memory

2012- oh be!

2012-01-16T12:57:00.000-08:00

2011 bitti, cok mutluyum. SIKICI ve zor gecti..Tez taslagini sundum da kurtuldum bir asamadan daha. Simdi bu sene once saglik, sonra da doktora derecemi istiyorum. Artik yetti imana cana diyorum. Eger dunyanin sonu gelmiyorsa, en azindan benim doktoranin sonu gelsin. Lutfen.

The Skin I live in

2011-12-12T22:24:00.001-08:00

Uzun suredir bu kadar sapsal cikmamistim sinemadan. Aklima geldikce hala urperiyorum.Gidin bu filme, mutlaka gidin.

Aksam aksam.

2011-09-01T19:43:00.000-07:00

Hayat seni seviyorum,
Belirsizligini seviyorum,
Pesinde kosmayi seviyorum,
Olamayacaklari oldurmani,
Beni ortalarda birakip, sonra arkami toplamani seviyorum.
Her defasinda tam da artik gorecek bir sey kalmadi derken, hayretlere dusmeyi seviyorum.

Iyi ki yasiyorum cok iddiali olur ama,
Gidesim yok, kaliyorum.

Dissertation Support Group

2011-08-15T16:18:00.000-07:00

Simdi tatile gittim geldim ya, arastirmanin basina gecmek pek zor geldi. Amann, sanirsin uzay fizigi yapacagim. Miy miy miy, kendi kendimin icini baydim. Zaten ne zaman teslim etmem gereken bir sey olur, hemen baslarim ev supurmeye! Neyse gecenlerde okulda bir paragraf ya yazdim ya yazmadim, icim sisti hemen (calismaya alerjik bir bunyem oldugu icin icim sisiverir boyle benim)... Basladim haber okumaya. Isimizi yapmiyoruz, bari dunyayi bilelim. Baktim Banglades'teki parti isimlerini yaziyorum bir kagida --manyagim ya-- dedim "ne yapiyorsun ulen?" Yazili sinava mi sokacaklar seni? Nitekim "az sonra yapacagim, bak vallaha, yapmazsam ne oliim" ozlu sozunun yine suyunu cikardim. Dedim bu boyle olmayacak. Bir gruba yazildim arkadaslar: "Dissertation support group".. Durmak yok, yola devam. Amac: motive olmak, feyz almak, plan yapmak, ve de mumkunse(!) uygulamak. Simdi bende ic disiplin diye bir sey artik kalmadigi icin, ve de yillar gectikce "amann olumlu dunya, essen de yagsan da sonumuz ortada" diye diye kendimi fotosentez guzeline cevirdigim icin, benim biraz kick start'a ihtiyacim vardi...

Bir de ne goreyim: Benden o kadar cok varmis ki...Agzim acik kalakaldim. Bir ben varim zannediyordum usenme, erteleme ve vazgecme problemi olan..Oyle degilmis. Butun doktora tezi yazanlar ayni dertten muzdarip. Tabii biased sample durumu var biraz, zaten o dertten muzdarip olanlar o gruba katiliyor, dolayisiyla olmayanlari tanima serefine nail olamiyorsunuz. Thomas gelmezdi mesela oyle bir gruba.. Adamin icinde oyle bir mekanizma var, allah tarafindan kurulmus. Disiplini uzak yerlerde aramasina gerek kalmiyor. Anlattigimda guldu "oyle sacma sapan seylerle zaman kaybedecegine otur tezini yaz" dedi.. Ben de verdigi bu muhtesem oneri karsisinda hayretlere gark oldum. Yahu benim neden aklima gelmemisti ki oturup tezimi yazmak?!... Nanik yaptim, telefonu kapattim!

Neyse, haftada bir gun toplaniyoruz, hem herkes sorunlarini anlatiyor, hem de bir plan yapiliyor. Yol haritasi ciziliyor gelecek hafta icin..Bir nevi terapi ve organize olma grubu. Hani esekten dusmeden esekten dusmusun halini anlamazsin ya. Hah iste burda dusen dusene:) Ayni dili konusuyoruz buradaki herkesle, bana o kadar iyi geldi ki...

Bu hafta faciliatator benimle ufak bir konusma yapti ve dokturdu, paylasmaliyim bunlari:

1) "senin sorunun" dedi "cok takiyorsun; oyle mi olacak, boyle mi olacak, mukemmel olacak mi, ya begenmezlerse, ya soyle derlerse?"..Oncelikle hayallerini yikmak istemem ama mukemmel diye bir sey yok. Bize oyle geliyor, ama neye gore mukemmel?. Sen yeteri kadar yap. Bu demek degil ki b.ktan bir sey ver gitsin, ama unutma "mukemmel iyinin dusmanidir". Ona ulasacagim dersen bu tez bitmez. Birak bu takintilari, en mukemmel tez, bitmis tezdir.

2) Sen, kendinin disinda kimseyi degistiremezsin, baskalarinin ne seninle, ne de senin yaptiklarinla ilgili dusuncelerini sen belirleyemezsin. Hayatta kontrol edebilecegin tek sey var; o da kendin. Kendi dusuncelerin, kendi davranislarin, kendi soylediklerin, kendi yaptiklarin. Gerisi icin kafa yormak zaten yeterince stresli hayatinda seni iyice yormaktan, strese sokmaktan baska bir ise yaramayacak---Yani baskalari bizim kontrolumuzde degil, onlarin konustuklarindan, dusunduklerinden, yaptiklarindan biz sorumlu degiliz. Biz sadece kendimizden mesuluz. Bak bunu bir dusunun; kus kadar hafifliyor insan dusundukce.

3)"Gelecekte ne olacak"a takilmayi birak. Kimse bilemez. Hep "is bulabilecek miyim? Soyle yapabilecek miyim, bu olacak mi?" zart zurt dusunup dusunup strese gireriz ya(ya da en azindan ben surekli bunun stresini yasiyorum)....Birak bu kadar future-oriented olmayi...Cunku gelecek cok soyut bir kavram. Var gibi; ama yok..Gecmis de mazi olduguna gore, geriye sadece SU AN kaliyor. Tek onemli olan su dakika. Cunku senin gercegin bu. Ne yapabilirsen, SU AN yapacaksin. Baska bir zaman degil. O yuzden bunun kiymetini bil. Her dakika degistirmeyi istedigin sey icin bir firsat. Gecmiste sunu yapamadim, cik cik cik demek yerine, yapabiliyorsan simdi yap, gelecek kaygilarini da bir tarafa birak; cunku gelecek yok aslinda. Yani "yesterday is history, tomorrow a mystery, today is a gift; that is why it is called the present"...

Iste boyle, bana iyi geliyor bu kadin, bu insanlar, bu grup. Yasadikca paylasacagim. Simdi izninizle, su anima donmem lazim; cunku tek sahip oldugum sey bu.

Tezime Ithafen (aslinda 'Dogmamis Cocuga Don Bicmek' olarak da degistirebiliriz bu basligi:)

2011-08-08T12:20:00.000-07:00

Tanrim,
Su tez kendi kendini yazsin,
Soz veriyorum cok iyi bir insan olacagim.

Yoksullara yardim,
Hastalara bakim,
Doktoraya yeni baslayanlara,
Akil fikir (!) verecegim.

Hocalara methiyeler duzecegim dize dize...
Ozellikle beni sorunsuz gecirenlere.
Gidip o sevimsiz bolum baskanini bile,
Gidisindan gidisindan opecegim.

Doktora boyunca beni yalniz birakmayan selulitlerime,
Aynadan bakip bakip gulumseyecegim.
Iyi ki varsininiz diyecegim camdibi gozluklerime.
Ve bir selam cakacagim olmayan kiyafetlerime,
Bir gun bir yerde bulusmak uzere..

Yeni bir hayata baslayacagim sonra,
Eskisine hic benzemeyecek bir zahmet,
Bir tane bilimsel makale okursam top olacagim.
Universiteleri uzaktan sevecegim bundan boyle,
Yakindan pek bir guzelligini gormedim cunku.

Kendimi pilatese ve yogaya adayacagim.
Beynimi minimum kullanip,
Maksimum para kazanacagim bir is bulacagim.

Istatistigin ve matematigin olmadigi bir yere yerlesecegim,
Ve bolumdeki kirmizi yanakli, uyuz erkeklerin sadece bizim bolumde oldugunu, dunyanin baska yerlerine dagilmadiklarini hayal edecegim.
Pozitif dusunursen, oyle olurmus ya..
Gozlerimi kapatacagim, ve bir acacagim, pufff.
Yok olmuslar!
Bir sevinecegim, bir sevinecegim.

Koymayacak captan dusmus olmak.
Bir daha, bir daha deneyecegim..

30'unda tez yazmis,
Sonrasinda evde kalmis butun akademisyenlere inat,
Izmir'in kizlari gibi flort edecegim...

Top kosturacagim bizim bolumun koridorlarinda,
Sikkidi sikkidi oynarak Boulder'in daglarina tirmanacagim,
Evimdeki esyalari hibe edecegim belesci oda arkadasima..
Ve buraya bir daha hic, hic donmeyecegim.

Politikaya bile atilmayi dusunecegim,
Cil cil 25 cent dagitacagim konuya komsuya.
KPSS, KPDS, BKMuYE,
ve daha nice salak sinava sirf laf olsun diye girecegim,
lup lup cikolata yiyip,
Sinavin tam ortasinda uyuyacagim.
Hep yapmak istedigim gibi..
Dairelerin disina tasira tasira isaretleyecegim,
Cevap anahtarinin altina da bir not dusecegim:
"Doktorayi almisim, sinavini yemisim"..

Diplomayi buyutturecegim,
Gormemisler gibi.
Asacagim odamin ennn gorunen kismina,
"E sen bunca sene ne yaptin?" diye sorduklarinda,
Sokacagim gozlerine, gozlerine.

Ortalarda tip doktoru gibi gezecegim,
30 sene okumusum ne de olsa,
Prof. unvanini da kendime kendim verecegim.
Ben yaptim oldu diyecegim sonra.
Beni ovmek isteyen kimseyi tutmayacagim bundan sonra,
Datalab'de gecirdigim butun gecelerin acisini cikartana kadar,
Ovdurtecegim kendimi...

Su tez bitsin,
Annemle ateskes imzalayacagim,
Sabahin korunde Turkiye'yi aramayacagim mesela,
Ailemi kendi haline birakacagim.
Psikopat Pinar'dan terfi edecegim,
Anne parasi yemeyecegim bir daha,
Hanimhanimcik olmaya soz vermesem de,
Annemin hatrina bir kere deneyecegim.

Ah su tez bi bitsin,
Alemin krali olacagim.
Amin.

Geri dondum. En yakin zamanda yeni anilarla icinizi baymaya devam edecegim.
Hosbulduk.

2011 Denver Sanat Festivali.

2011-07-04T19:04:00.000-07:00

Denver Sanat Festivali 2011

2011-07-04T18:58:00.001-07:00

Ruh hali

2011-06-05T16:27:00.000-07:00

Bir sinir var bende su aralar. Nedenini bilmiyorum, herkese, her seye karsi. Belki yine bahar alerjilerim azdigindandir (evet buraya bahar yeni geldi, bu havaya yaz diyemeyecegim cunku). Burnum akiyor, gozlerim isil isil nemli, ve surekli yorgunum. Yaz okulu basladi, her gun 2 saat ders anlatiyorum, 13 ogrenciye..Evet, yanlis duymadiniz sadece 13 ogrencim var. Hayatimda ilk defa. Sinav kagidi okumak hic bu kadar rahat olmamisti diyecegim gunler yakindir. Ama gel gor ki 13 ogrencinin 13u de hic konusmuyor. 2 saat ders anlatmak hele de sozel bir ders, evlere senlik, kafalara demlik olabiliyor. Saatlerce ders hazirliyorum 1 saat 15 dakika ancak doluyor. Hadi bunu tartisalim diyorum, kimse konusmuyor. Zaten en tipik ogrenci hareketidir: sapsal sapsal bakmak, ya da gozler acik uyumak. Uzun lafin kisasi, zor gececek bu ay. Bir de benim de hic calisasim yok yahu.. Dukkani kapamak, beynimi cam fanusa koymak, kullanim disi olmak istiyorum.

Su siralar gecmis zamandan en cok 2 aylik yaz tatillerimi ozluyorum.

Surdan burdan

2011-05-16T10:49:00.000-07:00

Annemle yapacagim tatilin butun detaylari neredeyse bitmek uzere. Bir kac basvurum var hala ugrastigim; ama az kaldi onlar da bitti bitiyor. Bugun de prospectus'a yuzbinmilyonuncu kez yeniden basladim. Artik bu iki hafta cok onemli, cidden ortaya bir sey cikmasi gerekiyor yoksa bu doktora bir bucuk seneye bitmez, ben yine depresyona girerim. Neyse, tatil icin o kadar heyecanliyim ki, bu defa her seyi ben organize ettim, gidis, kalis, sovlar, gorulecek yerler, hatta bulusulacak kisiler. A bu arada anlayacaginiz uzere Turkiye tatili yine iptal oldu, bu yaz da buradayim. Neyse ki yazin sonunda beni bekleyen bir doktora yeterlilik yok. Buna da sukur!

Simdi yaz okulunu aradan cikarip, su prospectus'u yuzune bakilir bir sekle sokabilirsem, degmeyin keyfime. Bir de muthis bir sey yapmakla mesgulum. Onu da anlatayim hemen. Gecenlerde eski oda arkadasimla bulustum, hani su pek bir sevdigim. Bana "hayatinda basarmak istediklerinle ilgili bir kolaj calismasi yap" dedi. Dergilere baktiginda hosuna giden, iste bu dedigin seyleri biriktir, gitmek istedigin yerlerin resimlerini kes, sonra bunlari yapistir. Her gun gec karsisina bak...Tek tek oldugunu goreceksin.. Bitince resmini cekip koyarim; gerceklesse de gerceklesmese de fikir hosuma gitti. Ben yapiyorum, siz de yapin. '

Tavsiye ediyorum:

Bu gece.

2011-04-30T00:51:00.000-07:00

Kaybedenler klubunu izledim. Istanbul'u ozledim.
Nejat Isler hic dikkatimi cekmemisti bu geceye kadar. Ne guzel adammis.

Cok duzgun bir hayat yasiyormusum gibi geliyor bazen, halbuki cok duzgun bir tip degilimdir ben; ama anne babadan gecme bir risk alamama durumum var. Uyuz oldugum bir seyi yillarca yapabilirim mesela, soylene soylene ustelik, dirayetliyimdir bu konuda (bknz: simdiki zaman). Halbuki montajla atsalar beni buradan...
Ah bu gece yine uzun, kafam bozuk, icim sismis.
Butun risk alan adamlari, kadinlari seviyorum.
Onlar kadar olamadim.

30'lu yaslarimda hep olmayi hayal ettigim gibi bir kadin olmak istiyorum. En azindan ne olmak istemedigimi biliyorum artik. Bu da bir seydir.

Bu ulkeyi sevme nedenlerinden biri... White House Black Market...

2011-04-13T20:06:00.000-07:00

Bir kac sene once, Anthropologie'nin yerini kimse dolduramaz saniyordum. Sonra White House Black Market'le tanistim. Aklim basimdan gitti.

Yilin musterisi secilecegim galiba!

Anne, benimle gurur duyuyor musun?!

Ahh, para kazanmaya baslamak lazim, bunye alisveris seviyor, ne yapayim?

Chicago

2011-04-06T20:28:00.000-07:00

Konferans icin Chicago'ya gittim gecen hafta. Ruzgari olmasa, Colorado'dan soguga talimli vucudum tik demeyecek ama ah o ruzgar... Otele bir geliyorsun "ana", ten rengin degismis, bildigin kirmizi olmussun. Sonra hafif hafif yuzune bir his gelmeye basliyor (e tabii az once dokular, hucreler dondugu icin) bu defa da bir aciyor ki her tarafin...Yani Chicago cok guzel bir sehir, ama gidersem Mayis'ta giderim bundan sonra. Soguk benim yasama sevincimi ve de beyin hucrelerimi olduruyor. Beni bu kitada ancak Arizona ya da California paklar.

Chicago'da Art Institute'a gittik. Modern ve klasik birlesmis. Bazi bilindik tablolar, ve bilinmedik (ve benim muhtemelen hayatim boyunca hic anlamayacagim) modern sanat eserleri var. Tabii Avrupa'dakilerle pek kiyaslamamak lazim; ama hic de fena sayilmazdi. Once yeni ogrendigim bir seyi paylasayim sizinle: Grant Wood'un meshur bir tablosu vardir "American Gothic", bu tablo ilk Chicago Art Institute'da 1930'da sergilenmis. Ustelik de 300 dolarlik bir odul almis--bir taraftan da cok elestiriye maruz kalmis "Orta Amerika'nin kirsal kesimiyle, baski ve dar kafalilikla dalga geciyor" bu adam diye. Tabloya bakinca "aa, ben bunu bir yerden biliyorum" diyor herkes, bu goz asinaliginin nedeni, bu tablonun o zamandan bu zamana Amerika'nin populer kulturunun cok onemli bir parcasi olmus olmasi.

"Ciftci ve ciftcinin karisi" diye biliyordum ben bu tabloyu, megersim sanilanin/soylenenin aksine ciftcinin yanindaki o suratsiz hanim kizimiz, ciftcinin kiziymis. Bak seen, gezelim ogrenelim.

En hosuma giden kismini en sona sakladim. Yine ayni yerde, modern sergi kisminda, bir duvarin kosesine renkli renkli sekerler yigmislar. Artist Felix Gozalez-Torres, Aids yuzunden kaybettigi partneri Ross Laycock'a ithafen yapmis bu calismayi. Ne alaka diyeceksiniz. Sekerlerin toplam agirligi 175 pound yani yaklasik 80 kilo. Ross Aids'e yakalanmadan once 80 kiloymus. Muzeye her gelen ziyaretci sekerlerden bir ya da bir kac tane aliyor; sekerler azaldikca, Ross'un kilosu da azaliyor- hastaligi boyunca kaybettigi kiloya dogru iniyor yavas yavas... O seker yigini en sonunda Ross'un son nefesini verdigi kiloya gelince, uzerine yeniden seker ilave ediyorlar, boylece artist, artik hayatta olmayan partnerine mecazi bir sekilde "sonsuz bir hayat" vermis oluyor. Eserin adi "Untitled" yani "basliksiz" -(Ross'un portresi) olarak geciyor.

Her seye ragmen sansli olmak boyle bir sey olsa gerek.

Havuz problemi

2011-02-28T10:21:00.001-08:00

Fazla yakisikli adamlarin ben varken havuza girmesini engellemek istiyorum.

Cok su yutuyorum onlara bakacagim derken,
Bir gun bogulacagim, oh olcak.

Dear Mr. President

2011-02-21T21:48:00.001-08:00

"And to the C students, I say you too can be president of the United States". (Commencement Address at Yale University, May 21, 2001). George W. Bush.

Turkcesi: "butun tembel tenekelere sesleniyorum: ben amerikan baskani olduysam, artik kimlerin olabilecegini varin siz dusunun: siz de yapabilirsiniz!".

Saka maka, bayagi bir ilham verici degil mi? "Bu adam Amerika'yi iki donem yonettiyse, ben neler yaparim kimbilir?" diye dusunmez mi insan?

Aksam aksam bana pek bir iyi geldin, Sayin Bush.

Oyalan Pinar, oyalan...

2011-02-15T21:59:00.000-08:00

Her hafta bir sey notlamak zorunda olduguma mi yanayim?

Tezimin surekli ders hazirlamaktan bir suredir gitmedigine mi?

Ivir zivir ama hepsi de super zaman alici bir suru seyle ugrastigima mi?

Cok muhim isler pesindeyim aslinda--"yarin da yapilsa olur" listemdeki her sey tastamam; ama "uzatmadan, bugun, hatta hemen simdi bitmesi gerekenler" diye de bir listem var ki, bitmiyor da bitmiyor.

Tanrim, bir dahaki sefer dunyaya kedi olarak geleyim olur mu? Miril miril, dertsiz tasasiz, karni tok- sirti pek, surekli sevilen ve simartilan.. Adimi da koydum bak: "Gel keyfim gel".

Bu arada...Bu sene Sevgililer Gunu yazisini unuttum. Ciceklerini koyayim bari:) Kutlu mutlu olsun.

Dagilin ulennn...Gozum gormesin.

2011-02-11T08:30:00.000-08:00

Dunya'nin en kolay sinavini hazirlamistim. 80 tane ogrenci oldugu icin de fotokopi icin vermis bulundum, yani sorulari da degistiremiyorum. Uyuyamadim bir gece oncesinden, sanirsin sinava girecek benim. Ya herkes 100 alirsa?! Butun coktan secmelilerin cevaplari kabak gibi ortada. Butun ogrenciler A alacak ben nasil bir dagilim yapacagim diye?..

Ve dun sinir krizleri gecirdim sinav kagitlarini okurken. 2 kisi 100 aldi, ikisi de Fransiz. Gerisi dokuluyor. Essay kismi olmasa sinifin yuzde 80'i kaliyor.

Bu kadar tembel embesil olunur mu yaa. Tekrar yaparken sinavda soracagim sorularin cogunu soyledim bile, madem okumalari yapmiyorsunuz, bari google'lasaydiniz. Bu kadar mi bir kulaginiz tencere, bir digeri pencere olur?

Zaten ofkeliyim, binlerce isle ugrasiyorum, bir de bu ogrenciler boyle duduk olmuyorlar mi, tasi taragi toplayip gidesim geliyor.

Ce-eee!

2011-02-03T18:12:00.000-08:00

Bi gittim, geldim. Hosgeldin hediyesi olarak da bu videoyu armagan ediyorum kendime.

Sizden ne haber?;)

Fotograflarla Vegas

2011-01-06T17:59:00.000-08:00

2011' Las Vegas

2011-01-06T11:48:00.000-08:00

2011 geldi bile; ufaktan ufaktan geciyor. Yeni yiliniz kutlu olsun. Dileklerinizi tek tek bilemem, sadece genelleme yapabilirim, o yuzden herkesin kendine ozel istedikleri gerceklesir umarim bu yil diyorum, gerisini size birakiyorum.

Bu sene yilbasinda Las Vegas'taydik, bir an once yazmazsam bir daha zaman bulamam, ya da belki canim istemez, o yuzden firsat bu firsat yazayim. Vegas biliyorsunuz, kumar, sov ve eglence demek. Daha havalanindan basliyor insanlar kumar oynamaya. Evet havalanina da makineler koymuslar, 1 dolara bile oynayabiliyorsunuz...Ama iste 1 dolarla kalmiyor kimse.

"Kazandim kazanacagim"

"Yedim seni Vegas"

"Ben bu bes dolari 500 dolar yapmazsam adam degilim".. derken bir bakiyorsunuz gitmis paralar... Ben mesela 10 dolar verdim 12 dolara cikardim, boyle bir guven geldi ustume "hah" dedim, "sansim dondu galiba". Babayi donmus. 05 centle bitirdim olayi ve de yamuk bir gulumsemeyle.... 2011'de yine culsuzum galiba arkadaslar.

Cok yakin arkadaslarimla gittik Vegas'a, evet gitti paralar ama o kadar eglendim ki, bir gulumseme bir pirzolaysa....Obez oldum geldim diyebiliriz. Yilbasi zamani oldugu icin otelleri bir guzel suslemislerdi. Bazilarini agzimiz acik gezdik diyebilirim...Gitmeyenler icin soyluyorum Vegas'in upuzuuun bir caddesi var: Vegas Strip diyorlar, butun buyuk oteller bu caddenin uzerinde. Zaten gerisinde pek bir sey yok, suburb/kenar mahalleler. Ama isin akil almaz tarafi da bu ya...Bildigin colu almis adam, dunyanin en sahane eglence merkezine donusturmus.. Yaz kis akin akin turist geliyor. Dusunecek olursak, butun eyaletin finans merkezi burasi; yani oyle bir cadde dusunun ki milyon dolarlar kazaniyor..Sonra da Amerikalilar aptal derler. Biz verimli topraklari adam edemezken...:(

Vallahi en son bir de selale yapmislar Wynn otelinin icine. Dedim bir dahaki gelisimde denizi de getirir Vegas'a bu coniler. Bir o kalmis yani. Otellerin hepsi belli bir konsepte gore dosenmis, iki yeni otel daha gezdim bu defa. Ikisinde de baskalarinda olmayan bir seyler vardi.. Yani yaraticiligin sonu yok arkadaslar, yapan yapiyor. Daha da yeni oteller aciliyormus, merakla bekliyoruz. Gece klupleri de oyle, muhtesem! Herkes o kadar sik, ve "azzzz" giyinmisti ki, Boulder'dan sonra cok yine pek bir acaip geldi bana ozenerek giyinmis insanlar, marka cantalar, topuklu ayakkabilar filan.

Neyse, konsept diyorduk. Mesela Venedik oteli yapmislar, ne varsa koymuslar: Rialto koprusu, palazzo ducale, otelin icine giriyorsunuz, gondollar geciyor... Italya'ya gitmis kadar olmasaniz da, bayagi tatmin edici benzerlikler bulabilirsiniz yani. New York oteli, mini New York seklinde, disina da ozgurluk aniti, Brooklyn koprusunu koymuslar.. E olmus. Butun otellerin en alt kati casino/kumarhane. Ve oteller o kadar devasa boyutlarda ki, girmenizle cikmaniz bayagi zaman aliyor. Cadde de oyle tabii "Aaaa surasi" dediginiz yere gitmek 50 dakikalik yuruyuse filan denk geliyor, o yuzden herkes taksiye biniyor. Eger grup olarak giderseniz cok komik paralar oduyorsunuz, ama tek basina biraz pahali olabilir, cunku gunde nereden baksan uc-dort kez taksiye biniliyor.

Ben bu defa sovlara gitme firsati buldum. Eger Vegas'a giderseniz, sov icin gitmelisiniz ey okurlar. Otelleri zaten geziyorsunuz ama oyle sovlar var ki, baska yerlere gidemiyor, sadece Vegas'ta izleyebilirsiniz. Cunku sahneyi tasiyamiyorlar. Bir cogunun sahnesine milyon dolarlar harcanmis. Mesela KA sovunun sahnesi dikey. 90 derecelik acida oynuyorlar. Youtube'e girin, bakin. Atiyorsam dinozor olayim. Binlerce galon su kullanilimisti mesela birinde. Iki tane sahne sovu izledim: bir tanesi Le Reve (the dream/ruya), bir digeri The Beatles Love--Beatles'in muzikleri esliginde Cirque du Soleil sovu (buradaki sirkin adi; zaten bir cok sov bu sirk tarafindan sahneleniyor). Kelimeler kiyafetsiz kaliyor gercekten. Sozun bittigi yer buymus demek.

Bu sovlarda yer alanlarin cogu Dogu Avrupa'dan gelen cimnastikciler-mis. Akrobasi zaten olay; yani sen bizim dizi oyuncularini koyamazsin bu sovlara. Ciddi disiplin ve kondisyon gerektiriyordu hareketler. Tepelerden ucuyorlar, sulara daliyorlar, bazi sahneler oyle kas gucu gerektiriyor ki, nasil yaaa diyorsun. Meger adamlar zaten olimpiyat sampiyonu filanmis... Bir de o dekor, sahne, isik, ses duzeni, kostumler, makyajlar. Gorsel solen derler ya hani, aynen o. Agzim acik, gozlerim portlek portlek izledim. Otellerle sovlarin ortak ozellikleri bu yani: her sey en ufak ayrintisina kadar dusunulmus ve seytan deyatlarda gizli.

Bu arada Seda Sayan'i anmadan gecemeyecegim. Honk diyeceksiniz simdi bu kadin nereden cikti diye. Hemen anlatayim, bir magazin programinda bundan teee yillar once, soyle bir seyler soylemisti kendileri: "her sene Vegas'a gidiyorum isim geregi; sahne sovlarini takip ediyorum. Ben de sahneye cikan bir insan oldugumdan, dekorlari olsun, isiklari olsun, bu sovlardan feyz aliyorum"... Seda Sayan'in sahnesini hic gormedim; ama sabah programini izlemisligim vardir, yani tahammul edebildigim kadarini. Vallahi bu sovlarin neresinden feyz almis bu kadin diye dusundum durdum. Su sonuca vardim: Ilahi Seda, sen beni guldurdun, allah da seni guldursun.

Ben bu sovlarda eski cimnastik sampiyonlarinin yer aldigini nereden ogrendim? Taksicilerden. Meger Vegas'taki her taksi soforune butun oyunlarin biletleri bedava veriliyormus (ki biletler 100-200 dolar arasi degisiyor), gitsinler gorsunler, musterilerine anlatsinlar diye. Yani doktorayi birakirsam, beni nerede bulacaginizi biliyorsunuz artik.

Le Reve'in sonunda fotograf cekebiliyorduk, ben Beatles'in sovunda da cekebilecegimi dusundum o yuzden. Neyse, sov bitti ben sak sak basladim fotograf cekmeye. Ne kadarini paylassam kardir misali (fotograflari ekleyecegim). Sonra baktim bir baska yerden daha geliyor sak sak sesler, ohh dedim benim gibi fotograf ceken biri daha var. Megersim benim fotograflarimi cekiyormus gorevliler. Fotograf cekmek yasak ya... Hic de orali olmamistim yanimdaki kadin dirsek atana kadar. Tebrikler, aytopu gibi bir rezaletiniz oldu: "Pictures of shame" .... Yani Mirage otelde sova giderseniz, lobide beni bir sorun arkadaslar "Pinar the rezil". Poz poz resimlerimi bulabilirsiniz.

Neyse ozur dileyip, yandan yandan kactim, hehehe. Cunku yetismem gereken son bir sov daha vardi.... Yazinin bundan sonraki kismi kirmizi nokta. Rica ediyorum 18 yasindan kucukler ekranin basindan ayrilsin.

Kim demis erkekler bu dunyaya sansli geliyor diye. Siz hic Avusturalyali erkek striptizcileri izlediniz mi? Tanri'ya yuzbinlerce kez sukranlarimi sundum bu sovu izledikten sonra. Meger neler yaratmis!!! Hep kadinlarin vucudu, yasi basi konusulur ya, sanki erkeklerin gobekli, kisa ve kel olani makbulmus gibi. Ben de bundan sonra oyle adam istiyorum. Tas gibi karinlar, kasli kollar, muhtesem, kavun gibi popolar!!! Orgazm olduk ciktik hepimiz. Yeme de yaninda yat... Yapabilirsen...

70 yasindaki gay amcalarin masasinin dibine vermeselerdi bizi, daha bir guzel olacakti tabii, ama buna da sukur. Verdigim her kurusa degdi. Bir dans ediyorlar, o kiyafetler bir guzel cikiyor uzerlerinden tek tek, dugme dugme. Kabak cicegi gibi bir aciliyorlar. Nereye bakacagini sasiriyorsun...Bir de komikler. Sunucu soyle dedi "bu sovda iki sey goremeyeceksiniz"..(tuhh dedi herkes tabii, aklin yolun bir:)):"biri kocalariniz, ikincisi erkek arkadaslariniz". Obaaaa!!! Costu butun kadinlar. Isimleri de muthis: "Thunder from down under" ---turkce mealiyle:

"Asagidan gelen firtina". Hahahaaaa. Ben ki hep "erkek dogsaydim keske" diyenlerdenimdir, bir hosuma gitti o gece kadin olmak. Masalarin arasinda dolasiyorlar; dokunmak, sarilmak, opmek serbest!!! Ben paket yapip eve de goturecektim; ama ona izin vermiyorlarmis. Dedim Beatles'a benzemesin:), bir rezalet daha kaldirmaz bu bunye.

Edepsiz yapar adami bu Vegas, zaten obur adi "Sin City" (gunah sehri). Ciplaklik ve seks dunyanin her yerinde satiyor da, Vegas'ta buyuk tiraj yapiyor! Sovun sonunda bu dunyanin sekiz harikasiyla resim cektirebiliyorsun ufak bir para karsiligi... Tabii ki cektirdim (ama onu yayinlamiyorum, babam kalp krizi gecirir filan allah korusun!). Bir de guzel muamele ediyorlar. Bilmem bahsettim mi, benim bir sirt cantam vardir her seyahatte yanima aldigim. Icine de mutlaka bir ders kitabi koyarim. Ne olur ne olmaz diye. Ogrenci psikolojisi. O kitabin bir kere yuzune bakmam tatil boyu, o da ayri. Neyse, tam fotograf cektirmek icin adamlarin kucaklarina dogru ilerliyorum, geldi bir tanesi "cantanizi alayim sizin icin" dedi, "okuyorsunuz galiba".. Dedim "okuyor-dum, su an itibariyle biraktim, bundan sonra butun bilgi ve birikimimi sizin icin kullanmayi dusunuyorum, artik ne faydam olursa"....

Yani pek bir memnun kaldim ben bu tatilden arkadaslar. Artik fenaliklar basmisti calis calis. Ihtiyacim varmis gezmeye tozmaya. Darisi bundan sonra gideceklerin basina. Varsa Amerika planiniz, mutlaka gidin Vegas'a (San Franciso ve New York'a da gidin tabii, oralar daha guzel hatta), bir de gitmisken sovlari da gorun.. Ufkunuz, gozunuz, gonlunuz acilsin.

Simdi Boulder'daki evimde kos kos ders hazirlarken, bundan sonra ne zaman bir daha gidecegimin hesabini yapiyorum. 2011 bir suru guzellikle geldin, boyle kal....Guzel basladik, guzel gecsin. Iyi yillar herkese.

Garnet Hill.

2010-12-24T21:01:00.000-08:00

Sevgili Garnet Hill,

Bikmadan usenmeden gonderdigin butun kataloglari aliyorum, sayfa sayfa bakiyorum.

Ucuzluga da giriyormussun, hadi gozumuz aydin!

Ama ben bu ogrenci halimle Family Tree Stocking Collection'i alsam ne, almasam ne.

Cok guzelsin hossun; fakat benden sana yar olmaz.

Gidenlerden..

2010-12-22T12:04:00.001-08:00

Bana anneannemin gittigini soylememislerdi. Master tezi yaziyordum o zaman, uzulmeyeyim, konstantrasyonum bozulmasin diye. 6 ay sonra ogrendim pamuk sekerlere benzeyen anneannemi bir daha goremeyecegimi. Amerika'daydim telefonda haberi aldigimda. Bir arkadasim vardi yanimda. Cok iyi hatirliyorum. Elimi tuttu, "boyle oturalim biraz" dedi. Oturduk. Konusmadik hic. Anneannemi dusundum, cocuklugumu...

Anneanne dede herkes icin ne demek bilmiyorum ama annesi babasi calisan cocuklar icin cok sey demek. Ben kardesim ve kuzenim...Uc silahsorlerdik o zamanlar. Anneanne ve dedemin Kucukesat'taki apartman dairesinde dunyalari fethediyorduk. Hala dusunurum cok guzel bir cocukluk gecirdim ben, anneannem ve dedem sayesinde. Onlar baktilar bize. Anneannem oglen uykusuna yatirirdi bizi, oglanlar uyudu mu yanima gelirdi "Pinar, uyuyor musun?", "uyumuyorsan hadi kalk, go, go"...? Go ne demek bilmiyordum, 6 yasindaydim; ama guzel bir sey olsa gerekti, cunku her bunu dediginde, anneannemle birlikte Tunali Hilmi'ye inerdik yuruye yuruye. Flamingo pastanesi vardi o zamanlar (gerci hala duruyor olmasi lazim), orada bir seyler atistirir, magazalari gezerdik. Kaufhof vardi-kapanali epeyi oluyor-, bir oyuncak yeri vardi cocuklara ozel, bazen oraya gotururdu beni. Cok severdi anneannem gezmeyi. Beni de nereye gitse yanina alirdi. Komsuya, alisverise, arkadas ziyaretlerine. Ah canim benim.

Dedem de ogleden sonra hepimizi alir, Kugulu Park'ta dondurma yemege gotururdu, kugulara simit atardik. Ne gulerdik, ne eglenirdik uc bucur. Mahallede arkadaslarimiz vardi, ama ucumuz birbirimize yeterdik hep. Arka bahcede bir dut agacimiz vardi. Ben liseye gectigimde anneannemler Kucukesat'taki o daireden tasindilar. O dut agacinda son bir defa bulustuk Engin, Emre ve ben. Cocukken gozumuze o kocaman gelen agac, kucucuk olmus. Tepesinden bakiyoruz.

Ilkokul ogretmeniydi anneannem. Elimizi eline alir, tek tek yazdirirdi bize harfleri. Aa, Bb, Cc...Okumayi yazmayi onunla soktuk. Cok disiplinliydi ama cok da komikti. Her duruma uygun ozlu bir sozu vardi. Olurduk gulmekten. Cok becerikliydi sonra. 1950'lerin sonunda anneannem ilkokul ogretmeni olarak Amerika'ya gelmis. Resimleri var siyah beyaz cekilmis o zamanlardan kalma. Nasil hosmus.. Ne internet var, ne kamera tabii. Anneanneme "biz sizden cok memnun kaldik, surenizi uzatalim, burada calisin" demisler--- (Aha bu da tipik Amerikan usuludur, biz sizi cok sevdik, gelin sizi burali yapalim). Istememis. Ailem, ulkem, duzenim var demis donmus Turkiye'ye suresi bitince. Annem hala soyler oyle guzel oyuncaklar getirmis ki Amerika'dan. O zaman kolay kolay bulunmayan gozleri acilip kapanan oyuncak bebekler, arabalar. Ama en dudak ucartani anneannem gemiyle Chevrolet getirtmis Turkiye'ye. Gicir gicir... Once kendileri kullanmis, sonra taksi yapmislar o arabayi. Oyle boyle bir kadin degilmis yani. Belki de o yuzden hastalandiginda anneannemin hep hastaligi yenecegini dusundum. Olmadi. Olmamis. 2005 yazinda gordum en son anneannemi, bir daha gorusmek kismet olmadi. Dedem hic eskisi gibi olmadi anneannemden sonra. O yuzden hic anlamiyorum 50 yillik hayat arkadaslarini tek celsede bosayan insanlari. Zira dedem anneannemsiz pek sevmedi hayati..."Ses yok evde" diyordu "Seref olsaydi, anlatirdi simdi"...

Gecen hafta "deden dustu, basini carpti" dediler. Anlamaliydim butun olan bitenin bundan ibaret olmadigini. Meger beyin kanamasiymis. Durumu agir, pek konusamiyor. Benim de cok iyi seyler dogmuyor icime ne yalan soyleyeyim. Ama ne demisler umudunu kaybetmeyeceksin. Bugun bir kart yazdim dedeme, icine resimlerimi koydum, kitaplarin ortasinda bir ben! Dedem cok istiyor benim bu doktorayi bitirmemi. Ben de onun bitirdigimi gormesini cok istiyorum. Keske elimden bir sey gelse.

Anneanne ve dede aile demek benim icin. Biz duzgun cocuklar olduysak, okuduysak yazdiysak, sacmasapan yerlere savrulmadiysak, en cok onlarin sayesinde. Sevildigimiz, korundugumuz, kollandigimiz icin, siginacak limanimiz hep oldugu icin. Haklari odenmez. Anneannem dedem en guzel anilarimsiniz siz benim. Hep de oyle kalacaksiniz. Bu yaz olmazsa, ruyalarda gorusuruz.

Miguel.

2010-12-21T05:57:00.000-08:00

Miguel, dostum. Seni ozledim. Soyle uzaklara gidesim var bugun.

Bugun Cuma.

2010-12-17T12:36:00.000-08:00

Donem bitti sonunda. Uff. Bir donem daha yaslandim. Gelecek donem artik kendi dersimi anlatiyorum: Amerikan Dis Politikasi. Kendi dersim dediysem, bolumun istedigi ders. Asistan degilim yani, instructor oldum. Pek sevindigimi soyleyemeyecegim gerci, haftada 6 saat ders verecegim anlamina geliyor ki bu, COK IS demek. Verecegim kitaplari da cok onceden siparis ettigimiz icin, kitaplar simdi elimde. Tabii anlatmak icin once benim bilmem gerekiyor. Yani tatilde yapilmasi gereken ilk is: gelecek donemin dersini hazirlamak! Okul, seni neden sevmedigimi anliyor musun simdi? Golge gibi pesimdesin yahu. Tatile giriyorum calismak kosuluyla! Acaba bitirmem gerekenleri biterecek miyim diye?! Ah bi de proposal defense var tabii.

Bu seneki oda arkadasim donemin ortasinda saglik sorunlarini bahane ederek (ama bence ask sorunlari nedeniyle), NY'a gitti. Yine esekten dusmuse dondum. Apar topar ilanlar verildi, ve acilen bir oda arkadasi bulundu. Gel gor ki cok pis. Sabrediyorum, son alti ay diyorum. SOnra da buradan tasiniyorum. Zaten oda arkadassiz yasama kararini ezelden almistim; ama gozum yemiyordu tasinmayi sinavlar filan onumdeyken. Simdi o engel de kalkti. Boulder'da yasamayagim artik, gereksiz pahali zaten. Buraya arabayla 20 dakika olan yerlere baktim. Tanrim nefis daireler var. Iclerinde washer dryer bile var. Bu ne buyuk bir nimet, bir bilseniz....

Bu aksam once spor, sonra Black Swan... Buyuk bir heyecanla bekliyordum. Sonunda dun vizyona girdi. Hic bir sey degilse Natalie Portman var icinde. Demek istedigim, ne kadar kotu olabilir ki?!

Son bir sey daha: bugun evde bir televizyon oldugunu hatirladim uzun bir zaman sonra. Soyle bir gezdim kanallari. Sweet Sixteen diye bir sov var, bilenler bilir. Super zengin aileler cocuklarina 16 yas partisi yapiyor, binlerce dolar --hatta kimisi milyon dolar- harcayarak. Kanim cekildi. Aileler mi daha kazma, cocuklar mi, bir turlu karar veremedim. Allah akil fikir versin demek istiyorum. Danke schon.

Okul bit bit bit, tatil gel gel gel.

2010-12-13T21:34:00.001-08:00

Yatcaz kalkcaz, yatcaz kalkcaz, yatcaz kalkcaz sonra....

Grading bitecek,
Finalim bitecek,
Paper teslim edilecek.
Sonra, Tom gelecek Boston'dan, Noel hediyesi olarak:)
Sonra SF'daki dostlarla bulusacagiz ortalarda bir yerlerde,
Bir de guzel tatil planimiz var ama orasi bana kalsin, ne yapayim, bazen nazara geliyorum be blog:)

Simdi sadece bu haftayi atlatmak lazim. En az hasarla.

Amusement Park

2010-10-23T17:50:00.001-07:00

Kis gelmeden, havalar iyice sogumadan, epeyidir de aklimizdayken yapalim dedik.....

Iyi halt ettik, afedersiniz.

Benden gecmis diyorlar ya...Var oyle bir sey.

Organize Isler Bunlar...

2010-10-19T19:31:00.000-07:00

Boyle calistim doktora yeterlilige ben. Duvardaki tum resimler indi, not kartlari duvar kagidim oldu uzun bir sure.

Ama en guzeli neydi biliyor musunuz? O kartlari teker teker asagi indirmek...O pek begenerek aldigim kutulara yerlestirmek...

Simdi o kutularin disi sizi, ici beni yakar.

Organize olmak guzel sey vesselam.

Canim arkadasima.

2010-10-18T16:01:00.001-07:00

Gececek bunlarin hepsi gececek,
Ve hep guzel seyleri hatirlayacaksin bir zaman sonra,
Bir bakacaksin, o cok istedigin "kadin" olmussun,
Bir bakacaksin, o cok istedigin "adam" cikivermis karsina.

Simdi canini sikan pek cok seye,
Gulup gececeksin yasin basini alinca,
Hayal kirikliklarin, basarisizliklarin, sancili asklarin,
Gelmeyecek arkandan, olmadik zamanlarda...

Sana bir sarki yazdim bugun.
Beni hatirla dinledikce,
Bir de kitap aldim Karanfil'den,
Bitanesi okusun da buyusun diye.

Sonra resmimizi yaptim,
Fotografimiza baka baka,
Ama pek basarili olamadim,
Ne sen sana benzedin, ne ben bana...

Altina da bu notu dustum,
Aklima gelmedi daha guzeli,
Cok uzak olmasak opucuk de kondururdum,
Cunku cok fecii seviyorum seni...

Sansli olmak.

2010-10-10T20:04:00.000-07:00

Ben her defa terorle ilgili bir makale okudugumda, multeci kamplarindaki insanlarin yasadiklari hakkinda yazilan bir yazi gordugumde, savaslarda hayatini kaybeden, tecavuze ugrayan, iskenceye maruz kalan insanlarla ilgili istatistikleri kodladigimda fena olurum. Belki de Political Violence calisacak en son kisiyim. Doktor kan gorunce dusup bayilir mi her defa mesela?

Bir taraftan da ne kadar sansli oldugumu dusunurum. Siz de "uf ulan bu sabah da hava ne karanlik, bu isten nefret ediyorum, ben bu hayatin tam ortasina..." diye baslayan cumleler kurmadan once bir durup dusunun. Oyle fecii seyler oluyor ki su anda dunyanin bir yerinde...Sizin yerinizde olmak icin cebindeki misketleri vermeye razi bir cocuk var su an bir yerlerde.

Bu geceki hissiyatim boyle, yine kotu haberler okududum anlayacaginiz. Ancak bu kadar iyiye yorabiliyorum ben bunlari.

"Yara izi asla cirkin olmaz. Yara izini yapanlar bunun aksini dusunmemizi isterler. Ama butun yara izlerini bir guzellik olarak gormeliyiz. Cunku, tecrublerime dayanarak soyluyorum, olurken yara izi olmaz. Yara izi 'ben kurtuldum' demektir". (Nijeryali bir multecinin agzindan).

Post comps

2010-10-04T15:59:00.000-07:00

Insan doktora yeterliligi gecer, grading'e aglar mi? Aglar. Is bitmiyor, donemin taa basinda 3 hafta sinav olunca, basarindan bile bir sey anlamiyorsun.

Bloga da yazamiyorum cunku basvurular var deadline'lari yaklasan, konferanslar var makale gonderilmesi gereken, data var kodlanmayi bekleyen, ogrencilerim var 70 adet, hala aldigim dersler var mecburen, sevgilim var ilgi alaka bekleyen, annem var Amerika'ya gelip kos kos donen, haa bir de doktora yeterlilik tezi var yapim asamasinda bile olmayan...

Yani doktora yeterligi gectim, evet aferim bana; ama hani omzumdaki filler havalara uctu mu, yoooo.....

Vallahi gidip sarkici olasim var aksam aksam.

Devam.

2010-09-06T16:25:00.001-07:00

Yorgunum,
Sinavlar devam ediyor. Hadi bakalim.

Sapitma baslangici

2010-08-18T18:13:00.000-07:00

Ruyamda hocama (ismine Ruyan Radyan diyelim) calisma notlarimi gosteriyorum. "Oooo" diyor, "Pinar, ne kadar cok calismissin". Zaten amac da bu. Ilgi alaka ve de ovgu, bakiniz su kadar da notum var, boyle de gozunuze sokarim, filan falan.

Derken sayfalari ceviyor, bir de ne gorsun, kucuk bir not almisim bir sayfanin en ustune: "Psikopat Ruyan Radyan"... "Bu da ne demek diyor?" Bir bakiyorum, anam anam! Diyorum o Turkce'de "basarilar, iyi sanslar demek"...

"Yaaa psikopat yazip yanina adimi yazinca boyle mi demis oluyorsun Turkce'de?" diyor....

"Evet" diyorum, en utanmaz arlanmaz halimle....Adam bana bir sinir oluyor, bir sinir oluyor.

Ve de boynumdan asagiya terler akarken uyaniyorum.

Sizce kafayi mi yiyorum? Yoksa bunlar sinav oncesi normal mi?

Haberler.

2010-08-02T13:38:00.001-07:00

Ekonomi calismaktan nefret ediyorum. Anlatmaya kelimelerim yetmez. Ulkelerin hepsi birbirine girmeye basladi. Mayis ayinda calistiklarimi unuttum, o kadar cok kitap okudum, o kadar cok not tuttum ki....Hala onumde koca bir "bitirilmesi gerekenler" listesi duruyor....

Ufak ufak cildirma turlarim basladi. Agustos sicagi var disarda, kutuphanenin ici buzzz gibi. Ellerim usuyor.

Yeni bir oda arkadasim var...Meghan. Dun cilginlar gibi ev temizledik birlikte, gecenin 12sinde! Tanrim, galiba sonunda temiz bir ev arkadasi bulmayi basardim. Tek kusuru, azicik fazla erkeklere kafayi takmis olmasi. Eve getirmedigi surece sorun yok da, dur bakalim.

Heyecanliyim, yakinda annem geliyor. Simdilik bu kadar, ders calismam lazim.

haydi PInar, su uc kitabi bitir, aksam sana dondurma alacagim:)

Babam.

2010-07-20T15:00:00.000-07:00

Yil 2002, yer: Bilkent Iktisadi ve Idari Bilimler Fakultesi, gece 2: 30 sulari.

Ne yapiyorum? Odev teslim. Kapinin altindan odevi atacagim, vinnnn...Gel gor ki o kapi acildi icinden bir adet hoca cikti. Gecenin 2sinde ne isin var be kadin, gidip yatsana?! "Ne o" dedi, "erkek arkadasinla mi geldin odev teslime?". Bilin bakalim, kimi erkek arkadasim zannetti? Babami... Gozleri kordu diyecegim ama adam oyle isil isil parliyor ki... Bir kac metre oteden kim gorse erkek arkadasim zannediyordu. Hala da kimse inanmaz 55 dogumlu olduguna. Yaninda ben neredeyse kardesi gibi duruyorum.

Babam:), mavi boncuk babam. Sari sacli, mavi gozlu, pek yakisikli, enerjisi hic bitmeyen adam. Kizlar babalarina duskun olur derler. Dogrudur, ancak biz tipik bir baba-kiz degiliz.

Benim babam o kadar rengarenk, o kadar kaliplarin disinda bir baba ki....Hani yazsam roman olur cinsinden. Babamla ilk hatirladigim anim kardesimle bana igne yaparkenki hali...Soyledim mi bilmiyorum, babam cocuk doktoru.. Bu su demek oluyor, kardesim de ben de hic doktora gitmedik, cunku doktor evdeydi. Igneden de cok korktugumuz icin eve igneyle geldi mi, kendimizi banyoya kilitlerdik....Ve saatlerce cikmazdik banyodan. Bir gun eve geldi, guluyor, ama nasil bir gulmek, kahkahalarla... Bir acaiplik var ama ne?! Meger bize o aksam igne yapacakmis, nasil bir strateji izlesem de kandirsam cocuklari diye dusunurken, adama sinir gelmis. Hahaha! Caresiz olduk ignelerimizi.. Hep de igneyi batirmadan once ayni sacma soruyu sorardi: "Adin ne?".... Yahu, sen koymadin mi adimi?.... Cocuk akli iste, her sordugunda da cevap veriyordum: "Pinaa--aaaah".

Yine cocukken, Bodrum'da tatildeyiz. Hadi diyor, Zeki Muren'in evine gidelim. Honk? Ve kalkip gidiyoruz, ve tabiiki eve giremiyoruz. Bir kere de Ali Sen'in cifligine gitmistik--ne isimiz vardiysa---. Vallahi bak, cocuk halimle cok iyi hatirliyorum, cunku bu defa iceriye girebilmistik!! Bir muhabbet, bir muhabbet!

Ortaokulda babama asik olan arkadaslarim vardi. Bir gun genclik resimlerinden birini getirdim okula, "kim bu artist?" diye birbirine girdiler. Kimsenin boyle film artistine benzeyen babasi yoktu yani...Derken derken, arkadaslarimin babalari yaslandi, saclari beyazladi, dokuldu, gozluk takmaya basladi, benim babama hic birsey olmadi, sanki dondurmuslar gibi. Hatta, adam gittikce guzellesti, guzellesti....Ve bana sinir geldi. Ne zamandi hatirlamiyorum, lisedeydim galiba: "Sen de herkesin babasi gibi olsana" diye cikismistim. "Yaslan artik be adam, yaslan, durul biraz, enerjin tukensin"... Insan babasini kiskanir mi yahu? Inadina universitede babama: "hemen cocuk doguracagim, seni dede yapmak icin" derdim. Uyuz olurdu.....

Yazin tatile gideriz, dubaya ilk babam cikar. O aksam dubadakilerin evine yemege davetliyizdir! Ne zaman tanistin, ne zaman kaynastin? Ne vakit kendini ve bizi yemege davet ettirdin?

Koroda en populer odur, en iyi kaykayi o kayar (ahh bu da tam anlatmalik ama!), en iyi kulaga o sahiptir, en iyi bilardoyu o oynar,....., ailede hicbirimizin yildizi parlayamadi babam yuzunden.

Bir gun bir tip kongresinde Hulya Avsar sahne almis, babama mikrofon uzatmis, oyle guzel soylemis ki (yani kendi boyle anlatiyor), kadin hayran kalmis! Sonra Istanbul'da baska bir kongrede, yine Hulya Avsar cikmis "ah" demis babama "sizi tanidim!"... Eh, zeki kadin tabii...taniyor. O kongreden resimler geldi sonra. Hulya Avsar babama mikrofon uzatirken, babamla birlikte sarki soylerken, sonra yanagina bir opucuk kondururken:) Ne yapacaksin baba dedim bu resimleri? "Buyutup duvara asacagim" dedi, "annene ithafen de altina yazacagim: "Sen opmezsen, Hulya oper". Yapamadi tabii o ayri:)

Ilber Ortayli'yla kanka olmustu yahu! "Doktorcum, doktorcum" diye bizi arardi Ilber Hoca, yemege filan gelirdi bize...Topkapi muzesine mudur oldu, biz bir muze gezdik "ozel misafir" olarak....inanilmaz.

Aksam evde --sayet misafir yoksa, ki bizde misafir olmadigi cok nadirdir----bazen yaptiklarini anlatirdi. Yolda giden iki genci Kizilay'in ortasindan durdurmus bir gun mesela (anlattigina gore) "ooo", demis "oglum dun baska kizla bugun baska kizla", cocuklar sok olmus tabii.. Kiz donmus "nerden taniyorsun bu adami?" oglan demis "vallahi tanimiyorum askim"..... Babam gulmus "yahu cocuklar cok tatliydiniz boyle birlikte, bir espri yapayim dedim".....Ah baba ah....insallah bitmemistir o gun iliskileri....

Sezen Aksu konserine gittik bir gun, korkunc bir kuyruk, kapilar acilmamis....Bekle babam bekle, babam dedi "dur ben bir kapiya gideyim"....Gidis o gidis. Yok oldu adam. Ne oluyor derken, kapinin oralarda bir kalabalik olusmaya basladi--annemle birbirimize baktik "acaba?!" mi diye, "yok yok" dedik "olamaz". Kapidakilere demis ki "ben Sezen Aksu'nun menajeriyim"...Honk? Once uc bes kisi sonra kuyrugun basindaki herkes etrafina toplanmis tabii...biraz devam etmis, sonradan soylemis saka yaptigini, ama hazir ilgi bu kadar yuksekken bir kac sarki okumus, fikra anlatmis filan derken...cok sevmisler babami. Ben olaya mudahale etmek icin gittigimde, babam neredeyse Sezen'in elinden sazi almisti, bayagi meshur olmustu yani...Kapilar acildi, biz en once girdik iceriye, gik demedi siradakiler inanabiliyor musunuz?

Iste bu ve buna benzer, insanlarin bizi gormeden, tanimadan anlatsan inanmayacagi oyle manyak anilarimiz var ki....

Iki yaz once de, Fethiye'de "Pinaaar" dedi annem "kos bak baban voleybol oynuyor". Eeee ne yapayim?! Babam voleybol, pinpon, basket, efenime soyleyeyim ordek kovalamaca ve benzeri her seyi yaptigi icin...hic umrum olmadi..."ama bak, Kenan Imirzalioglu'yla oynuyor". NEEEE? Bekle Kenan, geliyorum! Kenan Imirzalioglu'yla tanismak babamin bana hem en buyuk kiyagi, hem en buyuk kazigi oldu, adam babami benden daha cok sevdi cunku!

Yani atraksiyonu bol bir aile olduk her zaman, babam sagolsun. Tanimadigi, kendini tanitip da sevdirmedigi kimse olmadi. Hep on yildizliydi babam, hep cok populerdi, dilini bilmedigi ulkelerde bile... New York'ta onumuzden yururken, onunde kirmizi bir Ferrari durmuslugu vardir.... Evet babamin onunde Ferrari durdu, kapisi acildi. Ve kostur kostur babamin yaninda gittik, ailecek egildik, "o gelirse, biz de geliriz":)))...Kadin arabanin kapisini kapattigi gibi...hahahaaa...

Tabii, bu kadar ilgi alakanin hepimize cok pahaliya patladigi olmustur arada sirada...Ama oralara girmeyecegim. Gecen sefer Turkiye'ye gittigimde, pasaport uzatmak icin gittigimiz ofisteki pek seker hanim kizlar (herhalde yasitizdir): "Ay Adnan bey bu kadar buyuk kiziniz olduguna soyleseler inanmazdik, bakin gorduk hala inanamiyoruz, ehuhuhuh..." diye gulustuler.

Peki ben niye anlattim simdi babami? Cunku dogumgununu unutumusum bu sene, dogumgunu 15 Haziran'di, ben daha yeni hatirladim. Biraz alinmis baba'cim (yaslaniyor mu ne?!:))

Baba'cigim, benim yerinde duramayan, hinzir oglan cocugu babam... Ben senin tanri'nin sevgili kullarindan olduguna inaniyorum ve dort yaprakli yoncayla dogduguna. Senin kadar hayati dolu dolu yasayan, bu kadar cok sevilen, bu kadar cok aranan, on parmaginda on marifet bir adam daha tanimadim ben hayatimda.... Seytan tuyu varsa, ancak sende vardir. Eve ilk erkek arkadasimi getirdigimde aksam bana demistin ya "ben ona her konuda on basarim" diye, sen benim hayatimda tanidigim butun erkeklere on basarsin.

Iyiki varsin, nesemizsin, canimizsin, sen bir omre bedelsin.. Senin yaninda her zaman sonuk kalacak olsam bile, iyi ki babamsin.

Estiler yine soldan soldan...

2010-07-06T15:04:00.000-07:00

Siz ne kadar guzel bir ev sahibisiniz,
Sattiginiz ev sizin kadar guzel olmasa da..
Bir tek sizin icin alinir bu ev.
Alinir; ama.....
Sizin de evde kalmaniz sartiyla.

-- 0--

Iki turlu sevmek varmis,
Biri "oyle" sevmek ki bu ayip olani,
Digeri kardesce olanmis.

Simdi ben seni seviyorum ya,
Elalem yanlis anlarmis.

Anlasinlar ulan, anlasinlar,
Kirk yilin basi bir seyi olsun dogru anlamis olurlar.

--0-----

Benim icin ya her sey olabilirdin,
Ya hicbir sey,
Ikisi de olamadin,
Yazik.

---0-----

Vallahi bu defa bir sey yapmadim anne,
Anlamis da degilim gene neye bozuldu,
Kendi dedi; "Anladim, sen beni sevmiyorsun" diye,
"Ben de hic anlamayacaksin sanmistim" deyince,
Bagirdi, cagirdi, koydu beni kapiya.

Sen demez miydin, "karina yalan soyleme" diye bana,
Al iste ancak bu kadar oluyormus dogruyla.

---0-----

Beni yine aldigi guller elinde,
Soyleyemedikleri dilinde kalmis,
Bir zavalli yapip,
Evin yolunu tutturma bana.

Ben boyle bir adam degilimdir aslinda.

---0-----

Bunlar bir zamanlar yazdiklarim, kimisi aslinda cok daha uzun siirlerimden alinti. Ulkelerin rejimleriyle ticaret politikalari arasinda iliski uzerine yazilan super SIKICI makaleleri okurken birden aklima geldiler. Buradan paylasayim dedim, yani turkce ifadesiyle: feciii SIKILDIM, oyalanacak yer ariyorum.

Ve Resimler...

2010-07-04T23:01:00.001-07:00

Iyi ki dogdun Pinar, happy birthday USA!

2010-07-04T20:30:00.000-07:00

4 Temmuz. Hosgeldin Pinar. Ne cabuk dogdun, okudan da buyudun, koca kiz oldun. Iyi ki dogdun:)

Size bu yaziyi, evimin penceresinden havai fisekleri izleyerek yaziyorum. Boulder'da aksam, az once yoldan geldik, hava yagmurlu; ama her evden bir havai fisek atiyorlar, herkes bir agizdan "USA, USA" diye bagiriyor. Amerika ve ben ayni anda dogmusuz. Ben de"iyiki dogdun Pinaaar, havai fisekler yine sana, yine sana" diye bagiriyorum. Arkadasimin anneannesi "yagmur sans getirir" dermis hep. Yeni yilda, dogumda, yas gununde vs. yagmur yagarsa, o sene sansli ve bereketli gececek anlamina gelirmis. Thomas'a anlattim bunu bugun. "Eee benim her dogumgunumde kar firtinasi oluyor, yagmur camur her taraf, henuz bir kiyagini gormedim" dedi...Pozitif yapamadim gitti su adami. Ama ben de kalpten inaniyorum. Bu yas bana cok iyi gelecek. 2-8 oldum bu arada....Gururla sunuyorum huzurlariniza.

Bu haftasonu dogumgunum seferine Aspen'a gittik. Cumartesi sabah saat 6'da Boulder'dan ciktik, uc kiz..Once Vail'da durduk. Vail Colorado'da kucuk bir kayak merkezi. Daha once kisin gitmistim, her yer bembeyazdi, kocaman kurdelerle suslemislerdi. Kartpostal gibiydi. Yazin da ayri guzel oluyormus. Her yer cok sik heykellerle dolu.

Oradan da direk Aspen'e. Aspen'i duymussunuzdur, Amerika'nin su pek meshur kayak merkezi. Colorado'nun en zenginleri burada yasiyor, ayni zamanda bir suru Hollywood starinin da evi var. Hatta turlar varmis, sehir merkezinden seni alip, unlulerin evlerinin oldugu yeri gezdiriyorlarmis....Masamiza oturan kadin (ki kendisi Kevin Costner'in evini satin almis, kac milyon dolar oldugunu bilemeyecegim artik!) anlatti; her yaz Antonio Banderas ve Melanie Griffith, Tom Cruise ve hatta Johnny Depp ugrarmis bu taraflara...."Gelecek hafta yine gelin" dedi. "Belki denk gelirsiniz. Ama yanlarindan gecip fark etmeyebilirsiniz; cunku cok guzel kamufle ederler kendilerini gozluk ve sapkalarla. Cogu kez kimse fark etmez". Valla Tom Cruise, Johnn Depp neyse de, Brad Pitt'i fark etmemi engelleyecek hic bir sapka gozluk kombinasyonu tanimiyorum ben. Havada karada kacmaz yani, Ray-Ban'in babasi gelsin isterse.

Neyse devam. Cumartesi once Maroon Bells'e gittik, Aspen'da. Iste asil kartpostal burasi ey blog. Resimleri de koyuyorum ayni zamanda, bir gun Colorado'ya gelirseniz burada bir yuruyus yapmadan gitmeyin. Ben ki hic bir suretle "dogaya sevgimi sunuyorum, topragi opuyorum, dunya anayi kucakliyorum" tarzi biri degilimdir (ki Boulder'da hemen hemen herkes boyle), beni bile topragi opecek kivama getirdi. Yok be o kadar degil, ama soyle o dagin yamacina bir ev yapsam diye dusundum. Insanin omru uzar oyle bir yerde.

Sonra Aspen merkezine donduk. Dedim ya, Aspen Kucuk Isvicre gibi; ama bir taraftan buram buram Amerika. Kocaman arabalar, cok sik resim galerileri, meshur restaurantlar, ve tabiiki yer gok marka: Fendi'yle basliyor magazalar, Prada, Dior, Burberry diye devam ediyor.... Yani zengin ve mutlu Amerika burasi.

Burberry'e girdik, hosgeldiniz besgittiniz... (Bu arada Turkiye'de yuruyus yaptigin kiyafetle oyle bir magazaya adim atsan pek yuzune bakmazlar, hatta belki iceri almazlar, bize sampanya bile ikram ettiler, ne diyeyim, darisi Istinye Park'in basina... hicbirimizin 1000 dolara canta alacak hali yoktu yani, ama oyle guzel muamele yaptilar ki, ben neredeyse annemin kredi kartiyla bir seyler aliyordum!. Arkadaslar engelledi sagolsun--annecim hadi yine iyisin.)

Nerede kaldim? Hah, girdik magazaya. Amanin manken gibi bir kiz. Meger gercekten mankenmis. Orada oturan, sampanyanin asil sahipleri:)nin mankenligini yapiyormus. Kataloglardan bakiliyor, sonra mankenin uzerinde bakiliyor....Sampanya iciliyor, su gibi para harcaniyor. Welcome to USA.

Derken aksam yemegine gectik. Amerika'da pek cok yer gordum, ama hicbirinde bu kadar cok 50 yasin ustunde, botokslu ya da/ve de estetikli, super sik giyinen Amerikaliyi bir arada gormedim. Nasil anlatsam, bir suru Ajda Pekkan dusunun. Aspen'in (en azindan benim gordugum kadariyla) nufusu orta yasin ustunde. Zevksiz Amerikalilar lafini bir guzel yedim. Demek ki neymis, parayla dogru orantili bir seymis zevk (yani tabii yanilma payim var)! Gel gor ki bu pek sik giyinen, milyon dolarlik evlerde oturan, arkadan bakinca 30, onden bakinca tas catlasa 55 diyecegin, ama aslinda 70'ine yakin olan hanimlar beyler, 4 temmuz gecitinde seyircilere atilan bedava seker ve cikolatalari oyle bir kapistilar ki.....Bu "belese olsun, babami yerim" zihniyetini agzim acik izledim.

Yahu kolundaki Prada'dan, ayagindaki Manolo Blahnik'ten, hic biri degilse, estetiginden utan be teyze. Hayir yani, o atilan plastik topu alsan ne almasan ne?! Ya da o cikolatalari toplayip ne yapacaksin? Belli ki ac geziyorsun. Sana hayri yok, birak cocuklar alsin, ya da ben alayim:) Yani isterse milyarder olsun, bedavacilar. Benim bolumdeki arkadaslarim da oyle. Dondurma sevmez; ama bedavaya veriyorlarsa usenmez, cehennemin dibi olsa gider alir, afiyetle yer. Boyle de enteresanlar.

Neyse, bana bu iki gun iki hafta gibi geldi, cok moral oldu, cok eglendim, cok dinlendim, yeni yerler, yeni insanlar tanidim, cok memnun oldum. Aslinda pek adetim degildir blogdan resim paylasmak, ama sinava konsantre olayim diye canim facebook'u da deactivate ettim. O yuzden bu defa diyetimi bozuyorum, resimleri koyuyorum.

Dedim ya bugun benim dogumgunum. Bir dilek tutun benim icin. Guzel bir sey olsun, belki dileginiz size geri doner, yagmurlarla...

Doktora yeterliklik

2010-05-14T14:49:00.000-07:00

Kazanmak degil, yarismak...

Pabucumun yalani.

Cok calisiyorum, lutfen karsiligini alayim.

Bizim doktora yeterlilik sinavi open book degil. Yani bilgisayar labinda oluyor, 5 gun. Sorular sabah yollaniyor, artik allah ne verdiyse yaziyorsun, aksama kadar. Iki hafta sonra da sozlu sinav...

Yani su adam su tarihte sunu demis, oburku bu kitapta bunu demis. Iste bunun ezberini yapip gitmen gerekiyor, eh iki alanin litaraturu hayvan gibi...O yuzden simdi haldir haldir notlar aliyorum, gece bir onu okuyorum bir bunu, ama daha sistematik olmam gerekiyor, zamani daha iyi kullanmam gerekiyor.

Eger sosyal bilimlerde siz de yeterlilik aldiysaniz benimle paylasin. Akil verin, destek olun. Cok ihtiyacim var. Her turlu morale ve akla fikre.

Bir de iyi dileklere ihtiyacim var arkadaslar.

Eger bu blogda duruyorsaniz, beni okuyorsaniz, doktora yapiyorsaniz, ya da yapmiyor ama yapanin halinden anliyorsaniz... Bir iki pozitif enerji de benim icin yollayin lutfen evrene. Bakarsiniz ise yarar!!

Bu yaz Turkiye'yi, annemi babami kardesimi, sevdiklerimi, arkadaslarimi, denizi, tatili rafa kaldirdim.

Bu yaz burdayiz, bu masanin dibinde, data lab'de, ya da kutuphanede ya da bir coffee shop'ta yol ustunde....Renkli kagitlarimizla ve renkli kalemlerimizle.

Her seye ragmen buyuk umutlarla.

Yolunuz duserse bekleriz....

Gecikmis bir 4/20...

2010-04-25T20:53:00.000-07:00

Bu 23 Nisan yazisi degil, 20 Nisan yazisi. Yani (Amerika'nin her yerini bilmem de,) Boulder'da her sene hic aksatmadan kutlanan meshur "marihuana/ ot/ esrar icme gunu". Amerikancasi: "National Weed Day"...

Iste bu gune ozel, her sene bizim okulun kutuphaneye bakan bahcesinde(evet ozellikle vurguladim, kutuphaneye karsi tutturuyorlar), Colorado'nun dort bir yanindan gelen iciciler bulusuyor. Nasil bir kalabalik...Genci, yaslisi, hatta bu defa bebekleriyle gelenleri bile gordum (deli manyak bunlara deniyor kanimca) esrarini alan geliyor....Bir kac saat keyifle ot iciyorlar, cimlere yayilip. Bir duman alti oluyor ki her taraf.... Tabii polis filan hep hazirda bekliyor ne olur ne olmaz diye.

Gecen sene teori dersinin ortasinda hoca derse ara verdi (gorulmus sey degil) "hadi" dedi, "derse sonra devam ederiz, bir gidip havayi soluyalim". Gecen sene hazirliksiz yakalanmistim, bu sene kameramla gittim fotograflari paylasayim diye.

Aslinda legal degil bu olay. Hatta okul yonetimi herkese bir mesaj atmis: "bu kanunlara aykiri ve kamu guvenligini tehdit edici aktiviteyi asla desteklemiyoruz, lutfen okulumuzun adina golge dusuren bu olaya siz de katilmayiniz" diye.....Ama tabii dinleyen kim? Benim ogrenciler daha sabahtan kafayi bulmuslardi bile. Hatta biri mail atmis, "bugunun onem ve ehemmiyeti nedeniyle derse katilamayacagimi bildirir, anlayisinizdan dolayi simdiden tesekkur ederim"..

Saka gibi degil mi? Dusunsenize Turkiye'de X universitesinde yilda bir gun, kamuya acik ot icme gunu yapildigini....Ben hayal bile edemiyorum. Burdaki manzara icin, gelsin resimler simdi.

Bu arada bu Secret ise yariyor galiba arkadaslar... Her sey pek mi guzel, yoksa --pasif icici oldum diye---bana mi oyle geliyor? :)

***Happy 4/20--Color the World--Buy 1 Get 1, 4/20

Gender Inclusive...What?

2010-04-23T17:25:00.000-07:00

Gecenlerde yemekhanede otururken bir brosur dagittilar, uzerinde soyle yaziyordu:

"herhangi bir kisiyi ozurlulugu, irki, rengi, dili, dini, etnik kokeni, ...., CINSIYETInden dolayi farkli muameleye tabi tutmak ayrimciliktir ve kanunlara aykiridir". Tamam, hepimiz biliyoruz buraya kadarini. Asil bundan sonrasi pek sahane.

Cinsiyet ayrimini ortadan kaldirmada gelinen son nokta, Colorado'daki parlak zekalar gururla sunar: Kadin-erkek ortak tuvalet!

Slogani da soyle: "Pee in Peace (baris icinde iseyin!!)--Support Gender Inclusive Bathrooms"...

Kadin-erkek esitsizligine kokten cozum bu iste...Bu yaraticilik karsisinda agzim acik, kelimelerim kifayetsiz kaldi. Ben de hep merak ediyordum neden adamlarla ayni yerde baris ve huzur icinde iseyemiyorum diye? Neyse ki biri sesimi duydu. Artik bizim de pisuarimiz var sayilir (nerden baksan), bu sabah itibariyle daha bir esit bile hissediyorum kendimi.

Turkiye'ye de en kisa zamanda gelmesi dilegiyle.

It sucks to be me.

2010-04-14T16:14:00.000-07:00

En son yazimi yazdigim gunden iki gun sonra, bolumden bir sevgili insan soyle bir mesaj atmis: "blogunu update edecegine, paper yazsana". Hasta! Duyan da sanir ki her gun blog update ediyorum, ulan bu okul yuzunden yuzume gozume perde indi. Disarisi bahar, benim icim kapkara bir kis. Uhuuuu. Bu yaz Turkiye'ye de gidemiyorum. Ders calismam ve kasa kasa bir makalemi yayinlanmasi icin yollamam gerekiyor. Eger isler istedigim gibi giderse, meshur bir akademisyen olma yolunda ilk adimi atacagim demektir, yok gitmezse.....Yaz tatilim icine edildigiyle kalacak demektir. Dur bakalim. Aaa tabii bir de sinavlarimiz var....

Nasil bu kadar cok okuyup, bu kadar cabuk unutabilirim? Soyle bana ey blog! Yoksa ben okudukca daha mi bir mankafa oluyorum? Donem basindan beri manyak gibi literatur tariyorum. Oyle notlar aldim ki, benden sonra yeterlilik sinavina girecekler yasadi. Ama iste, bir balik hafizaliyim ki....bir hafta onceki okumalari sor, sanirsin onlarca sayfayi okuyan ben degildim. Onerilere acigim arkadaslar. Ne yapayim, atayim mi kendimi bizim departmanin tepesinden? Cesedim entel olsun.

Bir de kirk yilin basi Cuma aksami arkadaslarla cikalim dedik.... Yani o kadar zamandir rahibe hayati yasiyorum, bir aksam da suslendim puslendim, hadi dedim, "okul oldurucu darbeyi vurmadan, bir son gece hatirasi yapalim". Ayni aksam bizim bolumun hocalari da cikalim demis iyi mi? Bir de ayni yere gitmeyelim mi? Gidelim.

Tanrim yukaridan guluyor musun, ne yapiyorsun bana?! Neden ben ya?

Artik kacinci kadeh sarabi iciyordum pek hatirlamiyorum (boyle yuzumde gevrek bir gulumseme, yanaklarim kirmizi, herkesi opecek kivama gelmisim, kahkahalarim havada ucusuyor (ben ictim mi pek guzel olurum, demis miydim?), kafayi bir cevirdim, amanin, Politik Bilimler Vurmali Calgilar Toplulugu....Inci inci dizilmisler. Istatistikcisinden, game teoricisine, benim hayatimi karartan kim varsa karsi masaya toplanmis. Begum'e dedim "bana bir tokat at, ruya bu herhalde". Degilmis efendim. Neyse ki cok gecmeden dagildilar. Ama eminim ki ben o geceden sonra hafizalarda "ooo hem blogu var, hem gece gece disarilarda vur patlasin cal oynasin yapiyor, yok yok bu Pinar adam olmaz" diye kaldim.

Dolayisiyla burdan yetkili kisilere seslenmek istiyorum. Sevgili arkadaslar ve hocalar, Amerika'li da olsaniz, masallah her seyi takip ediyorsunuz, sayet simdi translator olayina girip (Allahtan blogger'in Ingilizce Turkce cevirisi cok kotu de bir sey anlasilmiyor), burayi okuyorsaniz size soyluyorum, (artik anladiginiz kadariyla):

Don't worry, it sucks to be me!

Hayatim bombok. Hic merak etmeyin. Surekli calisiyorum, calismadigim zamanlarda vicdan azabindan kivraniyorum, gittigim hic bir filmden, yedigim yemeklerden zevk alamiyorum. Kendim icin tek yaptigim sey spor, onun da pozitif etkilerini gormek coook zaman aliyor, cunku gunumun %95i bilgisayar basinda kicimin ustune oturarak geciyor. Blogger'i ayda bir update edersem ediyorum, ama baskalarinin yazdiklarini okuyorum arada, evet. Sucluyum. Kabul ediyorum. Lutfen "vurun kahpeye" yapmayiniz. Aciyiniz. Sizin gordugunuz mutlu- embesil halim, buz daginin ustuydu, bir de bunun alti var....Derinlere gomulmus.

Yani merak etmeyin, doktora ogrencisiyim, zavalliyim, depresyondayim, ustelik parasizim! (Ahhh, sen Amerika'ya firsatlar ulkesi diye gel, kucuk Emrah ol, iyi mi?). Tam sizin istediginiz gibiyim. Surunuyorum. Beni sevin.

Bahar.

2010-04-03T10:22:00.000-07:00

Sen bana mujde misin, umut musun sevgili?

Kim demis gecti mevsim ufukta gorundu kar?

Bu kacinci bahar sakin sorma sevgili,

Benim yorgun gonlumde askinin telasi var.

Bahar geldiginde mi ben boyle olurum?

Yoksa boyle oldugumda mi gelir bahar?

Ayrica bunun seninle ne ilgisi var?

Tabiki ben boyle oldugum icin bahar.

Cunku sana degdiginden beri ellerim,

Butun kis dallarinda tomurcuklar var..

Ruh halim yine dalgali denizli. Bu sarki bir anlamlandi ki sormayin gitsin. Renkli eteklerimi, kirmizi topuklu ayakkabilarimi giyip, kendimi disarilara atmak istiyorum. Havada bahar varken, oturup sivil savas okumalari yapmak bir zor ki... Boyle "ameeen" deyip dil cikarmak istiyorum butun sorumluluklarima karsi. Beni biraksalar biraz. Izin verseler. "hadi Pinar'cim madem boyle guzel hissediyorsun, git biraz daha guzelles" deseler. Biraz uzaklassam buralarsan. Parmaklarimin uclarini birbirine degdirsem zaman dursa! Ahhh oyle kocaman kocaman hayallerim var ki su siralar: "sen bana mujde misin, umut musun sevgili?":)))

Farkettim ki zaman guzel bir ilac, birisini cok uzun sure gormeyince unutuyorsun ne kadar cok sevdigini. Ama azicik basbasa kalinca hoop yikiliveriyor duvarlarin, kafanda koydugun mesafeler. Guzel oluyor her sey. Ah hayat bir guzel geliyor ki...Yani anlayacaginiz cok guzel gecti kisacik tatilim. Anilar biriktirip dondum. Ama iste donus cok zor oldu. Gelip eve agladim filan, "benim burda ne isim var?" diye.

Neyse, arkasi yarin hayatimizin neler getirecegini ben de cok merak ediyorum. Daha da yazmak istiyorum, ama cok isim var. Okulun son bir ayi, cok yogunum vs. vs. Gececek degil mi bu gunler? Gececek gececek. Buyuk SIKINTIlar, buyuk mutluluklar getirecek ileride. Her seye degecek. Ben inaniyorum.

Boston'a Gitmeden:

2010-03-20T09:49:00.000-07:00

1) Ogrencilerin notlari girilecek--tamam bunu yaptim.
2) IR Seminar son response paper yazilacak---eger yazilmazsa Pinar'a bir kafa atilacak. (Okumalar 1300 sayfa oldugu icin henuz bir satir yazamadim)
3) War and Peace okumalari alinacak--son critical review icin bir outline yapilacak. Henuz okumalara baslamadim bile!
4) Gelecek haftanin okumalari print edilecek, mumkunse ucakta, trende, orda burda her bos dakikada okunacak.
5) Yine gelecek haftanin dersi hazirlanacak-konumuz Guney Afrika. Ve ogrencilerin son verdikleri paperlar notlanacak (tatil oncesi bir odev, tatil sonrasi bir odev notlandiriyoruz--vallahi ben vermiyorum bu odevleri, dersin hocasi veriyor, yoksa bana kalsa asla ogrenciye yazili odev vermem, sinavlari da coktan secmeli yaparim..Oku oku bitmiyor bu yazili odevler, zulmun bu kadari).
6) Camasir yikacanak (evet bakiniz bu cok onemli, cunku sirf camasir yikamamak adina yeni kiyafetler filan alir oldum. Evet o kadar vahim bir durumdayim).
7) Bavul hazirlanacak---ah bu da bir gozumde buyuyor ki...
8) Nesrin ve Sean'i ziyaret etmek icin New Haven'a bir tren bileti alinacak.
9) Tax formlari doldurulup Pazartesi teslim edilecek (evet son gune birakiyorum ki yapamayayim, sonra okulun en kimil kimil zamani bu tax formalari basima bela olsun).
10) Pozitif dusunulecek, pozitif olunacak, tembellik yapilmayacak, bu liste bitecek.

Hedi bakalim.

Yasayarak Ogrendik.

2010-03-06T10:25:00.000-08:00

Alti ustu bir simulasyon calismasi. Oyun yani, bildigin. 26 ogrenci, 5 parti. Sosyal Demokratlar, Cumhuriyetciler etc. Her parti belli bir oy almis, meclise gelmis. Ogrencilerden istenen, parti mensuplari olarak bir basbakan secmek, ve hukumeti kurmak--mecburen koalisyon hukumeti kurulacak, cunku ikiser parti oylarin %35'ini digerleri %10'unu almis... Olay bu, notlarinin sadece %de 1'i etkiliyor kimin basa gectigi. Yani cok da onemli bir olay degil, amac meclis sistemini anlamak, yasayarak ogrenmek.

Ne oldu biliyor musunuz? Ogrencilerime bir haller oldu...Bir anda simulasyon oldu mu sana gercegin ta kendisi! Ben boyle bir hirs gormedim, vay anasina sayin seyirciler...Meger ne merakliymis millet basbakan olmaya. Meger herkesin icinde secilmeyi bekleyen bir baskan varmis da, benim haberim yokmus.

Once Sosyal Demokratlarin basindaki hanim kizimiz basbakan oldu; ya da ben onun pek hanim oldugunu dusunuyordum o vakte kadar. Gitti Merkez Partiyle koalisyon hukumeti kurma karari aldi...

(Bu arada belirtelim; ogrencilere 10 dakika sure verdim gitsinler anlassinlar kiminle hukumeti kuracaklar diye, tam o sirada yanima Isvecli ogrencim geldi kulagima egildi "biz bu baskani ve kuracagi hukumeti dusurebiliriz degil mi?.."eh guvenoyu alamazlarsa.." "tamam tamam orasini bize birakin"... Amanin, O Cumhuriyetciler bir yanastilar diger partilere, Sosyal Demokratlarin eli armut toplarken, nasilsa baskan bizden diye, bunlar her partiye "bizim yanimizda olun size disisleri bakanligi, size calisma bakanligi, size su size bu", resmen satin aldilar diger partileri...Diyorum ya, gitti ogrenciler, geldi gozunu koltuk hirsi burumus politikacilar...)

Ve Sosyal Demokrat- Merkez Parti koalisyonu guvenoyu alamadiklari icin, hukumeti kuramadilar..Eee basbakanlik pozisyonu da elden gitti tabii...Iste tam da bu noktada isin rengi degisti. O hanimkizimiz sapitti resmen, "basbakan benim de benim"... Dedim tamam sen de gonullerimizin basbakanisin! Ama dinleyen kim?!

"ben calmadim, cirpmadim, kimsenin oyunu satin almadim, durustce basa geldim, beni meclis secti" filan diyor.. Dedim saka bu herhalde.... Yavrucum neyse ne, senin kuracagin hukumeti istemediler, cogunluk boyle diyor, e heliyle senin baskanligin da dustu..Bitti gitti inek icti yani...Ama yok, nasil soyleniyorlar. O vakte kadar gevsek gevsek oturan Sosyal Demokratlar aslan parcasi kesildi. Suratlar asik, kimse yenilgiyi kabul etmiyor, biraksam "vay serefsizler, oylari satin mi aldiniz" diye birbirlerine girecekler tekme tokat. Sosyal Demokratlarin hepsinin ali al moru mor, "yahu diyorum "oyun bu, oyun"...

Bana da kizginlar, onlari uyarmamisim, "biz, diyorlar, boyle rezil oyunlar oynanacagini bilseydik, oooo, alasini yapardik, herkesi satin alirdik"...

Bak bak bak, e az once durustluk, dogruluk diye davul caliyordunuz, ne oldu?!!

Saka gibi! Kendilerini cidden meclis uyesi filan sanmaya basladilar. Ve ben anladim ki, bu politika zehirli bir sey. Insan sapitiyor, zaten dogamiz geregi insani zaaflarimiz var, firsat dogdugu anda icimizdeki canavar disari cikiveriyor. Cidden agzim acik kaldi 50 dakikalik simulasyonun ogrenciler uzerinde yarattigi etkiye...Ve dusundum de, triskadan bir meclis oylamasi bile adama bunlari yaptiriyorsa, politikanin icinde olmak, o guc yarisi, koltuk kavgasi adama neler neler yaptirmaz... Aman uzak olsun.

Burnum kirmizi, yuzum sari.

2010-02-25T08:53:00.001-08:00

Fecii hastayim. Aldigim antibiyotiklerin haddi hesabi yok, leblebi gibi bir ondan bir bundan aliyorum. Yataktan kaltigimda basimda fuzeler patliyor. Yemin ediyorum iki gunde 24 saatten fazla uyudum, geri kalan zamanda da butun filmleri izledim.

Dun surune surune derse gittim, ve hic gikim cikmadi. O kadar uyuz oluyorum ki derste iyi bir seyler yapamazsam ama vucudumun her yerine igneler batiyordu. Bu aksam da gelecek sene icin programa kabul edilenler gelecek, buyuk bir yemek organizasyonu yapildi, ve ben atesli ve gripli halimle tabiiki katilamiyorum. Cok uzuluyorum cunku cok nadir butun bolumun bir araya gelmesi, ama gidersem bu mikrobik bunyemle kendimi gectim, digerlerine daha cok zararim dokunacak.

E ne yapayim, bugun de recep ivedik 3'u izleyeyim bari. Nasilsa kafam yine pek guzel.

Sevgililer Gunu Istegi:

2010-02-14T09:51:00.000-08:00

Tanrim,

Tek basina koyma kullari,
Yalnizliga ancak sen dayanirsin.
Essiz dostsuz kalanin zordur halleri,
Yalnizliga ancak sen dayanirsin.

........Bu dunyada cefa cektirme bize,
Yalnizliga ancaaaaaak sen dayanirsin....

Guzel cirkin deme,
Sen kayir yine,
Bir munasip koca,
Her birimize.

Hey Tanrim,

Bana uc tane,
Uc de yetmez bes tane,
Bes de yetmez yedi tane,
VER VER VER VER,
Ver Allahim ver!

PS. Kizlar dusundum dusundum daha anlamli bir sarki bulamadim bugun icin....Hepinizin Sevgililer gunu kutlu olsun:)

Bilgi Sahibi Olmadan, Fikir Sahibi Olmak...

2010-02-09T08:50:00.000-08:00

Cok okuyorum bu aralar. Surekli tarih ve politika uzerine. Bu sene biri Alman biri Isvec'li iki harika ogrencim var. Amerika'lilarin (ya da bazilarinin diyelim) arasinda isil isil parliyorlar. Secim sistemlerinden bahsediyoruz, single member district, proportional representation etc. Fikriniz var mi diyorum, herkes bon bon bakarken bu iki yildizli pekiyi sakiyor resmen. O yuzden ben de cok daha fazla hazirlik yapip gitmeye basladim. Cunku biliyorum ki kita Avrupasi hakkinda en ufak bir yanlis yaparsam, yanarim.

Gecen hafta derste parlementer, baskanlik ve yari-baskanlik sistemlerinden bahsediyorduk, once ben anlattim genel ozellikleri ve farkliliklari, sonra sordum "eklemek istediginiz bir sey var mi?" Isvecli dedi ki "cok dogru anlattiniz, yanlis ve eksik bir sey yoktu". Hahaaaa! Takdir etti yani beni, sagolsun.

Bugun de bir ogrencim "azinlik hukumeti, en az oy alan partinin basa gecmesiyle olur" dedi...Ah be yavrucum akil var mantik var, en az oy alan parti dunyanin neresinde basa gecer? Bilmiyorsan yorum yapma bari.

Bize burda hep diyorlar ki "ogrenciyi yucelteceksin", salakca bir sey soylese bile kalbini kirmadan yanlisini soyleyeceksin ki her zaman ozgurce dusunduklerini dile getirebilsin. Zaten masallah, Amerikali ogrencilerin istediklerini dile getirme, soru sorma, kendini anlatma konusunda hic bir sorunlari yok..Vallahi bazen agzim acikta kaliyor bu sarsilmaz, iflah olmaz kendine guven karsisinda. Rusya'yi isliyoruz, ogrenci karsima gecip "Medveyedev kim?" diye sorabiliyor. Hani matematikte bazi assumptionlar vardir, oyle oldugunu kabul eder, ordan baslarsin cozmeye. E ben de Medveyedev'in kim oldugunu bildiklerini dusunerek basliyorum soze, ama demek ki halt ediyormusum... Ne diyecegim bu soru karsisinda; "harika bir soru! Cok onemli bir noktaya parmak basiyor!"...

Diyeceksiniz ki "sanki sen her seyi biliyor musun?" tabiiki hayir, asla da oyle bir iddiam yok, uluslararasi iliskiler deniz derya...Dunyada 200 civarinda ulke var, hepsinin tarihini, politik sistemini, dinini kulturunu bilmeye imkan yok; ama elimden geleni yapiyorum aciklarimi kapatmak icin. Hala Diplomasi Tarihi okuyorum cevirip cevirip, hala The Economist'in altini ciziyorum, gerekirse donup bakiyorum, Sri Lanka'da kim gecmisti basa, Orange Revolution'da ne olmustu? Bir daha bir daha...Baska turlu kafada kalmiyor bu tur seyler. Surekli takip edeceksin. Surekli.

Ama en azindan bilgi sahibi olmadan, fikir sahibi olmamayi destur edindim kendime. Ve ogrencilere de bunu soyluyorum, "bilmiyorsaniz, bilmiyorum deyin, emin degilseniz, eminmis gibi konusmayin, gulunc duruma dusurmeyin kendinizi"...

Butun iyi niyetimle savasiyorum, hem dersi, hem ders disinda bildiklerimi ogretmek icin,
Ne kadar basarili olacagimi zaman gosterecek.

Ulan Harvard yaktin bizi!

2010-02-01T19:03:00.000-08:00

Epeyi oldu o gideli. Biliyordum cok zor olacagini, hic tatmin etmeyecegini; ama bu kadarini ben bile dusunmemistim. Onun o yogun temposu hem kendini, hem bizi cok yordu. O kadar ozluyorum ki bazen, ellerini, sapsal esprilerini, birlikte Almanca'nin kafasini gozunu kira kira(tabiiki Almancayi ben katlediyordum) soyledigimiz sarkilari...Bazen en olmadik dersin ortasinda (mesela sirf denklemler ve olasilik hesaplariyla dolu savas ve baris dersinde) GUM aklimin ortasina dusuveriyor. Boyle bir sapsal oluveriyorum hemen. Halbuki aksam yatip gozlerimi kapasam dusun dusun gelmez aklima anilar. Doktora yeterlilige hazirlaniyorum diye midir nedir, beynimin hatiralar kismi surekli error halinde.

Neyse, yani gitti; ama gidemedi Tom benden. Ben ki ne flortoz bir insandim buraya ilk geldimde, dating mevsimi bir acardim, kapanmak bilmezdi. Ama iste buyuttu bu adam beni; sevdi, sardi, korudu. Hasta oldum, geberiyordum besin zehirlenmesinden (zaten geberik bir tipimdir), basimda bekledi, takip etti, yemek yapti.. En zavalli ve en cekilmez halimi sardi sarmaladi bu adam. O yuzden cok degerli. Bana hic bir Amerikali erkek arkadasim bu kadar baba ve bu kadar sevgili olmadi. Thomas sayesinde Almanlari pek bir sever oldum, daha ne diyeyim?

O kadar cok istedim ki, gitsin Harvard'a, oradan alsin uzmanligini. Cok cok cok dua ettim. Ve o gun beni aradi, yani tam aciklanacagi zaman, "Pinar" dedi "olmamis". Dedim "mumkun degil, ben hissediyorum olacak"..."Olmamis Pinar" dedi, "hislerine dayanarak, nasil bu kadar emin konusuyorsun?"...Icimden bir yerlerden geliyorlar cunku bana zaman zaman. Biliyordum Thomas gidecekti Harvard'a. Kapattik telefonu, aradan 10 dakika gecti gecmedi yeniden caldi telefonum: "I got matched"!! Sevincten gozumden yas geldi. "Nasil bildin?" diyordu telefonun obur ucunda, "ben mumkun degil diyordum, sen nerden bildin?"...Mubarek kadin miyim neyim?!

Neyse, hikayenin gerisi malum, gitti, basladi, ve anormal yogun temposunun icinde bizim telefonlarimiz siradanlasti, monotonlasti, azaldi. Benim disiplinin kitabini yazmis, sabah 5 dedin mi laboratuvara gidip calismaya baslayan yavrucum gece gunduz nobet tutup, kosturmaktan somurtkan, dirdirci bir adama donustu.... Ve ben baska birine. Boyle bir iki korkunc ay gecirdik. Hatta "bu defa neye soylenecek acaba" diye acar oldum telefonlari. Ama yavas yavas normale donuyor. Bu manyak sene geciyor, Tom biraz daha iyi hissediyor su aralar kendini, benim tempom da az buz degil ama nobet tutup, ameliyata girmiyorum sonucta!

Uzun lafin kisasi, bugun Boston'a bir bilet aldim, henuz daha zaman var gitmeme; ama gidiyorum. Bilmiyorum biz neydik, ne olduk, ne olacagiz. Ama onun biraz zamani, benim biraz zamanim belirdi bu yogun tempoda ve ne yalan soyleyeyim, onu goresim geldi..Bilmiyorum neye benzeyecek gorusmemiz; ama yeniden pit pit pit atiyor kalbim ve iyi, cok iyi seyler hissediyorum...:)

Egzersiz yaparken...

2010-01-13T10:48:00.000-08:00

Gecenlerde fizik tedavi icin gittigim yerde calisanlardan biri acikladi, spor yaparken insanin kendini asiri zorlayip zorlamadigini anlamak icin burnundan nefes almasi yeterliymis. Eger burnunuzdan nefes alabiliyorsaniz, (nerden nefes verdiginizin bir onemi yok), makul bir tempoda spor yapiyorsunuz demekmis ve onerilen de buymus. Ama o iskence aletlerinin ustunde kopek gibi agzinizdan soluyorsaniz (ki bu ben oluyorum), iste o vakit kendinizi asiri yoruyosunuz anlamina geliyormus bu. Bircok insan da bu yuzden sporu sevmezmis.

Bilemiyorum gerci, Norvec'li bir hocam vardi, "spor yaparken kendimden geciyorum" derdi, "vucudumu zorlayabilecegim en son noktaya kadar zorluyorum, mumkun olsa tenis oynarken tenis topuyla ben de kendimi duvarlara carpacagim"...Yani bu durumda eminim burnundan nefes almiyordu; ama sporu sevmeme gibi bir durumu yoktu kendilerinin.

Arada dusunurum, bize hayat boyu ne tarihi sevdirdiler, ne sporu..Ben hic haz etmezdim mesela beden egitimi derslerinden. Uzun atlamadan orta 1'de bedenden kalir mi insan yahu? Ne duzenli spora alistirdilar, ne sporun saglikli yasam icin ne kadar onemli oldugunu anlattilar. Hayatimizin yemek, icmek, uyumak gibi bir parcasi olmadi spor yapmak, zorunluluk oldu hep. Ya da diyet yaparken baslanilan ve onunla biten bir aktivite! Hadi sporu da gectim, milletce ne kadar hareket ediyoruz ya da ne kadar izin veriyoruz hareket sahasina? Ankara sokaklarinda bisiklete bineyim derken, az kaldi eziliyordum bir gun. Sonra babam yasakladi zaten.

Yani nasil ekonomiyi, game theory'i sevdirmeye calisiyorsam sporu da sevdirmeye calisiyorum kendime, anadan dogma gelmedigi icin, sonradan olma bir yapaylik var tabii bu sevdirme cabalarinda. Umarim otomatige baglarim da lahana bebeklere benzemem bundan bir bes-on sene sonra.

Hepinize burnunuzdan nefes alabildiginiz, hareketli gunler diliyorum.

Mor mu dediniz? Ben de sevmem.

2010-01-09T19:02:00.001-08:00

Kucuklukten beri gozlerimin alti mor. Annem-babam ve ailedeki herkesin tip doktoru olmasina ragmen, kimse derdime derman olamadi. Kisaca "genetik" dediler, "sen boyle guzelsin" dediler, bir de babam fazladan "opeyim de gecsin" dedi. Opunce de gecmedi. Oyle kaldi benim zarif ve mor gozalti torbalarim.

Yillar gectikce yogunlugu azaldi o mor dairelerin, ilkokuldaki kadar mosmor degilim simdi.. Bir zamanlar sinif arkadaslarim tarafindan yapilan "boks mu yaptin dun aksam, nahahahaa" turunden sacma sapan sakalara maruz kalma durumlarim da gecti cok sukur *** (ne zalim olur cocuklar, hele de ilkokulda, sak sak soylerler her seyi, o yuzden cidden gercekten neyin ne oldugunu merak ediyorsan bir cocuga soracaksin. Mesela benim simdi 8 yasinda olan cimcime kuzenim, daha dort bes yasindaydi yanilmiyorsam, cok sisman bir kadinin arkasindan yururken "aaa, anne, kadin poposuna ne takmis?" deyiverdi. O zaman bu zamandir "cocuktan al haberi" lafina pek bir hak veririm!)***

Henuz popo kucultucu bir krem cikmadigi icin-selulit kremlerinden bahsetmiyorum, bu aksam goztorbalariyla yetinmek zorundasiniz. (Bacak ve basen bolgeniz icin de bir adet yuruyus bandi oneriyorum bu arada. Yemin ediyorum, gunde 45 dakika hizli tempoda yuruyusun eritemeyecegi hicbir su aygiri yok. Yalniz oyle bir haftada erimiyorsunuz, bir kac ay sabredeceksiniz malum).

Gozalti kapaticilarina ve kremlere verdigim paranin haddi hesabi olmadigi icin, gozalti torbalarini onleyici/azaltici kremlere firsat gelememisti bir turlu. O kadar cok gozalti kapaticisi kullandim ki: Shiseido, Clinique, Revlon (bunu Target'ten gayet ucuza almistim gerci), Lorac, Stila (cok memnun kaldim), bir de Almanya'dan supermarketten aldigim ve bitti diye pek bir uzuldugum gozalti kapaticisi vardi ki, hala bos kabini sakliyorum, bir daha gittigimde ucer beser alacagim. (neymis, bir seyin tatmin etmesi icin illa bilindik marka olmasi gerekmezmis--gunaydin Uskudar!).

Neyse, gecenlerde bir arkadasim Bremenn Hylexin tavsiye etti, o kullanmis cok memnun kalmis. Ozellikle gozaltindaki siyah torbalar icin gelistirilmis bu krem (gerci boyle zirvalari herkes soyluyor ama?!? her defasinda da inaniyorum). Bir methetti, bir methetti ki kremi, bugun ilk is bir adet aldim (bas bas paralari leylayaaaa bi daha mi gelicen dunyayaaa!!).

Insan bir seyi aldiktan sonra hakkinda daha da bir arastirma yapmaya baslarmis ya (cok enteresan calismalar var bu konuda, mesela ev aliyorsun, aldiktan sonra evlere bakmaya devam ediyorsun manyak gibi, "dur bakalim bizimkini ucuza mi aldik?", "amann neyse digerleri o kadar guzel degil zaten, evet evet en guzel ev bizim aldigimiz ev" filan demek icin)...Once kremi aldim, sonra review'lari okudum. Cok yorum yapmislar: bazisi pozitif bazisi negatif. Benim canim pozitif tarafindan bakmak istedi (e haliyle) o yuzden buradan yaziyorum; Daha ilk surusumde bir aydinlanma geldi yuzume gozume arkadaslar..Puhaa. Tabiiki yalan. Henuz bir halt gelmedi yuzume. Sadece umudum var, gelecek!

Bunu buraya yazdim ki, bir ay sonra bu yaziyi farkedersem, sizlere bir update verebileyim. Bakin ise yaradi ya da yaramadi diye. Arkasi yarin yazi dizimiz bi ara kaldigi yerden devam edecek. Hadi bakalim Hylexin, yap bi guzellik de gorelim.

Bu arada yarin kis tatilim bitiyor (pek bir mutluydum yahu), bana akil fikir ve iyi sanslar dileyin olur mu?!

Bu hafta bitmesin.

2010-01-06T15:36:00.000-08:00

Acaba Pazartesiler tatil olsa....

Pazar gunlerinden daha mi az nefret ederim?

I hate cooking.

2010-01-04T15:52:00.000-08:00

Ah nasil nefret ediyorum yemek yapmaktan...Hem zaman kaybi, hem her yer dagiliyor, bir suru bulasik.. Okudugum kadariyla cogu kadina terapi gibi geliyor yemek yapmak, bana iskence.

Gercek anlamda para kazanmaya baslar baslamaz ilk yapacagim is kendime bir asci tutmak olacak. Amerika'ya gelirken annem zannetti ki burada tek basima kalinca elim mahkum ogrenecegim yemek yapmasini , ama iste besinci senemdeyim ve hala tencere yakiyorum! Hem de pek guzel.

Az onceki zeytinyagli fasulye girisimimden sonra--yani alti ustu zeytinyagli fasulye, uzay fizigi degil, degil mi?!?!--hepten anladim ki yemek konusunda hic "gifted" degilim.. Insan fasulye yaparken tencerenin altini kapkara yapar mi yahu? Hadi bir tanesi mefta oldu, ya ikinci tencere?

Tabii biraz yemek tariflerinde de suc var (camur at izi kalsin). Isin kolayina kaciyorlar, bildigimizi assume ediyorlar. Halbukisi de yaz di mi tane tane. Yani bilmesem, ben yapamayayim diye hazirlanmis tarifler sanacagim: Aha tarif, sIkIysa yap da gorelim. Artik annem de bikmis olacak ki okyanus asiri tarif vermekten, "yapilmisi yok mu kizim bunlarin?" dedi dun gece:) Denver'da yemek kursuna mi gitsem acaba? Ama bende bu yetenek varken, yazik olur paraciklarima...

Aslinda Amerika benim gibi yemek yapmayi beceremeyen kazmalar icin en ideal ulke. Bi kere bir mutfak kulturleri yok (bakiniz: insan niye obez olur?!). O yuzden ordan burdan ne bulmuslarsa toplayip getirmisler yani hemen hemen herseyin hazir yapilmisi var; Italyan restorani mi dersin, Cin yemegi mi, Yunan mutfagi mi, Avrupa cikolatalari mi? Her sey mevcut. En son Boulder'a Arabesk diye bir yer acildi, Filistin yemekleri yapiliyor. Ascisi Filistin'li bir balerin! Ciddi soyluyorum. 80lerde Amerika'ya geliyorlar, gelis o gelis. Bale okulu aciyor, kesmiyor. Hep aklinda bir yemek yeri acmak var ve sonunda hayalini gerceklestiriyor. Ha yemekler cok kotuydu o ayri, ama muameleden pek memnun kaldim. Bir dahaki sefere sohbete gidecegim. Belki ben de coffee shop acarim bir gun, e haliyle restoran pek tutmayacagi icin:)Belki yemek yapamiyorum ama diet limonata yapmakta ustume yok mesela, tarif vereyim mi? hehe.

Kucuk de bir sahne kurarim bir kosesine (burda cok var oyle coffee shoplar, cuma ve cumartesi gunleri canli muzik, siir geceleri filan oluyor). Her gece kendim cikarim sahneye sonra, top benim oyun benim misali. Ayy bak simdi sardiririm ben bu hayale:)

Neyse, Amerika'daki kolayliklardan bahsediyordum, yine nerden nereye geldim. Kisaca herseyin dondurulmusu var bu ulkede. Butun sebzeleri paket paket alip buzluga atabilirsin. Istedigin zaman da mikrodalgada bes dakikada besiktas. Ama iste insanin yine de ara sira cani cekiyor zeytinyagli fasulye, kiymali/peynirli borek, mercimek corbasi etc. etc. Neyse ki birkac hafta once yeni bir Turk grubuyla tanistim, gerci biraz uzaktalar; ama olacak o kadar. Cok tatli bir grup, hepsi birbiriyle cok iyi anlasiyor, kafa dengi insanlar bir de bonus var ki sormayin gitsin: hepsi sahane yemek yapiyor! (Borek yapan adam var yahu iclerinde daha ne olsun!) Dolayisla bu donem her yemek davetine katilmayi dusunuyorum. 2010'dan beklentim budur: Uc dolma, iki kofte, bir de kiymali borek. Alooo duydun mu Noel Baba?!

Cuneyt Gokcer ve ben.

2009-12-23T19:52:00.000-08:00

Yil 2000, OSS sonuclari aciklanmis, Uluslararasi Iliskiler Bolumunu kazanmisim. Babamla arabadayiz. Bilkent Muzik ve Sahne Sanatlari Fakultesi Tiyatro bolumu sinavlarina gitmek icin. Babam kopuruyor: "ne gerek var, zaten universiteyi kazanmadin mi, niye gidiyoruz ki bu trafikte bosu bosuna, hem zaten hicbir hazirligin yok, seni mi alacaklar?"?!?#

Olsun o kopursun, ben girecegim o sinava. Elimde kendi yazdigim tek kisilik oyunumun metni, bir an once varalim istiyorum. Icim kipir kipir.

Ve geldik... Aman Tanrim! Nasil kalabalik. Sesini acani mi dersin, nefes calismasi yapani mi, annesiyle karsilikli son kez oyununu prova edeni mi...Lavoboya gidiyorum, bir suru uzun boylu, cok hos hatun, her biri gozume cok profesyonel gozukuyor, kimisi prova yapiyor, kimisi "sahne makyaji"ni tazeliyor, kimisi de sahne kostumunu giyiyor, cunku birazdan sinava cagrilacak...Bende tabii ne sahne makyaji, ne kostum...Sadece sinirli bir babam var disarida beni bekleyen. Yani "vazgectim, girmiyorum" desem, cok memnun olacak.

Elimde bir kac gece once pek keyifle yazdigim oyunum, lavobodan cikiyorum sinirlerim biraz bozulmus. Disarida herkes prova yapiyor, kiminle konussam "su kisiyle calistim, su kadar ay prova yaptik, su eseri hazirladim" diyor, "sen kiminle calistin?" "Ben kendi kendime...kendi oyunumu yazdim, onu oynayacagim" diyorum. Sus pus oluyor karsimdaki cocuk. Sonra baska biri soze giriyor "iyi de sinava basvuru kagidinda okumadin mi, unlu bir yazarin unlu bir eseri calisilip gelinecek"...Tabii ki okumadim, annem basvuru yapmis benim icin! Ben sadece kendi capimda hazirlanip geldim.

Bilkent Tiyatro bolumununde okuyan ogrenciler de orada. Sinava katilacaklara vitaminler moraller vermek icin, ee biraz da havalarindan gecilmesin diye:)), ne de olsa onlar girmis, basarmis. Simdi onlar usta, biz cirak. Kucuk ipuclari veriyorlar, sinava girecekleri anons ediyorlar (hatta bunlardan biri de Sahan Gokbakar'di, oturup sohbet etmistik o gun biraz. O zamanlar unlu degildi, sadece siskoydu;), saka saka, cok tatli insandi, hos sohbet, cok cana yakin, hey yavrum hey, nerdeeen nereye). Onlardan birine soruyorum "var mi boyle bir prosedur?" diye, "var" diyorlar, biri de ekliyor, "nasil yani, Shakespeare'den filan bir sey hazirlamadin mi? Aaaa Cuneyt (Gokcer)hoca seni sahneden atar valla!"..

Veee ben sahneye ciktim..Yutkuna yutkuna..Kendi kendime diyorum ki.."Pinar'cim, senin amacin kazanmak degil, paylasmak..Hayatta en tutkuyla bagli oldugun sey oyunculuk ve yazmak...Cuneyt hoca izin verirse yazdigin oyunu oynarsin, tesekkur eder cikarsin"...

Sahnedeyim, disarida tuyo verdiler hep "efendim" de diye..Ben de surekli "efendim" diyorum. Onde ilk sirada Cuneyt Gokcer, en ortada oturuyor, yaninda baska hocalar; ama onlari tanimiyorum. Arka siralarda yabanci hocalar, Azeri cogunlukta. Ve rejisorler. Cuneyt hoca konusuyor...

-Pinar, ne hazirladin bize?
-"Ahmet ile Melahat, efendim" diyorum, "tek kisilik oyun"...
-Kimin eseri?
-Benim, efendim.

"Nasil yani?" diyor...Kaslari catilmis, "biz ozellikle unlu bir yazardan" dedik. "Ozur dilerim" diyorum, "bilmiyordum". Ne kotu bir baslangic; ama en kotusu basima gelmiyor. Cuneyt Gokcer beni sahneden atmiyor. "Iyi bakalim", diyor, "madem hazirlanmissin, oyna bakalim".

Ve ben basliyorum. Kocasindan surekli sikayet eden dirdirci bir kadini oynuyorum. Oyunun sonunda "Ahmeeeet, ayy fena oluyorum, cabuk bana kolonya mendil filan getir" diyerek bayiliyorum, iki uc saniye sonra, ayilip "Ahmeeet, mendilim nerde?" diyerek yeniden bayiliyorum, ve boylece oyun bitiyor.

Kendim yazdim dedim ya, oyle gule oynaya yazdim ki, hem yazarken hem oynarken oyle eglendim ki...Kime oynasam onlar da cok guldu. Biliyorum yani bu oyun tutar, tutacak. Ve tuttu! Ben yerde yatarken, goz ucuyla hocalara baktim soyle bir...Oyun baslamadan onceki o sert suratlar gitmis, herkes gulumsuyor....

"Kalk bakalim" diyor Cuneyt hoca, bu defa sesi pek bir babacan.
-Sen mi yazdin bunu?
-Evet, efendim..
- Peki, baska ne hazirladin bize?
-Siir.
-O kimden? Nazim Hikmet'ten filan mi?
-Hayir efendim, onu da kendim yazdim...

Ve ben o bes sayfalik upuuuzuuun siirimi de okuyorum o sahnede...Ustelik kimse dur demiyor. Zevkten dort kose olmusum. Dusunsenize Cuneyt Gokcer hem oyunumu, hem siirimi dinliyor bastan asagi...Siir de bitiyor.

"Peki" diyorlar,"bir cik bakalim disari; ama bir yere gitme". Disari cikiyorum. Babam merakli "ne oldu?" diyor, "cok uzun kaldin iceride".
-Bir bilsem, iyi gidiyor gibiydi, cik dediler. Ve aradan birkac dakika geciyor gecmiyor, ben bir daha cagriliyorum sahneye.

Cuneyt hoca diyor ki "biz seni ikinci sinava almaya karar verdik. Ama lutfen bu defa kendi yazdiklarinla gelme, baska bir seyler hazirla, muzikal olabilir, tiyatro eseri olabilir... Bir de sesine bakacagiz ikinci sinavda, bir sarki calis gel, hadi git simdi ikinci sinavda gorusuruz".

Disariya ciktigimda bir kalabalik sariyor etrafimi, "ne oldu, niye seni ikinci defa sahneye cagirdilar?" "Ikinci sinava alinacagimi soylemek icin" diyorum kostumlu ve sahne makyajli arkadaslara:). Iyi de kimseye ilk sinavi gecip gecmediklerini soylemiyorlar..."Bana soylediler"..Babam mest oluyor. Bir anda pek populerim.

O iki sinav arasi butun muzikal cd'lerini indirdim. Cats muzikalinden bir giris hazirladim, West Side Story'den bir parca ve Nazim Hikmet'ten bir siir; "Bugun Pazar"...Ilk defa bir sinava bu kadar heyecanla ve keyifle hazirlaniyorum (pardon ilk sinava da boyle hazirlanmistim, iki diyelim). Ve buyuk gun, ikinci kez Bilkent yollarindayiz...

Sahne, perde ve isiklar 2. Bolum:

Yine sahnedeyim, Cuneyt Gokcer'in karsisinda. Once bir mimik verdiler, "yangin ol" dedi Azeri hoca...Cilgin bir dans ettim orada. Baska bir sey aklima gelmedi cunku. Sonra cats muzikaline gectim, sahneden indim ve kedi oldum:) hocalarin arasina karistim; "The naming of cats is a difficult matter, it is not just one of your holiday games".... Bir taraftan soyluyorum, bir taraftan popomu salliyorum, bir taraftan tisliyorum ve suratlarina tirmik atiyorum. Baska? West Side Story'den "I feel Pretty"i soyluyorum...O kadar mutluyum ki, beni birak sahnede, sabaha kadar sarkilar, siirler...Hic bitmesin.

Sonrasinda kulak sinavi. Basamadigim seslerde yardimci bile oldular. Bak orda "la" basiyor sanki...:))) Benden once ikinci sinava girenlerden bazilari aglayarak disari cikmisti. Bir tanesine bir opera sanatcisinin adini sormuslar. Yani almayacaklari adami, almiyorlar. (Sonra girdigim butun sinavlarda hep ayni seye tanik oldum, almayacaklarsa almiyorlar arkadaslar, istersen kicini yirt). Ve Nazim'la bitiriyorum...

"Tesekkur ederiz, disarida bekle, yine cagiracagiz"...nasil yani? Bu defa hepten saskinim. Ama sinav iki asamali?! Isimleri anons eden cocuk da saskin, "yine mi seni ikinci defa sahneye cagiriyorlar" diyor? Evet... Ben de cok meraklaniyorum ne diyecekler acaba?

"Biz seni programa aliyoruz, tam burslu; ama bir sorumuz var, oyuncu mu olmak istersin, rejisor mu?"...

Iste boyle, Bilkent Sahne Sanatlari Fakultesi Tiyatro bolumu sinavlarina kendi yazdigi oyunla katilip, dort defa sahneye cagirilip, en sonunda "rejisor mu, oyuncu mu?" secenegi sunularak kabul edilmistim ben. Ve bu benim hayatimdaki en buyuk basari hikayesidir. Ustelik icinde, ne mutlu bana ki, Cuneyt Gokcer var. Ben o buyuk adamla tanisma firsati buldum ve hatta kendimi anlatma firsati. Belki de bir cok kisiye anlatamadigim kadar acik ve net. Bu sabah uyandigimda Cuneyt hoca'nin da gitmis oldugunu ogrendim gazeteden. Amerika'da yine cok yalniz ve ulkeme uzak hissettim kendimi. Icim ciz etti, sonra da anilarim canlandi. Tiyatrocu olamadim belki; ama Cuneyt Hoca bende bir isik gordu. Biraz mahcup, biraz minnettar, saygiyla onunde egiliyorum bu gece. Allah rahmet eylesin, nur icinde yatsin.

Merak edenlere: Ben Bilkent Tiyatro yerine, Uluslararasi Iliskiler okudum. Sonrasi da malum.. Simdi tiyatroyla uzaktan yakindan bir ilgisi olmayan, akademik kariyerime devam ediyorum. Annem o zaman "sende yetenek olduktan sonra, cuvala koyup denize de atsan, bir sekilde ortaya cikar, illa tiyatro okuman gerekmiyor" diye buyurmustu. Niye bu sinava girmem icin basvuruyu yapti bilemeyecegim, belki o da kazanamayacagimi dusunuyordu, tiyatro askim o vesileyle soner zannetti...Cevremizdeki bir cok kisi de (hatta tiyatro mezunlari dahil) Uluslararasi iliskiler'e gitmem konusunda akil verdi. Aradan bu kadar zaman gecti ve ben hala zaman zaman dusunuyorum "acaba tiyatro okusaydim, simdi nasil bir hayatim olurdu?" diye. Iste bunu hicbir zaman bilemeyecegim.

I have a Ph.D.

2009-12-17T19:57:00.000-08:00

Tam 60 tane sinav kagidi. Her biri 8 tane term, 2 tane uzun essay'den olusuyor. Oyle yigilmis, beni bekliyorlar. Ben de Family Guy'u izliyorum, yayila yayila...Her zamanki gibi tam formumdayim. Hehe. Bu okul boyle biterse bir kitap cikarmayi planliyorum "Doktora boyle de bitiyor, Sen de yapabilirsin, hadi yine iyisin"... Sonra belki devamini da yazarim: "nazar etme nolur iste senin de olur-..Doktora Hatirasi 2".

Neyse yarin notlari girdikten sonra bu donemin sonu geliyor. Nasil mutlu oldugumu sozlerle ifade edemeyecegim...Hele bir yarin gelsin.

Bu arada doktora yapan ve bu blogu okuyan arkadaslara bir selam gondereyim, yazinin bundan sonrasi sizin icin gelsin:

What does PhD REALLY STAND FOR? "I have a PhD"---yoksa siz buradaki Phd'yi Doctor of Philosophy mi saniyorsunuz??, bakin ne anlamlara gelebiliyor:

1. Permanent Head Damage.

2. Probably Headed for Divorce.

3. Piled Higher and Deeper.

4. Public Hated Degree.

5. Patiently Hoping for a Degree.

6. Progressively Headed Downhill.

7. Pathetic Homeless Dreamer.

8. Prepared for Happy Death.

9. Pretty Heavy Drinker.

10. Personal Hygiene Disorder.

11. Post Homicidal Depression.

12. Pizza Hut Driver.

13. Pretty Huge Dick (buna pek bir gulmustum zamaninda).

14. Phinally Done.

Umarim hepimiz Phinally Done oluruz, kafayi usutmeden!

Kabuslu geceler basliyor...

2009-12-13T23:05:00.000-08:00

Su gerizekali odev bitsin, yemin ediyorum oda arkadasimi ve de ust kat komsumu gidip opecegim. O kadar yani.

Kis Masali

2009-12-02T20:51:00.000-08:00

Ne enteresan hayat, hic ummadigim biri hic ummadigim bir sekilde karsima cikiverdi bugun. Gozlerim doldu, boyle bir garip oldum. Taniyamamistik birbirimizi dogruduzgun, konferans arkadasiydik...Ben oyle ince ince yazilmistim ona, o da galiba biraz bana... Arizona colunde bundan dort sene once... Dort sene.

Tanistik, gulustuk, sohbet ettik, dans ettik, derken kisacik konferans bitiverdi. Sonra tanistigimiz yerde biraktik birbirimizi, hayatimiza kaldigimiz yerden devam ettik. Simdi bambaska sularda yuzerken, karsima cikiverdi yine. Hic ummadigim bir zamanda, ustelik de sacim basim bir yerdeyken. Sonra bir anda geri donuverdim dort sene oncesine. O kadar istemistim ki bir yerde yine karsima cikmasini... Dilegim kabul olmus meger. Demek ki cok istemisim...Halbuki su anda oyle imkansiz ki basa sarmak, tanistigimiz yerden bir daha almak.. Anlatabiliyor muyum? Hayat siniyor insanlari bazen demek. Boyle oluyor. Secimler yapiyoruz, dogru olup olmadigini bilmeden. Sonra da "kader" diyoruz. Oyle demek daha kolay cunku.

Bu aksam sutlu nescafe gibi hissediyorum kendimi...Yarisi kahve yarisi sut, battaniyeme sarilmisim, suratimda kocaman bir gulumseme, Turkiye'de sabah olsun diye bekliyorum. Anneme anlatacak cok seyim var.

2009-11-30T17:29:00.000-08:00

Sevgili Amerika, Kara Cuma icin sana tesekkuru bir borc bilirim. Yaziyi uzatmayacagim, cunku alisveris listem coook uzundu; ama yine ipi gogusledim. Bir tane okuma yapmadim, tek satir yazmadim belki; ama alisveris listemdeki her seyi aldim. Bir alkis hak ettim yani. Hocalara da soyleyecegim. Deadlinelari uzatsinlar.

Kardesim

2009-10-18T20:29:00.000-07:00

Kardesim anneme demis ki; "hayatta her seyden vazgecerim, Pinar'dan vazgecmem".. Hangi context icinde soyledigini anlatmayacagim. Aile meselesi. Ama soyledigi o kadar gururumu oksadi, beni oyle mutlu etti ki..

Aslinda soylemez boyle seyler benim kardesim, (Oglak burcudur neticesinde), cok guzel, sevimli laflar etmez, problem varsa cozer, akil danisirsan akil verir, ne eksik ne fazla, gevezelige ayiracak vakti yoktur; laubalillikten hic hoslanmaz; iste belki de tam bu yuzden arada sirada kurdugu cumleler bu kadar kiymetli oluyor. Gozlerim doldu. Tanidigim bazi insanlar kardeslik evlenene kadardir diyor...Ben biliyorum ki, bizimki oyle degil.

Oda arkadasina uyuz olanlar elime mum diksin!

2009-09-25T07:54:00.000-07:00

Keske insanlara carfax yapilabilseydi. Bir tusa basinca gecmisteki arizalari sayfa sayfa dokulseydi mesela.. "Uzak dur, uzak dur, disi fena degil, iceride bir psikopat var!!!", ya da ne bileyim, insanlarin da review kismi olsaydi, mesela oda arkadasi ariyorsun, o kisinin eski oda arkadaslari yaziyor "tam birlikte yasanasi bir insandir, oyle uyumlu, oyle tatli, keske hep benimle yasasa" "Pistir bu pis, cop ogutucu kokar, lavobo akar, umrunda olmaz", ya da kisa ve oz "manyagin tekidir, kimse yasamasin bununla".

Her sene oda arkadasi secerken piyango cekiyorum-resmen!- simdiye kadar bir tane tam psikopat disinda (ki ilk oda arkadasimdi, hiyardan anlamiyordum o zamanlar-tecrubesizlik diyelim), herkes iyiydi--tabii gecen seneki oda arkadasimi tek gecerim. Ruh ikizim. Gitti diye az perisan olmadim, gorunuse gore o da pek halinden memnun degil, haftanin bir gunu mutlaka bende! Ve surekli yeni oda arkadaslarimizin dedikodusunu yapiyoruz.

Bu sene sapkadan tavsan cikmadi maalesef. Daha cok irice bir su aygiri cikti (diyelim). Televizyonu ve koltugu onun rahat etmesi icin almisim ben eve! Zira sabah cikarken koltukta hangi pozisyonda yatiyor birakiyorsam, aksam eve geldigimde hala o pozisyonda yatarken buluyorum kendisini, pek tabii televizyonun karsisinda. Cumadan itibaren de erkek arkadasinda kalmaya gidiyor. Genelde cumartesi, pazarlari yalnizim. O gunlerde rezil ettigi evi topluyorum. O da pazartesi piril piril eve gelip, kaldigi yerden dagitmaya devam ediyor. Hadi ben ev toplamayi filan severim. Zaten onun yapacagi temizlige guvenmeyecegim icin, illaki ben yapacagim temizligi. Ama sorumsuzlugunun boyutlari oyle had safhada ki...uyuz olmamak elde degil.

Bir kac hafta once "haftasonu California'ya gidecegim" dedi. 4 gunluk tatili varmis . Hay hay buyursun gitsin, hatta isterse hep kalsin hic donmesin! Ben de onun gitmesini firsat bilerek kuruldum koltuga, actim televizyonu, haftanin bitmesini kutlayacagim. Ohh cektim cilekli pijamalarimi, beyaz penirli tostumu aldim... ay bir keyif bir keyif anlatamam...

ANA!

Kapi acildi, iceriye iki kiz girdi. Evet evet, hic tanimadigim iki kiz aksam 9:00 civari, bizim evin kapisini anahtarla acarak iceri girdi..

Pardon tanismis miydik?!!

Kimsiniz ulan siz?!

Meger bu kizlar benim oda arkadasimin canciger kuzu sarmalariymis, DC'den yola cikmislar road trip California'ya kadar. Boulder'da kimde kalsak kimde kalsak derken, oda arkadasim araya girmis, "dusundugunuz seye bakin, ben gidiyorum ama siz bende kalacaksiniz" demis. Onlar da bu istah acici teklif karsisinda fazla dusunme geregi duymamislar haliyle. Yani oda arkadasim gidiyor, yerine YATIYA MISAFIR geliyor!

Eh bir de salonda yattilar mi sana! Ben toparlanip odama dondum kos kos. Ne yapayim uykulari varmis.

Tabii actim agzimi yumdum gozumu oda arkadasim tesrif edince. Ki cidden oyle kavgaci filan bir tip degilimdir, ama hayatimda boyle sey gormedim yani. Kisisel alana tecavuzun bu kadari yani. Benim nasil haberim olmaz yahu eve yatiya gelecek misafirden?!

Iste bir nefret oykusu boyle basladi. Simdi kendisinin her seyine uyuz oluyorum diyebilirim. Bundan sonra oda arkadasi filan yok, yalniz yasama karari aldim. Family housing'e basvuruyorum. Koltugumu ve televizyonumu da yanima aliyorum. Hadi selametle.

TIK TIK..Kimse yok mu?

2009-09-16T10:40:00.000-07:00

Bloguma inme indi! Artik ben bile donup bakmiyorum. Kendimi yapilmasi gereken daha onemli islere verme karari aldim-mistim. "Blogunu update edecegine, paper publish etmeye calis" diyordu icimdeki Margaret Thatcher (isaret parmagini bana dogru sallarken). Hatta bi ara "acaba" dedim "kapatsam mi ben blogu, coluga cocuga karisinca yine yazarim". Ama iste dondum dondum ayni yere geldim, yeniden basladim.

Okul: kaldigimiz yerden devam. Ekonomi agirlikli dersler aliyorum, daha dogrusu baska bir ders acilmadigi icin bu dersleri almak zorunda kaldim. Yine her zaman oldugu gibi "alla alla ben politika okumak icin gelmemis miydim buraya yahu" modundayim. Neyse beterin beteri de olabilir annemin gaziyla ekonomi doktorasi da yapabilirdim (yani ne kadar muvaffak olurdum orasi tartisilir ama?!). Iyiki de oyle bir girisimde bulunmamisim; hakikaten kalbe zarar!

Saglik: araba kazasindan sonra (aa bunu yazmamistim buraya sanirsam), neyse ozet geceyim: arkadan cok siddetli bir carpma sonunda arabam hurdaya cikti. Iste o gun bugundur arabasizim. Basta "napcam ben yaaa" dedim, annemin karnindan arabayla dogdugum icin...Simdiyse arabasiz hayatima alisir gibiyim, hatta parami aldim ama araba alasim yok. Tabii diyeceksiniz ki bunu niye saglik altbasligina yaziyorsun. Fecii agrilarim var, gelip giden; ama altimda araba olmadigindan surekli hareket halindeyim. Yani bardagin dolu tarafina bakacak olursak, her gun duzenli yuruyorum!

Ask: Tom Boston'a gitti. Boulder'a dondugumde gecen seneki hayatimdan bana tek kalan yasadigim ev oldu, haa bir de (pek senlikli) doktora hayatim. Basta kendimi pamuklara mi sarsam bilemedim...Cok zor geldi ayrilik. O uzmanligini alabilmek icin bir hastane bir okul, ben burada kostur kostur..Telefonlasmamiz bile evlere senlik! Uzun lafin kisasi mesafeler sandigimdan daha zormus.

Oda arkadasi: yeni bir oda arkadasim var. Kabus gibi. Bir ara uzun uzun yazacagim, su anda hazmetme asamasindayim.

Aslinda listem uzar gider. Ama uykum geldi. Ustelik henuz daha alistirma turlarindayiz. Yine bekleriz.

Hoşgeldim

2009-06-05T03:53:00.000-07:00

Oh ne guzel sey tembellik...Bir hafta oldu Turkiye'ye geleli ve ben sadece uyudum! Cok da mutluyum. Amerika'daki o kostur kostur hayattan sonra gelip kafayı vurup yatmak gibisi yok-mus. Birinci agızdan tavsıye ediyorum. Tam bir dolmalık biber ev hanımı oldum. Oglen izdivac programları izleyip, cay saatine komsulara gidiyorum. Hahahaaa! Saka bi yana, geldim yerlestim ve rahat hayatıma alışıverdım. Neyine guvenerek calısmaya baslamadın derseniz ki ben kendime bir haftadır aynı soruyu soruyorum...Henuz gelmis olmama derim. Evet sınavlarım var subata ve haldır haldır calısmam lazım ama su an hic modumda degilim. Bir ara planımı yapıp baslayacagım umarım. Su an internete girmeye bile usenir vazıyetteyim. Tembel ruhum saha kalktı.

Pazar gunu Kolej'in geleneksel kurufasulye gunuymus. Bu pazar ordayız eski kolejliler olarak, umarım birkac tanıdık yuz gorebilirim. Bu yaz sezonu uc dugune davetliyim. İki tanesinin elbisesini aldım. Simdi ayakkabılara bakıyorum. Yasasın anne parası yemek!!! Bu arada ilk defa Turkiye'ye gelişimde 'ooo fil gibi olmussun' tarzında cesıtlemeler duymadım (eh gene de fena sayılmam ama fil degilim gercekten)--cardio hocasını sevgiyle kucaklıyorum.

Ziyaret listemi cıkardım. Bu aksam gezmelere baslıyoruz. Herkese guzel uzuuun bir yaz diliyorum.

Guzel Seyler

2009-05-19T11:10:00.001-07:00

Kotu haber yok bugun. Hernekadar son zamanlarda hayatim "a series of unfortunate events" seklinde ilerlese de, anladim ki aslinda cogu basima gelen sey iyi sonuclar doguracak. Hani derler ya, "belki her sey umdugun kadar iyi degil; ama bir daha don bak; belki sandigin kadar da kotu degildir" diye. Ben de oyle dusunuyorum.

Mesela bugun 19 Mayis...Genclik ve Spor Bayrami. Kutlu Mutlu Olsun, yasasin Ataturk!! "Dag basini duman almis, gumus dere durmaz akar" bugun.. Ne sever(d)im bu marsi.

Sonra, Mayis 2009 itibariyle kastira kastira castara castara ikinci master'imi aldim. Ilki Iletisim Master'iydi, simdiki Politik Bilimler. Artik bir uc sene sonra doktora da alirsam, sarkici olmak icin onumde hicbir engel kalmiyor. Doktorali sarkici olacagim ya...:)

Ucuncusu, canim sevgilim bana sonunda Alman tarti yapmayi ogretti. O Harvard'a gitmeden ben ogrenilmesi gereken en onemli olayi halletmis oldum boylece. Dun gece dort kisi yarisini luplettigimiz icin, siz ancak bu sabah cekilmis fotograflari gorebiliyorsunuz maalesef. Bu tartin herseyini (hamurundan kremasina kadar) biz hazirliyoruz, hicbir sey hazir alinmiyor. Yalniz dun aksam ilk defa whip cream'i hazir kullandik cunku o kadar cok mixer'le karistirmisim ki whip cream'i butter oldu. Yani laf aramizda yag da yapabiliyorum artik.

Dorduncusu, Tanya'dan gorup bayila bayila aldigim kirazli pabuclar geldi. Bakalim Turkiye'ye donunce babam ne dusunecek bu ayakkabilar icin?

Bu sirada artik ben Sezen Aksu'yla filan degil, Acalya, Tanya, Defdef'in annesiyle etc. tanismak istiyorum. Bloglarini okuya okuya kendi capimda arkadasliklar kurdum hepsiyle. Hani bir magazada filan gorsem hemen uzerlerine atlarim gibi geliyor "aaaa gorusemeyecegiz sanmistim!?" falan diye. Ya buna ne demeli?

Ve tabii en onemli mutluluk kaynagimiz artik Turkiye gunlerinin yaklasmis olmasi. Yaz geliyor ve ben Haziran basinda Turkiye'deyim. Sonra da canim dostum Miguel'i ziyarete Ispanya'ya gidiyorum. Ahhh ne cok ozledim, ne cok ozledim ulkemi, ailemi, arkadaslarimi..

Bir de resim koyayim soyle Istanbul hatirasi... Yakinda yine ayni yerde denize karsi cay iciyor olacagim. Umarim!

Turkan Saylan'a tesekkur borcu.

2009-05-18T16:10:00.000-07:00

Sadece guzel haberler vermek istiyordum bu defa. Ama bu sabah itibariyle Prof. Dr. Turkan Saylan'i kaybettik... Icim aciyor. Allah'tan rahmet diliyorum, ve sabir.. Isiklar icinde yatsin, benim kelimelerimin anlatmaya yetmeyecegi bir insandi, ulkesi icin cok sey yapti. Hepimizin ona bir tesekkur borcu var. Hepimize onunki gibi onurlu, uretken, suya sabuna dokunan, sozde kalmayan, dolu dolu bir hayat yasamak nasip olsun.

Su siralar bu vatan milleti askini cok dusunur oldum. Ben ulkemi cok sevdigimi soyluyorum, agzimdan cikan bu; ama ne yapiyorum ulkem icin? Amerika'da doktora mi? Turkiye'ye donersem (sayet) Istanbul'da bir universitede hoca olurum filan diyorum, hic aklimdan geciyor mu Anadolu'nun bir koyunde hocalik yapmak? Ulkem icin olurum demek kolay da.."Hadi o vakit, yap" deseler yapar miyim gercekten? Amerika'lilarin cogu cok milliyetci, adamlar kalkip Afganistan'da Irak'da savasiyor, yanlisiyla dogrusuyla, biz Cin'e savas atsak kardesimin orduya katilip, orada savasmasini ister miyim? Siz ister misiniz? En sevdiginizi dusunun, elinizi vicdaniniza koyun. Cevabini icinizden verin.

Birakin onu, askerligini Dogu'da yapacak diye bile aklim cikti benim. Ne farki var oysa, orada hayatini kaybeden yavrularin cani can degil mi? Onlarin anneleri babalari kardesleri yok mu? Yoksa Turkiye'de de bir cesit kast sistemi var da biz mi uyuyoruz? Esitlik filan ne buyuk palavra...

Ankara'da i. Melih yine belediye baskani secilince sinirden aglamistim, nasil olur diye. Bal gibi olur, egitimsizlik, fakirlik, ilgilenilmemislik, oy da sattirir, dahasini da yaptirir. Sanirim en buyuk hata herkesi kendimiz gibi zannetmemiz. Istanbul Nisantasi'ndan ibaret degil maalesef, Turkiye de Cesme, Bodrum'dan ibaret degil. Biz aslinda cok cok cok sansli bir azinligiz. Ve yine icimizden cok cok cok azi sevgili Turkan Saylan'in yaptiklarini yapiyor.

Ne demis sair.. "Neler yapmadik ki su vatan icin; kimimiz olduk, kimimiz nutuk soyledik". Siz hangisini yaptiniz?...

Hadi artik Bitsin.

2009-04-25T09:39:00.001-07:00

Yine donemin sonu geldi, yine yapilacaklar listesi puf borek gibi kabardi, ve bendeniz yine yataga dustum. Fecii bir grip, gozler sis, mikroplarim havada ucusuyor--iki gecedir aksam 7:00;de Augmentini icip cumpurlop yataga devriliyorum, artik ne zaman kalkarsam. Resmen vucudum soz dinlemeyen 5 yasindaki bir velede donustu. Ne harika degil mi? Galiba ya Tom'dan ya ofis arkadasim Curtis'den kaptim bu defa..Aman ne farkeder ki, iki gundur bir halt yapmadim. Simdi de stresten avuc iclerim terliyor. Neyse ki bu sabah itibariyle biraz daha insana benzedik, data lab'e gidip islerin ucundan tutmak lazim.

Bu arada pasaportumun suresi gecmisti, ben de herkes gibi los angelas'a yolladim pasaportu uzatilsin diye. Ama neymis efendim, ben ABD'de calisiyor-musum (yahu diyorum calismiyorum burslu doktora ogrencisiyim, o verilen de burs parasi). Iiiihh. Bir dolar bile alsam calisiyor sayiliyormusum, bu durumda yesil pasaport basima bela acarmis, mecburen bana umumi pasaport cikartilacakmis. Geldiler tabii bana. Hani o kadar cok benim gibi arkadasim var ki..Madem bu cok onemli bir sey, yesil pasaportun varsa, ABD'de calisamazsin(!), o halde bana neden yesil pasaporta F-1 vizesi verdi bu adamlar? Benim okuldan para aldigim sir degil ki, I-20 formunun ustunde kocaman kocaman yaziyor... Ustelik ben kac defa Turkiye'ye gittim geldim. Bir allahin kulu da demedi ki, bu legal degil. Yani yolladigima yollayacagima pisman oldum. Neyse, bir b planimiz var tabii. Du bakalim.

Bu arada, ara sira baska bloglarda geziniyorum cok hosuma gidiyor.. Ben de cok istiyorum buradan yemek tarifleri, gorulmesi gereken on yer, zayiflamanin altin kurallari, en son cikan kozmetik urunleri filan yazayim. Neseli eglenceli bir blog olsun. Ama yok kardesim, onum arkam sagim solum odev, sinav, grading. Bi kac sevimsiz olayin disinda anlatacak pek bir sey yok (bknz: yukaridaki gibi). Ama az kaldi yaz geliyor...Dort gozle (ve de tam bir dort goz olarak) bekliyorum.

Ne yapiyorum?

2009-04-03T12:51:00.000-07:00

Ugrasiyorum, didiniyorum, ders calisiyorum.
Uykuma dikkat ediyorum (en azindan simdilik),
Thomas Almanya'da, dort gozle gelmesini bekliyorum, bol bol onu ozluyorum.
Paper bitti, defense geldi catti, heyecanlaniyorum,
Isler yolunda gitsin istiyorum.
Cardio yapiyorum, yere yapisiyorum,
Turkiye'ye gidecegim, iki ay kaldi, geri sayiyorum,
Zaman zaman icimi gicikliyor hayat, guzel bir enerji kapliyor icimi, pozitif oluyorum herseye karsi, kendimi pek bir seviyorum,
Zaman zaman umitsizlige kapiliyorum bu kadar is bir ayda nasil bitecek diye, sonra "amannn" diyorum, simdiye kadar nasil bittiyse oyle bitecek.
Oda arkadasimi cok seviyorum; ama gidesi var. Yolu acik olsun diyorum. Yeni birilerini ariyorum, basvurulari degerlendiriyorum.
Evimizi yaz icin kiralamamiz lazim, haldir haldir haziran temmuz icin kiraci ariyorum.
Genelde cok mesgulum; ama ara ara tembellik edecek vakitler buluyorum, kendime kiziyiorum.
Cok cici bir arkadasim hamile kaldi, onun adina cok seviniyorum.
Temmuz'da 27 yasima girecegim, bu sene nasil gecti ben 26 yasimdan ne anladim diye dusunuyorum; bulamiyorum.
Toparlayalim: yorucu ama guzel hayat..Hep de guzel olsun.
Hepinizi opuyorum.

bu ne ya?

2009-03-25T11:23:00.000-07:00

Bu bahar tatilinden hicbir sey anlamadim. Anormal hizli geciyor ve surekli okuma yapiyorum. Halbuki ne sevinmistim oh be bir hafta tatil diye. Bugun sabahlamam bile gerekebilir ---yani cus! Bu arada canimin ici advisor'um esini kaybetti benim de komite durumum bayagi bir degisti. Asil hocam uzunca bir sure ortalarda olmadigi icin, komiteden baska bir hoca ben senin chair'in olurum dedi. Dedi demesine de benim paperimi dogru duzgun okumadi bile! "Imm tam bitiremedim analiz kismini ama ilk 10 sayfayi okudum, bu da okudugum kadarinin feedback'i". Boyle bir sey var mi yahu? Ben ogrencilerime boyle yapmiyorum. Hocalar tembel olursa ogrenci ne yapsin?!

Neyse simdi de asil hocam ben artik donuyorum, paperini da okudum, suralari da revise et demez mi?! Haydaaa. Yani kisaca bir turlu bitemedi benim tez. Surekli revise ediyorum bi onun icin bi bunun icin. Ustelik bazen birinin ok dedigine digeri baska turlu diyor isler iyice karisiyor. Bir de iki tane chairim var, o durumu nasil cozecegiz bilemiyorum. Ikisi de pek bir istekli benim gerzek paperimin chairligini yapmaya, e ben de kimseye hayir diyemem. SIKINtilar basiyor dusundukce, artik zamana birakiyorum.

Umarim cabucak yaz gelir diyecegim ama onumuzdeki ay o kadar yogun olacagim ki....Mumkunse zaman dursun ben sakin sakin islerimi halledeyim?
Hadi bakalim, motor..kayit....oyun. Az kaldi, ikinci seneyi de deviriyoruz.

Bahar Tatili, Sezen ve Thomas.

2009-03-13T14:23:00.000-07:00

Benim hayatimda en cok iz birakmis, pesinden en cok kostugum kucukluk hayalim, ne sarkici olmakti, ne dunya guzeli (doktor filan diyecegimi zannettiginizi hic sanmiyorum zaten)::::FLASH FLASH: Sezen'le tanismakti, Sezen as in "Sezen Aksu"...Hidirellez zamani Sezen'in resmini cizip, gul agacinin altina koymuslugum vardir. Koca dudakli, kut sacli, yirmi santim santim topuklu entel dantel Sezen Aksu; kendim cizip kendim gulmustum. Altina da yazmistim bir karisiklik olmasin diye, "yukaridaki resimdeki Sezen Aksu'dur", niyet: tanismak, kismet: henuz olmadi.

Deli bir hayranlik iste, oyle boyle degil, ol dese olecegim. Hani bir sabah kalvaltisina gelse bize, bir cay icsek, ben ona anlatsam anlatsam, o beni dinlese dinlese. Sonra o anlatsa biz butun aile dinlesek.. Bayiliversem ben orda...Ortaokul'da kac defa 118'i arayip Sezen'in telefonunu istedim hatirlamiyorum, hani belki birinin denyo bir zamanina denk gelir ben de numarayi alirim diye... Hep ince imalarin esliginde telefon yuzume kapatildi:

-Alo, Sezen Aksu -Istanbul, ev telefonu lutfen?
Karsi taraf:-PUhahaa!!

Bilkent yillarinda Odeon'da her konserine gider, konser sonrasi vokalistlerin bacaklarina sarilirdim. "N'olurrr beni Sezen'e gotur" diye..Goturmediler. Neyse, gel zaman git zaman, anne bababin kongrelerinde Sertab Erener, Isin Karaca, Levent Yuksel hepsiyle tanistim da Sezen ne geldi, ne benim yazdigim ve bu kisiler araciliyla gonderdigim binlerce sayfa mektuplara cevap verdi...Annem demisti zaten "kac kisi yaziyordur ona, seninle mi ugracacak"diye. Ince bir sizi...

Neyse, o cook yillardir bekledigim an geldi. Uc yaz once Istanbul'da bir davette Sezen'le karsilastim, canli kanli bayagi bildigin Sezen Aksu. Ama benim aklimin ucuna gelmemisti onun da orada olacagi, yani o kadar hazirliksizdim ki. Hani onca yildir bekle bekle tam ummadigin bir anda sen elini ayagini nereye koyacagini bilemezken cikiversin "o" karsina. Salak gibi ilk cumlem: "iii sizin en buyuk hayraninizim" olmustu. Sonra da "kahvaltiya gelelim mi?"... Bir taraftan da kadini surekli oksar vaziyetteyim. Dedim ya durmuyor elim kolum. Ayy sonra da "ben sizin oyununuzu yazmistim, bir yapsam?" diye bir taklidini yaptim ki. Tamam iste, o zamana kadar pek nefret etmediyse de o an curve eksiye donuverdi. (Haftalardir istatistik yapiyorum, katlanacaksiniz bir zahmet). Yalvar yakar bana bir telefon numarasi verdi. Dedim ki bu korkunc aninin etkisi gecsin arayacagim. Gozum gibi sakladim o numarayi, ne kimseye verdim, ne anlattim. Ilk burda paylastim yani.

Iste o gun bugundur, ben her yil bu zamanlar Sezen'i ararim, hatta Amerika'dan telefon kartiyla; o da her yilin bu zamani asla o telefona cikmaz sagolsun. Olsun varsin....Sezen de beni sevmeyiversin, tek karsiliksiz askimiz bu olsun hayatta, ben ona hala bayiliyorum.

Benden haberler fena degil, manyaklar gibi calisiyordum su gune kadar. Datalab'de cok sabahladigim olmustur da, sabah 8'e kadar odev yazip, 8'de ders anlatmaya gittigim hic olmamisti, o da oldu uc gun once. Neyse ki Spring Break geldi, bir hafta ara! Oh beee, cidden ihtiyacim vardi boyle bir seye, hem ruhsal hem fiziksel olarak...Ev toplanacak, camasirlar yikanacak, bol bol spor yapilacak, en onemlisi sevgilimize vakit ayirilacak. Bu arada Thomas is nedeniyle Boston'a tanisiyor. Mayis'ta. Once telefonda karsilikli bir cildirdik, cunku epeyidir bekledigi cok istedigi bir seydi. Sonra ben hafif hafif aglamaya basladim, bir taraftan guluyorum bir taraftan gozlerim doluyor icli icli. Harika bir firsat onun icin; ama gel gor ki Boston nereee Boulder nere. Zaten ikimiz de cok yogunuz diye pek gorusemiyorduk, simdi ne yapacagiz bakalim. Yani gidiyor sevdigim adam. Ben de Harvard'a mi basvursam ne yapsam?:)

Arayi kapatma yazisi.

2009-01-25T18:29:00.000-08:00

Yine ne kadar uzun olmus ve benim zavalli blogumda tik yok, uvey evlat oldu zaten blog bunca is arasinda. Halbuki nasil hizli akiyor hayat. Feci bir temponun icerisindeyim. Gecen hafta nasil gecti anlamadim bile, ustelik daha yeni basliyoruz. Ikinci sene paperinin (ki sadece Master yapiyor olsaydim tez diyecektim buna) ilk iki bolumunu teslim etmistim; ama literatur kismi uzadi da uzadi 30 sayfa oldu(ki tum paperin 25 ila 30 sayfa olmasi lazim) ...ve beklenen an geldi. Hocacigimin mesajini aldim az once-ozunde soyle diyor: "ikinci draft'in var mi acaba?" Hahahaa, ay cok fecii. Bakmayin guldugume, kollari sivadim, literaturu sil bastan yaziyoruz. Metot kismina da hic girmemeyim, literature bagli kategoriler olusturup kodladigim icin, hani 2. soruyu yapmazsan 3'e gecemedigin sinavlar vardir ya..Oraya bir turlu gecemiyorum. Neyse, deadline Mart 15. O zamana kadar motoru takiyoruz, sonra da castara cas, castara cas.

Ikincisi 23 Ocak Thomas'cigimin dogumgunuydu. Benim sevgilim Alman ekolunden oldugu icin, o beni davet etti yemege. Ben de suslenip puslenip bir pasta alip gittim. Hediye filan hakgetire tabii. Cok zor bu hediye isleri, aslinda cok severim bir seyler alayim, yaldizli kagitlarla kaplayayim, surprizler yapayim. Ama Tom oyle her hediyeyi sevmiyor, cok amacli olmasi lazim ki kullanabilsin. Christmas zamani bana tencere tava, tabak takimi, ve bicak seti almisti! Hahahaa. Bi de kislik bir sapka, ve cikolata. En cok cikolata hosuma gitti tabii:P Saka bi yana , gozlerime inanamamistim. Bahsetmisimdir belki ben yemek yapma ozurluyum. En fazla tatli yapabiliyorum--o da on saatte, bi seye benzerse ne ala! Babam hep der, "sakin kizim, yemek filan yapma sen. Allah muhafaza birileri zehirlenir.. Sonra omur boyu cekersin"...Cidden biraz oyle. Tom zannediyor ki, butun bu tava tencere--beni mutfaga sokacak. Hosuma gittikce daha da guzel seyler pisirmeye baslayacagim. Halbuki ben prenses dogmusum- adamin haberi yok! Neyse, ben de ona (gecikmeli olarak) elektrik supurgesi ve parfum aldim noel hediyesi olarak. Elektrik supurgesine bayildi da...

Tom'un hic sevmedigi bir adam var arastirma yaptigi merkezde. Hep anlatiyor, bir koku sikiyor, bes saniye odada dursa, o koku 10 saat odadan cikmiyor diye. Hani kokular insanlarla ozdeslesir ya bir sure sonra. Koku artik isim degistirir. O kisi olur. Iste parfum aldim dedim ya....Bilin bakalim kimin parfumu cikti. Vallahi uydurmasyon degil, sen git, onca kokunun arasinda tut o kokuyu sec. Thomas kutuyu acti, FIS FIS. Yahu dedi bu koku bir yerden tanidik. Iki saniye sonra, beynine nufuz etti tabiii....Vinnn lavaboya. Bi de cikmiyor mu koku sana. Sabunlarla yikadi...Zaten peynir gibi cildi, kipkirmizi oldu. Canim benim... Ah Pinar ah. Ama nereden bileyim kardesim. Bende essek sansi var. Ters tepiyor. Bi keresinde de kicimla notladigim bir sinav(daha dogrusu essay) kagidini hocanin da notlayacagi tutmus; (dikkat edin, online verilen kagitlari paylasiyoruz, yanlislika sadece bir tane kagidi ikimiz birden okuyoruz, yani 90 tane sinav kagidinin arasindan, sadece bir tanesi) sen git o ogrencininki ortak oku. Ben vermisim 92 A-, adam vermis 79 C+. "Yahu dedi nesini begendin bu kagidin?" Ayyy neremden ne atacagimi sasirmistim verdigim notu aciklayabilmek icin. Diyemezsin ki "hocam artik saat sabahin koru olmustu, dedim ne bilecek, 10 sayfa da yazmis, soyle bir okudum, verdim gitti notu"...Esek sansi bu iste.

Neyse Tom'un dogumgunu cok romantik gecti, canim sevgilim gitar caldi, sarkilar soyledik ingilizce, almanca(Bildiginiz gibi degil! bir sarki soyluyorum almanca...kafasini gozunu kira kira)hatta ben hizimi alamadim turkce, sirpca, rusca ne kadar dilde sarki biliyorsam soyledim. Zamaninda piyano dersleri aliyordum Turkiye'de, hocam Makedonya'da dogmus buyumus bir Turktu, o ogretti bana Rusca, Makedonca ve degisik Balkan dillerinde sarkilari. O yuzden bayagi sukse yapmisligim vardir piyano bulunan yerlerde. Sanirlar ki butun dilleri biliyorum!

Bu arada sevgilimin yeni bir fonksiyonunu daha ogrendim; dikis de dikebiliyor. Vallahi mucize gibi, dedim zaten "sen benim karim ol" diye. Masallah. Nazarlardan irak. Simdi bu hafta icinde ona dogumgunu hediyesi yapmam lazim. Yapmam diyorum cunku o benden benim uzerince zaman harcadigim, "yaratici" bir sey istiyor. Acaba tezimin ilk iki chapter'ini mi versem? :P Aklimda bir sey var aslinda, digital resim cerceveleri var yeni cikan (merakli meloslar icin: http://www.ceiva.com/cstore/ct/cstore_catalog.jsp?gclid=CNOGkbylq5gCFQ9Jagod_jfNnw). Benim fotograf makinemle cekilen SanFrancisco resimlerimizi yukleyip, bir ay ac gezip (asistan maasini dusununce dunyanin parasi da bu cerceveler), oyle bir cerceve mi hediye etsem acaba? Neyse, aklinizdakileri benimle paylasin, eger zahmet edip bu uzuuun yaziyi okuduysaniz. Simdi benim teori okumalarina donmem lazim. Artik bir ay sonra yine yazarim.

Pozitif Notlar.

2009-01-12T21:44:00.000-08:00

Bu yazi 30 Ocak 2006 tarihinde Hurriyet gazetesinde Ayse Arman tarafindan yazilmistir:

Hayat dersleri

Şimdi bunlar çok moda. Kitabın adı: "Hayat Dersleri." Aslına bakarsanız, Hayat geyikleri. Dave Pelzer yazmış.Hem kendi hayatın üzerine seni düşündürmeye yöneltiyor, hem de oyalanıyor, vakit geçiriyorsun. Ben güneşlenirken -ay pardon kalemimden kaçtı- okuyorum. Pelzer'ın yazdıkları hafif olabilir ama yaşadıkları hiç de öyle değil. Feleğin çemberinden geçmiş bir arkadaş. Kitabın başında, Pelzer'in Amerikan tarihinin kayda geçmiş en büyük çocuk istismarlarından birine uğradığı anlatılıyor. 12 yaşına kadar alkolik bir anneyle yaşamış, başına tarifi olmayan felaketler gelmiş, sonunda da devlet, çocuğu anneden almış. İşte bu çocuk, büyümüş yazar olmuş. Pek çok kitap yazmış. Genellikle çocuk istismarı ve çocuklarla ilgili. Ama bu başka. Bu hayat üzerine tatlı ukalalıklar. Göz atın, ne kaybedersiniz...

GEÇMİŞİNLE SAVAŞMAYI BIRAK Ondan hepimizin var: Kişisel tarih. Özgürleşmek mi istiyorsun? Mutlu olmak mı istiyorsun? O zaman geçmişinle uğraşmayı bırak. Savaşma artık kendinle. Kapalı çekmeceleri ikide bir açmanın, kendine acımanın, kimseye bir faydası yok. Hepimiz sevdiklerimizi kaybettik. Zor bir çocukluk geçirdik. Ya da annemiz babamız boşandı. Her ne ise. Değiştiremeyeceğine göre. O yaşananlardan alacağın dersi al ve yürrrrü...

GÜNDELİK PROBLEMLERLE UĞRAŞ Gündelik hayat problemleriyle uğraşmak fevkalade iyiymiş. Bizi depresyondan korurmuş, daha büyük problemlere karşı hazırlarmış. Hem boş oturanı Allah sevmezmiş! Şimdi kalk bankaya git, oradan Migros'ya uğra, kızını anaokulundan al, oğlunu kursa götür. Sakın söylenme, bu tür şeyleri vakit kaybı olarak da değerlendirme. Gündelik hayat problemleri, insanın hayatla temasını sağlarmış. Zihni oyalarmış.

ZİHNİNİ DİNLENDİRMEYİ ÖĞREN Hah işte, bu önemli. Bu zihin de hep oyalanacak değil ya, arada dinlenecek! İstersen, televizyonun önündeki koltukta iki seksen yayıl, televizyona bak, istersen kitap oku, istersen gün içinde uyukla ya da öğle paydosunda git bir alışveriş merkezinde dolan, vitrinlere bak, ya da spor yap, yürü, yüz, kik-boks yap, balık tut, pencereden dışarıya bak, müzik dinle, şarkı söyle, hayal kur, seviş, neyse seni olan bitenden bir süreliğine kopartan şey, onu yap. Kendin için yap. Şarj olabilen pil gibiymiş zihin, şarj etmezsen ayvayı yermiş. Bir de gece uykularının kıymetini bilecekmişsin.

KONTROLLÜ PATLAMALAR YAŞA Çok sevdim bu lafı: "Kontrollü patlamalar." Şimdi arkadaşlar, bütün problemlerimizi çözmemiz imkansızmış. Böyle bir zaman hiç gelmeyecekmiş. Hayat böyle bir şeymiş. E peki o zaman, aklın yolu birmiş, üzerimizdeki baskıyı azaltmamız gerekirmiş. İşte bunu yapmanın yolu, sadece 3 kelime: "Kontrollü Patlamalar Yaşa!" Atma yani içine, neyse derdin söyle, patla. Birine patla. Oh be. Ve rahatla.

KURTUL ŞU SUÇLULUK DUYGUSUNDAN Suçluluk duygusu, bu çağın hastalığıymış. Hepimiz bitmez tükenmez suçluluk duyguları içinde kıvranıp duruyormuşuz. Ve bu kötü bir şeymiş aslında. Şöyle düşünmek gerekiyormuş: "Herkes suçluluk duyacağı şeyler yapmıştır, ben de yaptım anasını satayım. Gurur duyuyor muyum kendimle? Hayır. Peki olan biteni değiştirebilir miy(d)im?" Cevap evetse, "Şöyle şöyle yapabilir(d)im" diyorsan, hálá şansın var git yap, haaa iş işten geçmişse, sen lazım gelen her şeyi yapmışsan... Ee o zaman be güzel kardeşim, uğraşma artık, yeme kendini, bitirme, bırak, bırak, bırak... Kurtul şu suçluluk duygusundan.

ASLA YATAĞA MUTSUZ GİRME Bayıldım buna. Söylenecek bir şey yok. Asla yatağa mutsuz girme'den başka!

AFFEDİCİ OL Çocuklarınla, annenle babanla, kocanla, karınla, sevgilinle, metresinle, kedinle, köpeğinle küs kalma... Çok istiyorsan küs ama çabuk barış. Affedebilmek, affedici olmak, çok mühim bir hayat dersiymiş bu. Birilerini, bir şeyleri affedemediğin takdirde o duygu içinde kemikleşirmiş. Bu da zararlı bir şeymiş. Ucu insanın kendisine dokunurmuş. Yani affederek başkalarına değil, kendine iyilik yapıyorsun aslında... Affet gitsin!

HİÇ KİMSEDEN NEFRET ETME Bu da en mühim derslerden biri. Nefret de, olumsuz düşüncelerin, duyguların kişinin içinde kemikleştirmesine sebep olurmuş ki.... Fena ki, ne fena... Herkesi sevmesek de, nefret etmeyelim arkadaşlar! Bize zarar...

KENDİNİ TAKDİR ETMESİ BİL İnsanın kendini sürekli dövmesi de iyi bir şey değilmiş. Durup bir başlangıç noktasına göz atmak gerekirmiş, neredeydim, nereye geldim. Öyle yani. "Ben iyi şeyler de yaptım" diyeceksin, kendini seveceksin. Sev! Ama durumu çok da abartma, kendini gereğinden fazla sevmek de zararlı...

NEGATİF OLANI KIŞKIŞLA Ben size bir şey diyeyim mi, eskiden bu "pozitif olmak", "pozitif düşünmek" lafları çok geyik gelirdi bana. Artık gelmiyor. Evet kardeşim doğru, pozitif olmak gerekiyor şu hayatta. Ve negatif olanı kışkışlamak. Budur yani. En büyük sır, en büyük ders budur. Çünkü hayatta en kolay şey, depresyona girmek. Mutsuzluk da bulaşıyor. O yüzden ben mutsuz olmayı bir hayat biçimi haline getirmiş olanlardan uzak durmaya çalışıyorum. Size de mutlu bir hafta diliyorum..

BITTI.

---yazi buraya kadar. Artik nasil bir sevdiysem, print edip bir tarafa koymusum taa zamaninda. Bir kac gun once elime gecti. Google'da aradim, tataa! Paylasayim dedim. Bugun itibariyle yine ben-merkezli hayatima dondum. Kis tatili nasil olduysa bitiverdi (her defasinda da ilk gunku gibi sasiriyorum ya su bi anda bitiveren tatillere, sanirsin ilkokul bire yeni basladim), okul yeniden basladi--hatta az once istatistik(allaham kabus gibi) okumalarini yapiyordum kos kos, fenaliklar basti. Dedim neredeydi su gecenlerde elime gecen yazi?! Ve iste simdi buradayim. Blog tazeliyorum.

Benim sadece dunyayla, savasla, Turkiye'nin gundemiyle filan degil kendimle de alip veremediklerim var. Hatta bolcana var. Su pozitif dusunme isini ben pek beceremiyorum mesela. Bilmiyorum belki biraz dogdugum cografyadan da ileri gelen bir durum olabilir. "Cok gulen cok aglar", "gulme komsuna gelir basina", "Son gulen iyi guler".. Hangimiz bunlarin icinde buyumedik? Nedir bizim milletin bu gulmekle alip veremedigi anlamak zor--hani ciddiyetten kirilan bir toplum olsak anlayacagim da...Neyse, yani kisaca hemen her seyin en kotusunu dusunuveririm. Yengec burcu olmamdan da kaynaklaniyor olabilir bak (hey yavrum heeey, doktora yapan bilim insanindan nacizane neden-sonuc iliskileri--buyrun buradan yakin) zira okudugum burc kitabinda yengec burcu insanlari icin soyle bir seyler yaziyordu: Bunlar oyle karamsar oyle karamsarlardir ki, azicik usutup grip olsalar, yaptiklari tantanadan sanirsiniz verem oldular! O zaman cok gulmustum. Ama dogruluk payi var galiba biraz. Oyle bir negatif dusunme gucum var ki, korkuyorum kendimden, normal seyrinde ilerleyen hastaligi vereme cevirebilirim yani--aman allah korusun. Neyse, dun gece tarot kagitlari da soyledi (! buna bir ara yine gelirim): negatif dusuncelerden uzak durun yoksa haliniz duman. O yuzden oda arkadasimin kanatlarina sigindim. Ben bu isi tek basima yapamayacagim cunku, icim kararmis!

Oda arkadasimdan bahsetmis miydim bu arada? Kendisi dans terapisi masteri yapiyor, ayni zamanda yoga ogretiyor. Saglikli besleniyor, hep guler yuzlu, hep pozitif, bi ara bana dogru nefes alma tekniklerini ogretti donemsel sinir krizlerim sayesinde gecti, ayakli prozac. Yani eger evden cikarsa ben de onunla giderim, oyle ozetleyeyim kendisine olan hayranligimi ve ihtiyacimi. Tu-tu nazar degmesin. Kis tatilinde ben gecenin bir yarisi datalab'den eve geldigimde kapimda bir yazi buldum. Usenmemis almis renkli kalemleri nefis bir self-esteem costurucu hazirlamis benim icin. Resmini cektim, buraya da koyuyorum. Canim Kristy'im benim. Neyse, simdi her sabah kalktigimda tekrar ediyorum orada yazilanlari, hic bir sey degilse yuzumde kocamaaan bir gulumseme beliriyor:) Cidden, hatta tekrarlamayi birak, yazdiklarina bakmam bile gulumsememe yetiyor. Yani amerikalilarin degisiyle bebek adimlariyla icsel karanligimdan kurtulmaya calisiyorum. Size de tavsiye edeyim dedim, bu kadar rezaletin, savasin, kavganin ortasinda akil-ruh sagligin(m)izi korumamiz acisindan belki bir faydasi olur. Belki de once kendimizi severek ise baslamamiz gerekiyordur.

Ne degismis?

2009-01-03T14:55:00.000-08:00

Bugun bir fuze daha patladi Orta Dogu'da,

Bir cocuk daha oldu.

Adi vardi, yuzu vardi, hayalleri vardi,

O da buyuyunce bir seyler olacakti.

Oysa, bir anda sessizce yitip gitti hayati.

Tek sucu dogdugu topraklardi.

Sokakta oynuyordu,

Bir yerlerde birileri emir verdi,

Oyun bitti.

Olen sizin cocugunuz degildi belki,

Ama onun da bir annesi vardi,

O annenin acisini dusunebiliyor musunuz simdi?

Kimse bilemeyecek artik o cocugun hayallerini.

Oysa her cocuk gibi o da yasamayi hak ediyordu.

En azindan yasamayi…

Emir verenler goze alamadilar kendi savaslarinda olmeyi,

Acisini ayaklari ciplak Filistinli bir kiz cocugu odedi,

Birileri vurdular,

Lubnan'da bir bebek sutten kesildi,

Canli bombalar patlattilar,

Israil'de bir cocuk paramparca edildi.

Kimin savasiydi bu?

Kimin davasiydi?

Kim hakliydi?

Cocuklar ne anlardi boyle seyleri?

O halde ne icin can verdi minik bedenleri?

Deger miydi?

Hic dusundunuz mu ne kadar benzer agitlar birbirine?

Ve bazi acilar ne kadar ortaktir.

Sanki daha mi azdir oglunu kaybeden Filistinli bir babanin acisi,

Kizinin buyudugunu goremeyecek olan Israilli bir babaninkinden?

Din, dil, irk, millet her sey ne kadar anlamsizlasir,

Cocuklar oldugunde..

Birden siliniverir ulke sinirlari,

Her anne baba aslinda ayni aglar…

Gazetede bir isim, bir tarih olunca cocuklari.

Gidin cocuklariniza SIKI SIKI sarilin simdi,

Ve ogretmeyin artik onlara savaslari,

Nefret etmeyi, taraf tutmayi,

Yoksa bitmeyecek bu katliamlar,

Sevgiyi, barisi, hosgoruyu ogrenemezse cocuklar,

Buyuyunce onlar da savasacaklar.

Bu kadar aciz olmayin,

Kanli savaslarin yitik kahramanlari yapmayin cocuklari,

Yanlislarinizi onlara da ezberletmeyin,

Ki buyuduklerinde cozum uretebilsinler,

Gonullu parcalari olmasinlar sistemin.

Birakin oynasinlar, hayalleri olsun, korkmasinlar gelecekten,

Birakin, bari onlarin cocuklari olmek zorunda kalmasin

Anlamalari icin.

Ben bu siiri 27 Temmuz 2006'da yazmisim. Yani nereden bakarsaniz iki bucuk, uc sene gecmis ustunden. Arsivden indirdim. Ve de dusundum, uc yil gecmis, ne degismis diye? Ne zaman insan gibi yasamayi ogrenecegiz acaba? Okuyorum, kiniyorum, ayipliyorum.

2009'da baska bir dunya gormek istiyorum.

2009

2008-12-30T21:45:00.000-08:00

En nacizane batil inanclarimin basinda gelir: “yeni yila nasil girersen oyle gider” olayi. Sirf bu konudaki obsesifligimden dolayi, 96 yilina banyoda kirmizi don giyerek girmistim. Bilen bilir bir ara Turkiye’de kirmizi don furyasi yasaniyordu, yeni yila girerken kirmizi don giyeceksin, butun yilin sansli gececek! Oyle de nizam muntazam bir insanim ki, sanki onceden giysem olmaz, 12’ye 3 kala halamlarin banyosuna kostum elimde sansli donum. Denk getirecegim ya, saat 12’yi vurdu mu popomda kirmizi don olacak! Millet iceride sayiyor: “son on , dokuz, sekiz, …uc, iki bir, OBAAA” birbirine sarilip opuyor, ben ve kirmizi kulodum halamlarin banyosunda birbasimiza girdik yeni yila.. Ortaokuldaydim tabii o zamanlar, biraz geri zekali oluyor insan haliyle o yaslarda.

Universiteye geldim, hangi yili kutluyoruz tam aklimda degil bu defa, arkadaslarla toplandik bir mayhaneye gittik. Yanlis okumuyorsunuz bayagi meyhane, dansoz filan cikti, sarkici donme “ah canim, ahaaahaa” filan diyip duruyor, masamizda ne kadar oglan varsa yedi bitirdi….Bu defa da plan yeni yila cilginca eglenerek girmek. Oyle dagitacagim oyle eglenecegim ki, butun yil kafadan cakkidi cakkidi gececek. Neticede travestiler esliginde halay cekerek girdik o seneye. Nasil gecti o yil pek hatirlamiyorum ama plan gerceklesmedi o kadarini soyliyeyim.

2007 yilina da New York’ta girmek nasip olmustu, tutturdum Times Square’de girecegim diye. Anneme babama el sallayacagim (tabii meydan bos ya, bir ben olacagim, butun kameralar zoom yapacak, "Oooo happy new year Pinaar" seklinde, Amerika’dan sevgiler yollayacagim). Hic bir akli selim arkadasim “he” demeyince, tek basima dokuldum yollara. Aksam saat 5’ten itibaren ayakta, kalabalik, buz gibi bir soguk, onum arkam sagim solum zil zurna sarhos...Kisaca televizyonda durdugu gibi durmamisti New York’taki Times Square, tabii ben yine cilginca bagirip cagirdim, yanimdaki zenci teyzeye sarilip bi de opucuk kondurdum(yok yok burasi atmasyon) ama, pek de eglenmemistim yani. Ama torunlarima ballandira ballandira anlatirim o ayri.

Efenim, yillar gectikce benim bu superstition’lara inanma olayimin azalmasi gerekiyor ama olmayinca olmuyor iste, hala cok derinlerde bir yerlerde yeni yila nasil girildiginin onemi oldugunu dusunuyorum. Iste sirf bu yuzden 2009 yilina Denver’da sevgilim ve iki yakin arkadasimizla havaifisek’leri izleyerek sevgi tomurcugu seklinde girme karari aldik. Bu defa plan soyle boyle bir yil gecirmek degil. Herkes kadar sey istiyorum ben de 2009’dan, basina cokmeyecegim yani, “bir de kirmizi araba, bi de piyangodan para, bi de su bi de bu” diye. Geyik de yapmayacagim ask, huzur, mutluluk, vesaire vesaire. Nasil gececegi varsa oyle gecsin. Ama mumkunse “bize” ilismesin, sahip olduklarimi korumayi diliyorum bu yil. O kadar.

Herkesin yeni yili kutlu olsun!

Bu da su siralar pek bir severek dinledigim bir sarki, blogu okuyan herkese yilbasi armaganim olsun: http://www.youtube.com/watch?v=W1_SLcu2f78

I am what I am

2008-12-26T14:47:00.000-08:00

Birazdan okuyacaginiz sarki sozleri gay bir adam tarafindan yazilmis. Ben her bu sarkiyi dinledigimde tuylerim diken diken oluyor. Sozler o kadar guzel ki...Paylasmak istedim:

I am what I am
I am my own special creation
So come take a look
Give me the hook or the ovation
It's my world
And I want to have a little pride in
My world
And it's not a place I have to hide in

Life's not worth a damn
Till you can say
I am what I am

I am what I am
I don't want praise I don't want pity
I bang my own drum
Some think it's noise I think it's pretty

And so what if I love each sparkle and each spangle
Why not try to see things from a different angle
Your life is a sham
Till you can shout out
I am what I am

I am what I am
And what I am needs no excuses
I deal my own deck
Sometimes the ace sometimes the deuces

It's one life and there's no return and no deposit
One life so it's time to open up your closet
Life's not worth a damn till you can shout out
I am what I am..

Buradan da dinleyin bir zahmet: http://www.youtube.com/watch?v=BdSszlp8aVQ

Bu arada seslendiren canim cigerim John Barrowman'a buradan bir selam cakmak istedim. Ozel ilgi alanim olur kendileri. Yerim yerim.

falan. filan.

2008-12-10T13:35:00.000-08:00

Su sinav bitse,
Odevim bitse,
Ogrenciler bana durup durup Latin Amerika'nin ekonomisiyle ilgili sorular sormasa,
Ben rezil olmasam.
Grading olmasa,
Tatile girdikten hemen sonra tezimin birinci draftini teslim edecek zorunda olmasam,
Bir "oh" cekebilsem.
Her evlenen doktoradan cekip gitmese,
Ya da benimki de bana evlenme teklif etse, ben de onlarla gitsem.
Uykum gelmese,
Her istedigimi yesem, hic kilo almasam,
"Bunyem boyle sekerim" desem.
Herkese her seye 'evet' deme huyum olmasa.
Zamanimi boyle sacmasapan seyler yazarak gecirmesem... Hatta artik daha fazla zaman kaybetmesem.
Falan.
Filan.

Sen bunu okusan da anlamayacaksin; ama...

2008-12-07T16:44:00.000-08:00

Bayram geldi. Tabii buraya degil, Turkiye'ye. Ama bu defa icim Turkiye'de olamadigim icin buruk degil. Heyecanliyim, bu kadar isim arasinda gelecege karsi umutluyum, bir seylerin ucundan tutabildigim icin, guzel haftasonlari gecirebildigim icin, ailem, dostlarim ve ama su siralar en cok da senin icin, cok cok cok sukrediyorum. Hayatima iyiki giren guzel adam, seni cok seviyorum.

saskoloz pinar II

2008-12-05T02:42:00.000-08:00

Inanilmaz bir sey oldu ve ben datalab'de mahsur kaldim. Efenim planimiz aksama kadar calisip, aksam da gece otobusu denen seyle eve donmekti. Ancak tabii ki error verdim her zamanki gibi. Buralar kar kis, okulun otobusleri zor gelip gidiyor, senin gece otobusun boyle bir durumda calisir mi bakalim? Eh, cevabi tahmin etmek zor degil, saskoloz pinar okulda kalakaldi. Ay nasil soguk anlatamam, saat sabahin dordu oldu. Ben aksam 5'ten beri hic bir sey yemedim. Uyku bastirdi, zaten cok nadir gelen konsantrasyonum iyice gitti, ofiste uyuyayim dedim ama benim benim ofis datalab'dan de soguk.

Bu arada nefret ediyorum bu salaklarin kalorifer filan calistirmamasindan--Colorado gibi bir yerdeyiz her yer donuyor burasi on kat fazla donuyor, Turkiye'de olsa fosur fosur acarlar. Burada neredeyse havalandirmayi calistiracaklar (ki gecen sene butun kis havalandirma calismaya devam etmisti her 10 dakikada bir, hay allaham)! Hohluyorum buhar oluyor yahu okulun icinde!

Yani mecburen dona dona odev yapiyorum. Ustelik nasil acim, ay burda olucem gidicem kimsenin haberi olmayacak galiba. Sabah 7'ye kadar da otobus yok ustelik. Neyse akilsiz basin cezasini, uyusmus ellerimiz ve ayaklarimiz oduyor bi defa. Yemin ediyorum DONDUM. Tek tesellim yarin bu yaziyi sicacik yatagimda okuyor olacagim. Su odev de firsat bu firsat biterse, degmeyin keyfime yani.

Boyle de tatliya bagladim ya, manyak miyim neyim?

Doktorayi birakmak ya da birakmamak

2008-12-04T18:29:00.001-08:00

Evet biliyorum, bu blogu okuyanlar varsa surekli dert yaniyorsun diyecekler ama bu defa baska. Bolumden sevdigim bir arkadasim doktorayi biracagini acikladi bugun. Bu doktorayi birakan dorduncu arkadasim. Aslinda epeyidir aklindaymis da, simdi ilan ediyor. Ustelik benim gibi "birakiyorum canim, yetti artik imana cana" degil yani--ciddi ciddi. Hocalarla konusulmus, kurul toplanmis, karar alinmis. Olay bitmis. Gelecek donem funding olmayacagi icin is bile bulunmus. Bugun konusuyorduk, yahu dedim "aklin kalmayacak mi?, ya pisman olursan?"

"Pinar" dedi, "donemin basinda X hoca dedi ki, her gun takvimine bir surat ciz, eger guzel gectiyse gunun, yaptigin isten memnunsan gulen surat, eger "eh iste pek de iyi degildi ama idare eder" diyorsan ifadesiz (ne gulen ne aglayan) bir surat, eger kotuyse asik bir surat yap, donem sonunda topla o suratlari, eger gulen suratlar coksa, tamamdir, dogru yerdesin, ifadesiz suratlar cogunluktaysa dur bakalim, biraz daha devam, yok eger asiksa suratlar fazlaysa, bu is sana gore degil demektir, hic durma bile". Ne kadar basit bir hesap. Sonuc: Iki tane gulen yuz, birazcik (a handful of: nasi cevirsem bilemedim) ifadesiz geri kalan hepsi asik surat cikmis. Yani gidiyor. Ve dedi ki, "sakin uzulme, ben kendimi epeyidir hic bu kadar kontrolu eline almis hissetmemistim." Buruklastim biraz ama onun adina sevindim, kararini vermis, ve cayacaga da benzemiyor. Zaten gemileri de yakmis.

Sonra kendime baktim. Ben de hic bayilmiyorum doktoraya. Cidden cok zor ve mesakatli bir is. Ustelik dort sene filan da degil, palavra. Burada field work filan yaptiriyorlar oluyor mu sana 5-6 sene. Zaten aldigimiz burs bes senelik! Ama simdi o gidiyor ya. Biraz huzunlendim. Herkes o kadar competitive, o kadar hirsli ki, onun varligi bile beni mutlu ediyordu. Ama bak el el ustunde kaldim gene butun manyaklarin ortasinda. Ben de mi dedim gitsem? "Sacmalama, sen cok iyisin" dedi. Guluverdim; "hah, tabii ne demezsin?" diye.

Herhalde insanlar beni yanlis taniyorlar, bu bir kac kez basima geldi. Bende boyle her an sikkidi sikkidi oynamalik bir hal oldugu icin, zannediyorlar ki hic derdim tasam yok, butun okumalari hemen yapip, odevleri zamanindan coook once bitiriyorum. Halbuki bi bilseler her defasinda ustelik her defasinda son dakikada yaptigimi her seyi. Kafamda surekli "baska bir yol secseydim nasil olurdu acep" sorulari sordugumu. Bir bilseler.

Evet kardesim, ben sevmiyorum bu doktora isini, anormal bir surec oldugunu dusunuyorum. Fecii zorladiklarini, olayi fecii "istatiklestirdiklerini" (soz meclisten disari) gereksiz yere sayfalar dolusu okuma verdiklerini ve hatta zaman zaman bazi hocalarin zamaninda cektiklerinin acisini simdi bizden cikardiklarini dusunuyorum. Hele hele ayni anda hem ogrenci hem ogretmen olmanin nasil bir zaman kaybi oldugunu anlatmak bile istemiyorum.

Ama gel gor ki bir sekilde yapiyorum ben bu isi, evet aglaya aglaya belki ama neticesinde yapabiliyorum. Buraya kadar gelebilmek icin anormal calistigimi ve bundan sonrasinin da kolay olmayacagini biliyorum. Ama bu kadar tirnaklarimla kaziya kaziya yaptigim bir seyi oyle elimin tersiyle itemiyorum, birakip gidemiyorum. Bunca zaman harcadigim emegime yazik edermisim gibi geliyor.

Ustelik buradaki hayatim, cok sukur, cok guzel. Burada yasamayi seviyorum, ulkemi tabiki daha cok seviyorum, ama soyle bir bakinca, hayat zor Turkiye'de--bir suru insan issiz geziyor, isi olan insanlar da cook memnun degil hani. Arkadaslarimla konusuyorum, cok iyi sirketlerde is sahibi olanlar dahi sikayet edecek bir sey buluyorlar. Onlar da sabahin korunde ise gidip gecenin yarisi eve donduklerini soyluyorlar. Yani hayat hep zor, sirf sana bana degil, herkese zor, her yerde zor. O yuzden de katlaniyorum ben derslere, hayatimin geri kalaninin yuzu suyu hurmeti ugruna:)

Benim doktorayi birakma gibi bir luksum yok yani. Ha sahane bir is teklifi alirim, aninda vin--baglasalar durmam. Ama su an adama adam gibi davranilan bir yerde olmaktan mutluyum. Iyi bir sey yaptigimda hakkini fazlasiyla alabildigim icin mutluyum. Korunup kollanmaktan, ilgilenilmekten memnunum. Yani galiba benim gulen yuzlerim asik suratlardan daha fazla, en azindan su an icin...dermisim ve yarin bavulu toplayip gidermisim! Haha. Neyse gidenler gule gule gitsinler ne diyelim, umduklarini bulsunlar, mutlu olsunlar, kalan saglar bizimdir.

Okul beni oldurecek..

2008-11-28T18:15:00.001-08:00

Bu kadar cok is nasil biter? Thanksgiving tatilinde her sey cok guzel gecti; peki ben niye simdi bu kadar mutsuzum? Belami mi ariyorum? Niye bir kere de keyfini suremiyorum bazi seylerin biraz uzunca bir sure? Neden 3 gunluk tatil bile burnumdan geliyor? Neden bir turlu time management denen seyi ogrenemiyorum?

Nasil oluyor da herkes her isi sak sak halediyor, ben sadece hayiflaniyorum? Nerdesin ic ses? Hani motivasyon?

Aglayasim var gece gece.

Nihayet gidiyoruz

2008-11-22T14:37:00.000-08:00

Hazirlanmaya basladim, yarin erkenden San Francisco'ya gidiyoruz. Epeyidir yapmak istedigim bir seydi. Ustelik de bir suru arkadas var gorusecek. Gerci cok degil 5 gun dort gece kalacagiz; ama hic yoktan iyidir. Tabii donuste acisi cikacak bu tatilin; uzunca bir sure sabahlayacagim islerimi yetistirmek icin; ama olsun varsin. Mesguliyet omur boyu surecek nasilsa. Soyle bir dusundum Amerika'ya geleli 3 bucuk sene oldu, hala istedigim kadar yer gezip goremedim. Param olsa zamanim yok, zamanim olsa, parayi denk getiremiyorum. Hazir denklem tutmusken, firsat bu firsat, gidis o gidis. Umarim guzel gecer.

Hosgeldin Kis

2008-11-14T11:33:00.000-08:00

Hani kis bir an once gelsin de su bocekler gitsin demistim ya, bu sabah Boulder'a yilin ilk kari yagdi. Saka gibi. Baska bir sey isteseymisim diyorum, olacakmis. Tabii hava su an buzzz gibi- ama bocekler aninda mort oldu!

Mumkun olsa da keske soyle derimin altina isitma cipi yerlestirsem. Hem tiril tiril giyinsem, hem de sicacik gezsem. OH! Sicacik gezsem dedim de, canim cekti simdi. Madem vucut isiticimiz yok, biz de olan nimetlerden yaralanalim bari; gidip sicak cikolata alalim.

Konuya uygun bir de baska bir blogdan asirma hikaye verelim:

A group of graduates, well established in their careers, were talking at a reunion and decided to go visit their old university professor, now retired. During their visit, the conversation turned to complaints about stress in their work and lives. Offering his guests hot chocolate, the professor went into the kitchen and returned with a large pot of hot chocolate and an assortment of cups - porcelain, glass, crystal, some plain looking, some expensive, some exquisite - telling them to help themselves to the hot chocolate.

When they all had a cup of hot chocolate in hand, the professor said: "Notice that all the nice looking; expensive cups were taken, leaving behind the plain and cheap ones. While it is normal for you to want only the best for yourselves, that is the source of your problems and stress. The cup that you're drinking from adds nothing to the quality of the hot chocolate. In most cases it is just more expensive and in some cases even hides what we drink. What all of you really wanted was hot chocolate, not the cup; but you consciously went for the best cups... And then you began eyeing each other's cups.

Now consider this: Life is the hot chocolate; your job, money and position in society are the cups. They are just tools to hold and contain life. The cup you have does not define, nor change the quality of life you have. Sometimes, by concentrating only on the cup, we fail to enjoy the hot chocolate God has provided us. God makes the hot chocolate, man chooses the cups.

The happiest people don't have the best of everything,
They just make the best of everything that they have. (Guzel laf ama di mi?)

Afiyet olsun ve iyi calismalar (sicak cikolata bardaklari tokusturulur-ve yazar okumalarina geri doner) .

Kucuk kirmizi bocekler- defolun lutfen!!!

2008-11-13T10:56:00.001-08:00

Boulder'da, boyle kucuk kirmizi renkli, ucuskan, gorunus itibariyle pek korkutucu olmasa da insanin eline meline konsun istemeyecegi, her bortu bocek gibi benim gece lambamin isigina isigina gelen bocekler var. Ben oldurmekten biktim, onlar ecellerine gelmekten bikmadilar. Sinir oluyorum, pencerenin silikonlu kisminda bir delik filan var herhalde, hooop yine ikisi tavanda bir digeri duvarda...bas belalari. Tabii ben yine elimde kagit mendil bir tavana bir duvara sallamaktayim. Onceleri mendilin kenariyla alip sokaga atiyordum ama artik bas edilemez oldu bi de okuldan stresliyim---gordugum yerde acimiyorum yani.

Kansas'ta da zaten bir orumcek isirmisti en sahane yerimden(!)- neresi oldugunu hayal gucunuzun esnekligine birakiyorum--hala izi durur...Bunlar zararsiz gibi duruyor ama hic belli olmaz yani.

Bu haseratlar yuzunden kis cabucak gelsin bile diyorum yani. O kadar feci yani.

Buruk bir 10 Kasim.

2008-11-10T12:00:00.000-08:00

Bizim millete Ataturk'u konusmayi yasaklamak lazim. Zira agizlarindan cikani kulaklari durmuyor. Tabulari yikmaliymisiz, bize bunca yil Ataturk'u zorla sevdirmisler, aslinda o da senden benden farksizmis, gec bile kalinmis bunlar tartisilmak icin....daha neler neler. Okudukca sinirlerim bozuluyor. Hani demis ya sair:

"Isgaldeki hali sakin unutma,
Ataturk'e dil uzatma sebepsiz,
Sen anandan yine cikardin; ama
Baban kimdi bilemezdin serefsiz"... diye....

Bazi yorumlar artik hadsizligi de asiyor ve "Ataturk diktatordu" diyebilecek cureti gosterebiliyor. Yuh diyorum. Hani tarihten, olan bitenden en ufak bir haberi olmayan, ici bos bir kizimiz teke tek'te "Ataturk'u sevmiyorum. Humeyni'yi seviyorum" dedi ya. Halbuki bir bilse, o cok sevdigi Humeyni'nin Islami rejiminin altinda birak televizyona cikip atip tutmayi, sokakta bile tek basina gezemeyecek... Bir bilse Iran'da yasayan kadinlar, Ataturk'un kadinlara verdigi ozgurluklere, Turkiye'nin demokratik, sekuler devlet yapisina gipta ile bakiyor...(ki benim Amerika'da tanidigim bir cok Iran'li kadin, kendi agizlariyla Turkiye'ye cok ozendiklerini soyluyor).

Turkiye'yi bir yana birakalim, dunya uzerinde Mustafa Kemal Ataturk gibi bir liderin olmadigi kanisindayim ben. Yani, karanliktan korkmasini ogretene kadar, asil dogru duzgun ogretmemiz gereken Kurtulus Savasi tarihi-- simdi politikacilarimiz vatani satmakla mesgul olduklari icin, vatan kurtarmak ne demek, nasil ciddi bir kararlilik ve mucadele istiyor bilemezler tabii .

Dusunun bir bakalim Islam dininin egemen oldugu toplumlar neden hep geri? Soyle bir Orta Dogu ulkelerine bakin, hangisinde kadin erkek esitligi var? Hangi Islami Cumhuriyet rejimi demokratik? Tabii bizim kadinlarimiz Iran'da, Suudi Arabistan'da kadin olmak ne demek bilmedikleri icin, turbanla ozgurlestiklerini dusunuyorlar. Yazik.. Insan bu kadar mi vefasiz olur?

Canim Ata'm, seni sevgiyle saygiyla aniyorum, huzur icinde yat. Vatan sana minnettardir.

Iki ders arasi bir yazi

2008-11-05T08:48:00.000-08:00

Amerika'da baskanlik secimleri yapildi. Ve Barack Obama yeni baskan secildi. Dun konusmasini izlerken cok duygulandim. Her ne kadar bireylerin politikada cok fazla bir etki yapmayacagini dusunuyorsam da, (cunku ne de olsa perdenin arkasinda hala buyuk silah sirketleri, petrol sirketleri, farkli kesimlerden cikar gruplari etc. var ve bazi gruplarin destegini almadan politika yapmak imkansiz), Obama/ Biden ve McCain/Palin gibi bir tercih soz konusu olunca tereddut etmenin bile anlamsiz oldugunu dusunuyorum. Ve ben Barack Obama'dan her seye ragmen umutluyum.

Gecen secimlerde Bush basa gelince bir arkadas "en azindan Ermeni (sozde-)soykirimini tanimiyor, iyi oldu bizim acimizdan Bush'un geldigi" demisti. Simdi sinirden geriliyorum bu lafi dusundukce, hakikaten ne de iyi oldu, Amerika ne kadar Turkiye yanlisi politikalar izledi(!)--teror azdi, kriz patladi, ilimli islam (ne demekse?!) agzimizdan girdi, burnumuzdan cikti--ohh. Turkiye'yi bir tarafa birakalim, ya dunya? Tamam bazen asiriya kacabiliyor ama Bill Maher cok guzel ozetlemis durumun vehametini:

http://www.youtube.com/watch?v=JYnCykN1Nr0&feature=related

Umuyorum, Obama butun dunya icin daha uzlasmaci, daha barisci politikalar izler. Umuyorum dedigi gibi herkesin baskani olur. O kadar cok nefret var ki her yerde, yaralari sarmaya nereden baslasa kardir. Hadi bakalim diyorum, tum dunya icin yeni bir sayfa acildi, en iyisi olsun.

Tabii bu arada caaanim ulkemin gundemi yine evlere senlik. O kadar cok rezalet var ki, neye yorum yapacagimi sasirmis durumdayim. Once ulkeyi sattilar, yetmedi milli birlik beraberligi yokettiler; insani insana dusurduler, toplumu ikiye bolduler. Demokrasi adi altinda Cumhuriyet rejimini, ilkelerini yoketmeye basladilar. Oyle cibiliyetsiz bir dis politika izlediler ki, dunya alame rezil olduk. Teroristlerle gorusme yaptilar, adam yerine koydular, ulkeyi bolenlere 'sayin' dediler, teror costu. Ekonomiyi duzelttik naralari atarken kriz bir vurdu. Inledik. Hukuk sitemini sinsi sinsi ele gecirmeye basladilar—yarginin bagimsizligina guvenemez olduk. Demokrasi demokrasi olali boyle ikiyuzluluk gormedi. Ustelik bir duzune sozde aydin, bana gore isbirlikci onlara gore "Ikinci Cumhuriyetci" bunlara canak tuttu.

Mustafa Kemal Ataturk'u halk seviyesine indirip tartismaya actik!?! Sanki hepimizi toplasan Mustafa Kemal'in tirnagi edermis gibi. Ulkeme nereden baksam icim aciyor. Biz nasil boyle balik hafizali, degerlerine sahip cikmasini bilmeyen bir toplum olup ciktik anlamiyorum. Umuyorum Amerika'daki degisim Turkiye'ye de gelir. Olu deriden kurtulmanin zamani geldi de geciyor.

Cuma.

2008-10-24T14:15:00.001-07:00

Sabahtan beri bir bas agrisi bir bas agrisi. Yataktan cikmak istemedim, hava da bir guzel...Eee malum onumuz Cadilar Bayrami, haftasonu partiler var. Dolayisiyla keyfimin yerinde olmasi gerekiyor; ama iste degil. Nedeni de ay gibi ortada aslinda, qualifying paperin proposalini yetistirmeye calisiyorum. Yani yetistirmek biraz komik olacak, yazmaya baslamak diyelim. Zira bu sabaha demistim, ama kismet degilmis. Icimdeki tembel kedi geri geldi, bir divandan digerine devrilesim var. Soyle bir tam gun tatil yapmak istiyorum; ama iste kafada bir suru tilki. Birini vursan, digeri geliyor hoppadanak. Neyse bir suru arastirma yaptim, kitap aldim, makale okudum, karinca kararinca bir fikrim var, ama bazen toplayip yaziya dokmesi nasil zor geliyor. Biri benim yerime yapiverse filan diyorsun... Neyse, bu askam kasalim bakalim biraz, ortaya ne cikacak. Balkabagindan hallice bir proposal olmasi lazim.

Haftanin en muthis olaylarindan biri grading'i sagsalim bitirmis olmam. Psikolojimi bozuyor da benim sinav kagidi okumak. Ne kadar erken biterse o kadar iyi, akil ve ruh sagligim acisindan. Onun disinda bu aksam sevfgulumuz bize yemek yapiyor biz de hazira konuyoruz birrr guzel. Yarindan itibaren de rejime basliyorum yine saldim cayira mevlam kayira oldu vucooodum. Hayir normalde pek bir guzeldir de o bakimdan yani!! Hahahaa.

Neyse hadi ben kaciim, cok is var bu aksama bitmesi gereken. Sansimiz askimiz bol olsun.

Haftasonu

2008-10-05T21:14:00.000-07:00

Dun balik tutmaya gittik yavru kusumla. Ve ben hayatimda ilk defa balik tuttum. Gerci mirin kirin ettim epey bir, "ne isim var, benim bir suru odev yetistirmem lazim bu haftaya" filan diye ama sonradan dedim, bi daha nerde balik tutacaksin, git hadi bari- hem butun odevleri uc saatte bitirecek halin yok. Aferim bana, iyiki de gitmisim. (1) balik tutmak antidepresan gorevi gorebilir- cok ruhu oksayan bir sey. Hele de Boulder gibi nefis bir dogasi olan bir yerde, icim huzurla doldu, sakinlestim, etrafi seyrettim, ustelik iki arada bir derede, elimde olta kayalarin ustunde okuma bile yaptim-- iyiki de gitmisim (2)
acemi sansi midir nedir, bir degil iki balik yakaladim. Gerci sonra kiyamadim geri biraktim suya ama, netice itibariyle hic de fena bir "ilk deneme" sayilmazdi. Balik falda kismet demek, umarim gercek hayatta da oyledir (3) dersler mi? Onlar da yapilacak tabii bir ara- calismalarimiz suruyor.

Ikinci guzel olay, yine dun itibariyle SanFrancisco biletlerimizi aldik, otelimizi ayarladik. Yapilacaklar listesinin en nadide kosesine yolculugumuzu ekledik. Bir terslik olmazsa bu Sukran Gununde oradayiz. Simdilik fazla heyecan yapmamaya calisiyorum, cunku fecii yogunum; ama gunleri de saymiyorum degil sagdan sagdan...

Yogunluk demisken, eger bu hafta sonunu sagsalim getirebilirsem (ki cidden cok isim var ve neresinden tutsam bir tarafi elimde kaliyor) kendimi odullendirecegim. Emel kanima girdi, epeyidir gitmedigim Anthropologie'ye ugradim hafta sonu--bu arada ne tesaduftur, Emel'in dugununde giydigim elbiseyi de buradan almistim. Amanninnn, gitmez olaydim--hirkalar, elbiseler, cantalar...Her sey nasil guzel, nasil zevkli. Yalniz bilmeyenler varsa bu nefis dukkan ayni zamanda fecii cep yakar. Fiyatlar anormal ucuktur, o yuzden genelde bir seyi uzerine dener, "ayy cok guzelmis" deyip yerine geri koyarsin. Ben bi de buna ek olarak kiyafet uzerimdeyken fotografini cekiyorum. Alamiyoruz bari hatirasi olsun diye. Hehe. Neyse, dost bes parca bir sey begendim. Hatta begenmek hafif kaliyor bayildim, ama bir topladim ki etiket fiyatlarini, 700 dolar ediyor bi de tax koy bunun ustune-- Yani turkce tercumesiyle "CUSSss!". Alamadim tabii. Yalniz eger bu hafta basaridan basariya kosarsam (:)))_kendime bir guzellik yapacagim ve gidip o nefis elbiseyi alacagim. Hadi bakalim.

Blog Keyfi

2008-09-29T11:15:00.000-07:00

Su siralar en cok sevdigim seylerden biri blog okumak. Jimmus sagolsun, bir suru yeni blogu gorme imkanim oldu. O blogdan oburune, oradan oburune gecerken, bir farkettim ki bazi bloglar insanda bagimlilik yaratiyor. Kose yazisi gibi.. "Yazsa da okusam" filan diyorsun hatta bazi sabahlar "yaaa niye update etmemis bu blogunu" diye hayal kirikligina bile ugruyorum. Bir de tabii hic tanimadigin insanlarin hayatlarini paylasiyorsun--onlarin izin verdigi kadariyla.

Iste ben boyle buldum Acalya'yi ve Heeren ailesini. Acalya Turk, esi Alman, ogullari "Dante" Turk Alman ortak yapimi bir Amerikali. Yaa nasil aile ama?! O kadar tatli bir bebek ki masallah. Acalya bizim genelde alisik oldugumuz "aman nazar deger" filan diye hop oturan hop kalkan bir kadin degil, Dante'nin videolarini, resimlerini blogundan insanlarla paylasiyor. Iki farkli kultur ve uc farkli dilde bir bebek nasil yetisir o kadar guzel anlatiyor ki...Butun yazdiklarini su gibi oturup bitirdim. Amerika'da bazi Turk aileler var, cocuklarina Turkce ogretmekten aciz. Tabii cocuk Amerika'da dogdugundan Ingilizcesi anadili, ama anne baba Turk oldugu halde nasil Turkce konusmaktan bu kadar aciz oluyor onu anlamak zor iste?! Cunku ogretemiyoruz, ya da ogretmiyoruz biraz da ozellikle--havaliyiz ya! Oysa Acalya sadece Turkce konusuyor Dante'yle, babasi da sirf Almanca. Zaten ingilizce ister istemez gelecek, muhim olan obur dilleri kapmasi. Bayiliyorum bu aileye. Belki de buraya yazmamam lazim(di) ama ben kendisine de bir mail atacagim. Nasilsa yolum California'ya dusecek yakinda, gidip tanismayi dusunuyorum bu aileyle. Ay ne heyecanli!

Yani kisaca bu blog isi pek keyifli bir hal aldi git gide, yeni yemek tarifleri ogrenmek icin filan da cok ideal ayrica! Herkese siddetle tavsiye ediyorum.

Hocalar ve asistanlari

2008-09-25T21:43:00.000-07:00

Bir grup arastirmaci, Prof.larin cinsel hayatlari konusunda bir arastirma yapmak icin kollari sivamis. Bir anket hazirlamislar, en gozalici soru su: "Sizce Prof.lar icin cinsellik zevk mi, eziyet mi?"

Hiyerarsinin tepesinden baslayip asagi dogru inelim demisler. Once Associate Prof.lara, sonra Asst. Proflara tek tek anket sorularini yoneltmisler; fakat is bu "asil" soruya gelince kimseden cevap yok. Herkes pek bir karasiz: "Biz nereden bilelim, gidin kendilerine sorun" diyorlar baska bir sey demiyorlar.

Derken sira gelmis asistanlara. Asistanlar tereddut bile etmeden vermis cevabi: "Zevtir zevk". Sok olmus bizimkiler, "iyi de biz kimlere kimlere sorduk, kimse bir sey diyemedi, siz nasil bu kadar emin cevaplayabildiniz?". Asistanlardan bi tanesi atlamis: "E, eziyetli olsaydi bize yaptirirlardi".

Ben bunu gecen donem ogrencimlerle paylastigimda pek hoslarina gitmisti, bu gece yine beynimin arsivinden indirmek zorunda kaldim. O kadar yogun gecen bir hafta sonunda, hocamizin istegi uzerine, normalde kendime ya da light okumalara ayirdigim Persembe gecesinin saat 11: 00'inde hala ders hazirliyorum. Ve oyle ic bayiltici bir konu ki.. Yani esneye esneye hal oldum--icim kiyildi. Sonra bir an dusundum, belki de yukaridaki hikayenin bir dogruluk payi var... ;) Ne dersiniz?

Yazasim var su aralar

2008-09-22T22:35:00.000-07:00

Seytan diyor ki git gizlice yazil. Ne advisor'in bilsin, ne arkadaslarin. Sen tiyatro yapiver bu donem. Sonra icimdeki o "sacmalama Pinar" icsesi diyor ki "hah, bi bu eksikti, sanki cook zamanin varmis her seyi sappadanak halledermis gibi, bi de tiyatroya yazil, tam super olsun' diyor. Hadi gecen sene ilk senemiz ilk teaching heyecanimiz, ilk datamiz, ilk suyumuz ilk buyumuz dedik, caldik hayattan, bu sene tezi, dersi, arastirma grubu, iviri ziviri, ee bu sene de olmaz, gelecek sene doktora yeterlilik sinavi, defensi, carti curtu...Derken proposal'i derken bitirme tezi. Of da of! Neyse bi bitsin su okul, icimde kalmis her seyi tek tek yapmazsam....Tabii kicimizda patlayabilitesi olan seyleri de yapmak lazim mesela yarinki okumalar gibi. Onun icin de simdi bu yaziyi yazmayi birakmak lazim. Neyse, alistik artik. Yapariz.

Dokunmayin Pinar'ima...

2008-09-21T16:11:00.000-07:00

Ahh yapacak ne cok is var bu aksam. Cuma aksami nefis bir yemek yedim; o kadar nefisti ki buldumcuk oldum, hayvan gibi yedim. Sonuc midem bozuldu, dun butun gun yatakta midem bulana bulana yattim. Aksamin bi saati de gorev askiyla tutusan bi insan oldugum ucun, topladim tasi taragi data lab'e geldim. Hey gozunu sevdigim calisma azmi, sen nelere kadirsin!

Ancak dun gece data lab'de de bi midem tuttu bi basim, kiyamadim kendime hoop eve geri geldim. Emedur'u aldigim gibi yataga. Kacta kalktim? 11:00 a.m. Benim Alman bir arkadasim var, disiplin manyagi (neden acaba?!). O aradi sabah sabah, "Eeee" dedi "isleri yoluna koydun mu biraz?" "Haa dedim sen beni kendi irkinla karistirdin galiba-- ben daha yeni basliyorum!" Sok oldu yavrucak. O sabah 7:00de kalkmis, sporunu yapmis, arastirmasinin basina gecmis....Yani beni sinir etmek icin ne gerekiyorsa yapmis, sagolsun bana da haber verdi. Ama o daha Turk'un gucunu bilmiyor. Ben son dakikada bak neler yapiyorum..Hehe.

Neticede bu hafta iki sunum, bir lecture, bir de response paper var, bunlardan ikisi yarimyamalak yapildi, diger ikisine de dokunulmadi. Ama henuz saatler 5:16yi gosteriyor....Ve ben simdi baslayip, bu geceye hizir gibi yetirtiriyorum her seyi. Sonra da Alman'a bi telefon cakiyorum. Gorsun bakalim.

Can Yucel'i Sevmek

2008-09-18T17:11:00.000-07:00

Dun gece bir dersin okumalarini yapamazken, aklima Can Yucel geldi. Hoppala cuppala- ne alaka demeyin ben cok severim kendilerini. Bana anadilimi yeniden yeniden sevdiren adamdir:

memleketin hali benim halim,
öyle bir kabız olmuşum ki,
boğazıma kadar bok içindeyim...

Guzel kadinsin vesselam,
Guzelsin, kadinsin ve selam!

ben hayatta en çok babami sevdim,
karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
çarpı bacaklarıyla -ha düştü ha düşecek
nasıl koşarsa ardından bir devin
o çapkın babamı ben öyle sevdim

bilmezdi ki oturduğumuz semti
geldi mi de gidici - hep , hep acele işi
çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
atlastan bakardım nereye gitti
öyle öyle ezber ettim gurbeti..

en uzak mesafe ne afrika'dir,
ne çin,
ne hindistan,
ne seyyareler,
ne de yildizlar geceleri isildayan...
en uzak mesafe iki kafa arasindaki mesafedir
birbirini anlamayan.

Buyuk adamdir Can Yucel; ulkesini, Turkce'sini, Nazim'i sever. Guzel dusunur, guzel yazar, guzel kufreder. Kufur en cok ona yakisir. Hazir cevaptir: yapistirir ve yakistirir. Entellektuel gecinen bir suru zeka yoksunu, kulak dolgunu dumbelekten daha enteldir de insanin gozune gozune sokmaz. SIKI sosyalisttir. "Vazgeçtim bu dünyadan, dünyamdan geçtim ama, seni yalnız komak var, o koyuyor adama" demistir, Shakespeare'i mezarinda olup olup diriltmistir. Esprili adamdir: rivayete gore "ahh Can Bey, sizin en buyuk hayraninizim" diyen hos bayana "Oyle mi? Yatalim o zaman" demis, kadin "Aaaa, ama ask olsun" diyince "Eh, o da olacak tabii" diye cevap vermis, beni gulumsetmistir. Neticede benim ulkemde dogmus oldugu icin kendimi sansli hissettigim insanlardandir. Olmemistir, kazik cakmistir. Iyi ki vardir.

Ve ne yaziktir ki benim Amerikali manitam Can Yucel'i anlamamaktadir. O yuzden de icten ice cok uzuluyorum haline- Dun telefonu kapatirken "bir osuruk ağacıyım ben yellendikçe şiir açan" dedim. "Iyi bir sey diyorsun her halde di mi?" dedi... Yani bazen diyorum, anadilde olmali belki de ask. Beyaz peynir-karpuz-raki masasi yapip soyle balkonun en sahane yerine, gecip karsilikli "cigarami sardim, karsi sahileeee, yaktim ucunda acilarriiiii" deyip Allah allaahh cekilebilmeli. Yani ne bileyim, ben ceviremiyorum iste bu olayi baska dile. Bu sadece Turkce yasaniyor bende. Cevirsem de karsi tarafa gecmiyor o duygu. O oyle mal mal bakinca da bende derman kalmiyor keyif yapacak.

Bugun seminer dersinde soyle bir baktim insanlara, cok yalnizlar, cook. Haberleri yok ama oyleler. Bizdeki gibi arkadasliklar yok burda pek mesela. En azindan benim kisisel gozlemim boyle. Amerika'da yasamayi cok sevdigim halde, galiba simdi biraz daha iyi anliyorum neden bazi insanlarin Turkiye'ye gidesi geliyor belli bir yasa geldiklerinde. Cunku ne kadar da ekonomiden siyasete boka batmis bir ulke de olsak, biz biziz yahu. Dunyanin sabah kahvaltisi yapmasi en zevkli ulkesiyiz mesela. Burada her seyi buluyorsun da zamaninda cok onemsiz oldugunu dusundugun; ama aslinda seni sen yapan seyleri, "ulkeni" bulamiyorsun iste. Simdi abuk olacak ama (eger izlemiyorsaniz) siddetle tavsiye ediyorum Yol Arkadasim dizisini, o zaman ne demek istedigimi anlayacaksiniz.

Neyse, ben Can Yucel ciziktirecektim ama nereden nereye geldi konu. Can Yucel'le bitirelim bari:
yerin seni çektiği kadar ağırsın,
kanatların çırpındığı kadar hafif..
kalbinin attığı kadar canlısın,
gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
sevdiklerin kadar iyisin,
nefret ettiklerin kadar kötü..
ne renk olursa olsun kaşın gözün,
karşındakinin gördüğüdür rengin..
yaşadıklarını kar sayma:yaşadığın kadar yakınsın sonuna;
ne kadar yaşarsan yaşa, sevdiğin kadardır ömrün..
gülebildiğin kadar mutlusun.
üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin,
Sakın bitti sanma her şeyi,
Sevdiğin kadar sevileceksin.

Can Yucel.

Kardesim Engin'e...

2008-09-05T20:05:00.000-07:00

Engin'cim,
Canim,
Inatci kecim,
Oyun arkadasim,
Birtanecegim,
Kardesim..

Sen dogdugunda ben bir bucuk yasindaymisim daha,
Pir pir ucmusum eve minik bir bebek geldi diye,
Bak demisler "kardesin"...
Kendi cuce boyuma, bezli popoma bakmadan,
Agzimda biberon "abla" oluvermisim sayende.

Annem hep anlatir,
Seni seyredermisim,
Agzinda biberon uykuya dalisini,
Eee aklim sira senin sutunu ben icecegim ya,
Ama sen uyumadan biberonunu alamam ki, kiyamam ki sana..
Oyle beklermisim.
Sen uykuya dalip da biberon agzindan dusunce,
Sira bana geldi diye,
Kaparmisim hemen, baslarmisim icmeye.

Senin agzinda emzik,
Elinde plastik top,
Benim bir elim belimde, digerini sana sarmisim,
Aman bir pozlar bir pozlar...
Bilirsin taaa o zamandan bayilirim poz vermeye,
Seninse hic umrunda olmaz,
Yazik o resimde de oyle ufaciksin ki...
Sanki sarilmasam sana, geriye dusuvereceksin gibi.

Senin ninja kaplumbagalarin,
Benim barbie'lerim,
Senin comodor 64un,
Benim pembe bisikletim.
Ayni odayi paylasip, ayni yuvaya giden,
Ayni anda uykuya yatip,
Ayni cizgifilmleri izleyen,
Hic birbirini uzmeyen,
Iki kardes olmusuz...
Ah tabii arada "sensin o"
"Hayir sensin",
"Sensin carpi sonsuz",
"Sonsuz kere sonsuz kere sonsuz" kavgalari haric...
Ne de olsa caga ayak uyduruyorduk.

Ben ilkokul birdeydim,
Hic sevmezdim matematigi,
Sen cozerdin benim problemlerimi, hatirlar misin?
Ben sarki soyler, siir yazardim,
Sen matematikten fen'den anlardin,
Ben circir konusur herkesi bezdirirdim,
Sense az ve ozdun her zaman,
Daha sakin, daha tutarli, daha mesafeli,
Benim olamadigim ve olamayacagim her seydin.
O yuzden seninle gurur duyardim.
Benim daha iyi yarimdin, ve bilirdim ki ben ne olursam olayim sen beni sevecektin,
Cunku benim kardesimdin,
Ve cok hosuma giderdi bunu dusunmek ve senin beni hep koruyup kollayacagini bilmek,
Ne iyi etmistin de dogmustun ve benim kardesim olmustun.

"Aaa" derlerdi "ne cok benziyorlar",
Cidden de oyleydi...
Gozlerimiz, dudaklarimiz, ama en cok burnumuz.
Hala da en cok burnumu severim, cunku seninkine benzer, ya da seninki benimkine.
Ve yuzume bakinca aynada,
Seni gorurum biraz.
Sadece sen benden daha guzelsin.

Ben hala gelgitler yasarim,
Sense hala dag gibi tas gibisindir,
Anneannemin kurubuzugu, annesinin birtanesi, ablasinin kuzusu.

Hani tenis kortunda kaza gecirmistin,
Benim raketim gelmisti yuzune,
Aklim cikmisti bir sey olacak diye sana.
Tanrim diyordum, ne olur ona bir sey olmasin,
Bana olsun, ona olmasin.

Derler ya hani et tirnaktan ayrilmaz,
Oyle gercekten.
Senin canin yansa taa orada,
Inan burada benimki daha beter aciyor.
Okyanus da olsa aramizda,
Benim yine aklim sende kaliyor.
Ustelik artik koca adam olmana ragmen.
Simdi sen askerlik icin basvurdun ya,
Ben burada butun resimlerini topladim,
Sana dua ediyorum.

Sen dogmasaydin,
Ben cok yalniz kalacaktim hayatta.
Paylasmayi bilmeyecektim belki bu kadar her seyi,
Anlamayacaktim insan bu kadar uzakken nasil bu kadar yakin olabiliyor,
Ve nasil oluyor da annesinden babasindan cok kardesini ozluyor.

Engin'cim, gule gule git,
En buyuk asker bizim asker olsun,
Patates soyarken resim cektir:)
Ve ampul degistirirken...elektrik elektronik muhendislerine cok ragbet varmis bu konuda; hadi yine iyisin.
Bir de kendine cok dikkat et,
Ama laf olsun diye degil,
Cunku biliyorsun,
Sana gelen senden cok bana gelir.
Seni cok seviyorum kardesim.

Ablan, Pinar.

hayaaaat beni neden yoruyosun?

2008-08-26T22:52:00.000-07:00

Her donemin basinda syllabuslar dagitilir ve ben kucuk capli kalp krizleri geciririm--mahveder insani orada yazanlar; gelecek haftalarda seni bekleyen okumalar, essek gibi girecegin sinavlar, yapacagin odevler, haftalik raporlar...Yani kisaca "havada bulut, hayatini unut" der adama syllabus. Zaten kicini yirtsan gene yetismez gene yetismez senden istedikleri. Bu sefer dedim ki, "kizim Pinar, kendine gel, coook uzun vadeli planlar yapma, bugune kadar panik panik, ne oldu?" Ve yeni sayfami actim hayatimda. Oda arkadasim sayesinde canimi disime takarak pozitif bir insan olma yolunda ilerliyorum. Zaten coook uzun sure depresif olamam ben, mazosist bir sekilde isterim aslinda boyle acim devam etsin.. ama olmuyor iste; bi bakmisim ertesi gun cakkidi cakkidi oynuyorum. Yani diyecegim sonunda kendime eziyet etmeyi birakip, daha relaxed, daha stabil bir insan olmaya basladim. Tu tu masallah. Kendime iyi geliyorum su aralar.

Tabii bu demek degil ki, her sey gulluk gulistanlik. Mesela cok aci bir durum ama bolumde hiiic haz etmedigim biri var (ki coook nadirdir benim bir insani ciddi ciddi sevmedigim) iste istenmeyen ot dibinde biter misali her yerde karsimda. Yahu butun enerjimi aliyor. Bugun derse girdim, amanin o da girmesin mi...O kadar rahatsizim ki onunla ayni derste olmaktan. Ama dahasi da var, ayni ofisi paylasiyoruz. Hahaha. Ayy yani CUSSS. Tam da pozitif olacagim derken, Tanri beni siniyor galiba. Ahan da buyur gulumseyeceksen buna gulumse diyor. Dersi drop etmeyi bile dusundum. Ama bu uluslararasi iliskiler semineri yani benim major field'im, yani yapacak bir sey yok, pasa pasa alacagim. Vallahi dua ediyorum, hazretleri bir an once bitirsin gitsin diye. O kadar yani.

Onun disinda, rutine binmeye basladi yavas yavas hayat. Bugun ilk dersime girdim. Ehhh ilk haftanin okumalarindan pek de hoslandigimi soyleyemeyecegim; ama daha beterlerini de gormustum. Simdilerde haldir haldir bu sene yazacagim qualifying paperi dusunuyorum. Henuz kendisine en ufak ilgi alaka gostermedim; ama benim umudum var ya su siralar;) It will take me sooo far. Umarim doktoranin sonunda Recep'in tavuguna benzemem-- hani var ya bi gogzu boyuk, bi gogzu gucuk olan;) Bunu okuyan herkes bana sans dilesin bi zahmet.

baksa bir bakis acisi...

2008-08-21T11:48:00.001-07:00

Celestial seasonings denilen poset caylarinin her birinden ozlu sozler cikiyor, yalniz bugun bir tane cikti ki okulun acilmasina son uc gun kala cuk oturdu yerine....

"It is impossible to enjoy idling thoroughly unless one has plenty of work to do". Jerome K. Jerome.

Nasil dogru..Okul oldugu icin tatiller bu kadar guzel geciyor. Surekli calismak zorunda oldugum icin cuma aksamlari icmeye gitmek bu kadar keyifli. Vaktim olmadigi icin ciktigim cocuklarla gecirdigim zaman hep eglenceli oluyor. Hic bunu diyecegim aklima gelmezdi ama "iyiki okuyorum":))

Yine data lab'deyim...

2008-08-17T08:06:00.001-07:00

Geldigimden beri her sabah yuruyuse cikiyorum saat 6:30 gibi. Manyakligimdan degil de nasilsa uyuyamiyorum (saat farki durumlari), ee internetim de yok-- yani kendimi evden disari atmak icin cok sahici nedenlerim var. Bu internet olayi da cok canimi sIkIyor ya, duzelecek umarim. Oda arkadasim kendi bilgisayarinda wireless baglatisini kurmaya kalkarken modemin bir yerlerinin ayarini bozmus--bozus o bozus. Gitti caaanim baglanti. Baska yerlerden de baglanamiyorum, hepsi security enabled. Yani anlayacaginiz yine data lab'deyim. En iyisi diyorum ben evi buraya tasiyayim. Nasilsa herrr gun buradayim.

Bu arada hazir okuldayken maillerimi de alayim dedim. FCQlar konulmus--yani yil sonunda ogrencilerin senin icin yaptigi degerlendirmeler. Ogrencilerimin hakkimda yazdiklari commentleri okudum. Gozlerim yasardi. Cok guzel seyler yazmislar--sasirdim da aslinda. 5 kisiyi F-lettikten sonra --ki kalacaklarini yuzlerine yuzlerine soyledim-- "allah belasini versin bu hocani" tadinda yorumlar bekliyordum. Oysa cerceveletip asmalik geldi commentler. Gerci iclerinden bir tanesi, "keske her hafta paper yazsaydik" demis. Sok oldum. Yaranilmiyor bu ogrenci milletine diyecegim de an intibariyle pek bir sevgi doluyum. Butun ogrencilerime iyi seyler diliyorum. Yerim ben kuzucuklarimi.

Chris Calvin'in tuylerini kesmis. Hayvancagiz kafadan ibaret kalmis. Koca bir kafa ciliz bir beden. Megersim kedi obez degilmis. Tuyleri hayvani oyle gosteriyormus. Yani benim gibi( ayy dur bu pek abuk oldu:) hahaa. Resimlerini koysam mi acaba? Yok yok, biraz daha elle tutulur gozle gorulur hale gelsin, oyle. Neyse bu aksam yine buraya gelip, bir guzel okuma yapacagim. Yani en azindan niyetim iyi. Simdi eve dogru yollanayim da sabah kahvaltasi yapayim.

Ve tatil bitti...

2008-08-15T13:36:00.000-07:00

Vee tatil bitti. Yani soyleyecek baska bir sey yok. Bitti. Ve ben geri dondum. O kadar guzeldi ki her sey. Ankara, Fethiye, Datca, Bodrum, Izmir, Kusadasi, Cesme, Alacati, Istanbul, piril piril gunes, sahil, tanidik tanimadik bir suru guzel yuz. O kadar guzel gecti ki tatil, anlatamam yani. Kafama her ayrintiyi kazimaya calisiyorum ki cok bunaldigim zamanlarda beynimin oralarina gidip hatirlayabileyim her seyi. Mesela bugun fecii bir yagmur var Boulder'da, tabii Turkiye'deki mis gibi gunesten sonra direk depresyona sokuyor insani. Neyse ki yeni ev arkadasim coook pozitif bir kiz. Her yere yazilar asmis: "Be positive", "Dream", "everything is the way it should be at this very moment" filan. Ben de aynen deniyorum. Zaten ev toplanacak, camasir yikanacak, araba emission teste sokulacak, iki hafta onceden verilen okumalar yapilacak, arkadaslarla bulusulacak, yani depresyona girmeye vaktim yok. Iki hafta sonra da okul basliyor. Yine de soyle bir dusununce bu tatil o kadar iyi dinlendim ki, kendimi gecen seneye nazaran her seye biraz daha hazir ve guclu hissediyorum. Gelsin hayat bildigi gibi gelsin diyorum....Hadi bakalim.

Wilkommen in Deutschland!!

2008-06-12T04:16:00.001-07:00

Daha gitmeden:

Emel'in basina gelen benim de basima geldi, daha gider ayak havaalaninda bir denyo arkadasimiz 'ama sizin Almanya vizeniz yok' diyiverdi. Bak bakalim o elindeki pasaport ne renk demeye kalmadi, kadin uzgunum dedi pasaportumu elime tutusturdu. Ben tabii hemen babami aradim, neden? Cunku benim babam boyle durumlarda Ankara'dan ozel jetine atlayip bir saat icinde Denver havaalanina iner ve mukemmel ingilizcesiyle herkesi ikna edip beni neredeyse kalkacak ucagima yetistirir. Yani simdiye kadar bu hep boyle olmustur. Ama nedense o gun babamin Polyana olacagi tutmus 'gerekeni acikladiysan yine de kabul etmiyorlarsa ne yapalim onlarin ayibi, saglik olsun' deyiverdi. Kaldik mi bendeniz ve bir ise yaradigini pek gormedigimiz pasaportumuz got gibi havaalaninda. Tabii ben ziril ziril basladim yine. Sonra kadincagiz bakti ki bu kadar salak olamam bir bildigim var gibi (bi de tabii baska turlu basinda gitmeyecegime ikna oldu ve aglarken hic cekilmedigime), pasaportumu aldi ve gitti. Yarim saat sonra 'ayy siz hakliymissiniz, gerek yokmus vizeye' diye dondu. Ve ben son anda ucaga yetistim. Beterin beteri de olabilirdi tabii. Hadi yine iyiyim.

Veee Berlin'e indim, elimde iki koca valiz ve bir Shrek bebek (bunu anlatamayacagim hikaye uzun netekim). Uykusuzluktan yamulmusum. Hostel'a geldim, 8 kisilik kogusuma yerlestim. Pek keyifli... Bi suru anasinin kuzusu backpacker, yari ciplak, herkes baska bir dil konusuyor ve herkes ayyas, yani I am soooo welcome.

Ilk bir hafta:: Beni bu guzel havalar mahvetti

Ahhh polen alerjim..Ben seni Kansas'ta unutmusum. Canimin ici Colorado'nun guzel havasina aldanip her normal insan gibi yasasin bahar kuslar bocekler diye Berlin'de gunesin alninda dolasirken, burnum siril siril akmaya, dudaklarim sismeye, gozlerim yasarmaya, kisilmaya derken kapanmaya basladi. Ve aptal kafam claritine filan almayi akil edemedigi icin costu benim polen alerjik bunyem---KI NE COSMA. Ilk buldugum Apotheke'ye girdim neticede uc dudak Pinar olarak. Buzdolabi gibi bir kadinla almanca tarzanca arasi bir dille anlastiktan sonra, ki kisik gozlerim elverdigince yuzune baktigimda: amaninnn pek de gencmis der gibiydi...Moralim sifira indi. Butun alerji ilaclarini toplayip Hostel'da nadasa cekildim. Ne demisti Orhan Veli, beni bu guzel havalar mahvetti. Agzini opeyim. Aynen beni de.

English?

Bu arada butun Almanlar cok guzel ingilizce konusur gibisinden asliastari olmayan bir inanc vardi bende--meger yokmus oyle bir sey, sehir efsanesiymis. Hatta sinirlari zorluyorlar; english? nein english, kein english deyip duruyorlar. Yani olmuyor bu kadar Avrupanin gobeginde gobeginde.. Nerde bu devlet diyesim geldi.

Berlin hatirasi:

Berlin guzel bir sehir, ama oyle 'aaa ooo uuuu' diyebilecegim bir sey yok. Almanya genel olarak fazla tertipli ve duzenli, ve ben duzeni pek sevmem. Bilmem anlatabildim mi? Zayiflayacagim ayagina o kadar cok yurudum ki--bir bastan bir basa. Girebildigim tum muzelere girdim( aslinda ben muze gezmeyi pek sevmem yani cok enteresan bir sey olmakdikca; ama herkes biraz annesine benziyor galiba olgunlastikca, kan mi cekiyordur nedir, muzeye dal muzeye dal diyor icimden bir ses bi bakmisim ordayim), Hitler ve Ikinci Dunya Almanya'siyla ilgili ne varsa fotografini cektim, Berlin duvarindan geriye ne kaldiysa onunde binbir surat poz verdim, war memorial'lari dolastim, cesit cesit katalog topladim aynen capon turistler gibi (bi bildikleri vardir her halde). Vee bir suru yeni Amerikali arkadasim oldu--bu da baska bi cekim gucu olsa gerek...

Ikinci hafta:

Berlin'den Mulheim'a gectim. Simdi bir aile dostumuzun yaninda kaliyorum. Cok tatli bir kadin. Yediriyor iciriyor gezdiriyor. Ben de bol bol lak lak edip kafasini sisiriyorum. O pek memnun oldugunu soyluyor bu isten umarim oyledir. Zira hayatta en iyi becerdigim seylerin basinda gelir konusup kafa sisirmek. Su ana kadar Almanya'daki sehirlerden en cok Dusseldorf'u begendim--dondurmalari de nefis bu arada. Hatta cumartesi gunu Japon gunu yapilacakmis tam adiyla 'Dusseldorf Japanisches Feuerwerk 2008', simdi dort gozle japon gunu kutlamaya hazirlaniyorum. Bu defa da boy cekiyor galiba. Yasasin 1.50 metre insanlar!

Bu arada Almanya'da artik alman vatandasi olmus turk bir dis hekimi ailenin yaninda izledim Portekiz Turkiye macini- sonuna dogru ne Fatih Terim'i kaldi ne Kazim'i, herkes nasibini aldi tepemizin tasindan. Cok cok cok eglendim; cunku kari koca nefis ve cok komik insanlardi ama icim fecii burkuldu. Gerci babamin dedigi gibi, yine iki sifir cok iyi, 4-0 filan da yenilebilirdik yani. Dun gece de ilk golden sonra bir kufur savurup televizyonu kapattim, bugun bi uyandim 2-1 yenmisiz Isvicre'yi. Icimin yaglari eridi. Bu aksam da Alman bir arkadasla bulusuyorum-- Almanya Hirvatistan macini izlemek icin. Sonra da Almanlarin zaferini kutlamaya gidecekmisiz--yani icmeye. Erken oten horozu keserler diyorum icimden ama du bakalim. Annemlerin gelmesine son uc gun kaldi. Danananan dananan. Ahhh cok ozledim annemi.

Did you know that?

In his famous speech regarding the Berlin Wall, John F. Kennedy said: 'ich bin ein Berliner', which translates into 'I am a jelly donut' given that Berliner is a kind of jelly donut. He should rather have said #Ich bin Berliner# which is the gramatically correct version of saying 'I am like a citizen of Berlin'. Oyle diyor almanlar.

Cektigim fotograflari henuz yukleyemiyorum cunku gereken alet edavati Boulder'da unutmusum--ahh kafa ah. Artik Agustos'a kaldi.

Son haberler

2008-05-23T07:09:00.000-07:00

Cuzdanim gittigi gibi geldi neyse ki..Benim keyifler de aynen yerine geldi. Cuzdanimi almaya Denver'a giderken de otobus duraginda bir cocuk bana evlenme teklif etti. Arada oluyor boyle seyler, bi kere de bilardo oynarken biri yanima yaklasip- acaba single misiniz diye sormustu; "arkadasim sizinle evlenmek istiyor da"(Hey allaham!) Zonk diye kalmisti yanimdaki arkadaslar. Komik tabii, ama bir taraftan da hosuma gidiyor boyle seyler. Hangi kadinini hosuna gitmez ki guzel seyler duymak? Hele de kendiyle ilgili. Yoksa benim ne manyak oldugumu bilseler...

Bir suredir kendime bir hostel ayarlamaya calisiyorum Berlin'de- tam nefis bir yer buldum derken, meger yerleri yokmus. Kotu oldu tabii. Simdi baska bir yere goz diktim, burasi da fena degil. Fiyatlar biraz daha pahali sadece. Bi de yalniz olacagim icin ogrencilerin kaldigi hostellarin cok keyifli olacagini dusunuyorum. Ooooh ben iki haftada kimlerle tanisir nasil gezerim kimbilir!! Annemler gelince de Belcika ve Amsterdam planlarimiz var(mis)--iyi olur en son 2003de gitmistim, epeyi olmus yani. Ben de Almanca calisiyorum bir suredir. Eski defterlerimi yanimda getirmistim, tabii advisorum izin vermedi almanca almama; ama ben giderayak ne hatirlasam kardir diye mayis basindan beri bakiyordum. Genler sagolsun ben dile yetenekli bir insanim galiba.

Neyse bugun evi sublease edecegim kiz geliyor. O benim odamda kalacak ben Denver'a gidiyorum hem alisveris yapmak hem arabama cat converter taktirmak icin- iki gece, uc gun Denver'dayim. Saka maka bayagi bir basimin caresine bakmayi ogrendim ben Amerika'da, her seyi kendim yapa yapa. Bir de deli bir guven geldi ustume-- yok dersler konusunda degil; ama dunyanin her hangi bir yerinde her sekilde tek basima dikis tuttururmusum gibi geliyor. Bir de butce ayarlamasi yapabilsem tam super olacak.

Haaa bi de tabii rejime girdim- her yaz oldugu gibi. Artik merdiven ciksam nefes nefese kaliyordum. Simdi her aksam universitenin cevresini kosar adim yuruyorum, bir de yuzuyorum vakit buldukca. Tabii arabayi minimum kullanmaya calisiyorum. Onceden downtown'a filan hep arabayla giderdim, simdi yuruyorum. 20 dakika yarim saat neyse ne.. Kendimi iyi hissediyorum hic degilse. Tabii cikolatari arada goturuyorum yine ama... Olacak o kadar. Gerci artik yolculuk yaklasti. Sporumsal endiselerdeyim. Neyse yuruyecegim orada da. Sonra da Turkiye'de butun arkadaslarimla teker teker bulusma umudundayim. Arz ederim.

Cuzdanim yok...

2008-05-21T07:19:00.001-07:00

Kabus bu kabus...Baska turlusu olamaz yani. Cuzdanim yok! Yok yok yok, yer yarildi icine girdi. Ve ben saskoloz Pinar bunu farkettigimde gece saat 2:30'du!! Ucbucuk atmak buna deniyor galiba. Arabaya baktim, belki 10 kez, evi ara ara. Yok iste. Ve ben Sali gunu ucuyorum. Param yok, kredi kartlarim yok, cek defterim yok! Ama umudum var. Dun Denver'e Fulbright yemegine gitmistim--bk yemeye, sanki hala Fulbright'liymisim gibi-- orada birakmis olma ihtimalim 100de 80. Yani sirf bu ihtimal yuzunden henuz kafami kalinca bir duvara gecirmedim. O yuzden sabahin korunde ayaktayim. Gece ucte feryat figan butun Fulbright yetkililerini ayaga kaldirdim"Cuzdanim yoook, yarin sabah ilk is ofise bakip beni arayin" diye. Saat 9:00 olunca arayacaklar, ya da ben Denver ofisini basacagim.

Uf yaaa nooolur ciksin su cuzdan, yoksa yandim ben. Yandim yani. Butun kartlari iptal ettirmek zorunda kalacagim, ehliyet, okul kimligi her sey gidecek. Sil bastan zor oluyor boyle seyleri cikarmak. Bi de tabii bes parasiz nereye nasil gidecegim, hangi trilyoner arkadasim bana para yardiminda bulunacak acaba?! Sans dileyin bana.

Yasasin tatil...

2008-05-17T17:05:00.000-07:00

Oh be dunya varmis..Uff nasil fenaliklar gelmis, nasil yorulmusum, nasil beynim fotosentez yapmak istiyormus da haberim yokmus...Okul bitti--yani ilk senesi. Kendimi boyle cok bi halt basarmis gibi hissediyorum, sanirsin ulkeyi kurtardim kurtaracagim. Oyle bi hava var ustumde. Gerzekce de iste naparsin. Ivir zivir islerim var hala ama o tempodan sonra hic koymuyor. Bi de tabii ozumde ne kadar mutlu, ne kadar kendiyle barisik bi insan oldugumu kesfettim. Insan oglene kadar uyuyup, her istedigi filmi izleyip, her gece baska bir partide sabahlara kadar icince boyle guzellesiyormus demek ki. Gozunu sevdigimin Amerika'sinda Leyla oldum, official dating season'imi da actim--ah nazar degmesin.

Bir hafta on gun icinde Berlin'de olacagim. Temmuz'da da Turkiye...Ahh dusunmesi bile guzel. Gelsin tatil, gerci istatistik filan calismam lazim ama simdi hayatimdan cok memnunum, hic kurcalamayalim.

No responsibility kardesim, Agustos'a kadar kapaliyiz. Sonra bekleriz.

Son hafta..

2008-05-03T13:09:00.000-07:00

Evet artik son odev, gerci bayagi bir seyler yapmak gerekiyor ve cok isteksizim; ama sirf son odev olmasi hatrina bir seyler yapacagim artik. Tabii bir de fecii sekilde grading yapmam gerekiyor. Ogrencilerden her gun bir suru mail aliyorum, bi suru mazeret, onu yaptim, bunu yapamadim. Ayy icimi bayiyorlar. Iletisimde bir hocam soyle derdi: "we are all adults except for drinking purposes". Artik tam olarak emin degilim bu statement'in gecerliliginden. Sanki karsimda universiteye gelmis adamlar yok da 5-8 yas oyun grubu var.

Bi de cok talihsiz bir sekilde ortak bir ogrencimiz bana da, baska bir dersin hocasina da ayni paperi vermis. Anlamayacagimizi zannetti her halde saskoloz. Ustelik word by word ayni sey. Ayni konu olabilir ama baska acidan ele alirsin, ama tastamam ayni paperi iki farkli derste vermek suctur. Honor code adamin basina coker. Bakalim nasil sonuclanacak.

Tax refund bekliyordum gunlerdir, gelsin paraciklar derken, nah geldi. Benim refund cekim grantax'e gitmis. Master'da Fulbright bursiyeri oldugum icin, 2007 Spring donemi isleri karistirmis. Oh ne guzel formlari doldurdum, bu isten kurtuldum derken, simdi yine bir suru form doldurmam gerekiyor. Ustelik nefis bir para alacaktim, simdi babayi alirsin durumu soz konusu. Eh basa gelen cekilir napalim yeniden dolduracagiz artik.

Vallahi gunleri sayiyorum, her seyin bitmesine son bir hafta kaldi... Sonra official olarak eglence sezonunu acacagim. Ha gayret.

Pinaaaar nooldu..

2008-04-25T00:31:00.000-07:00

1. Kardesimi cok ozledim.
2. Yapacak cok isim var.
3. Yapasim yok.
4. Nerden basladim su doktoraya...modundayim.
5. Dunku presentationimiz icin Doug'a minnetarim. Uzun suredir hic bir derste bu kadar eglenmemistim.
6. Data lab'e bir cek yat almayi dusunuyorum, bir de televizyon.
7. Sushi-yuzme-bowling/bilardo-icme... hayatim bunlarin cevresinde donsun istiyorum.
8. Kaybettigim butun zamanlar g*tumde patlayacak biliyorum.
9. Esra Ceyhan denen ucube hala yasiyormus. Bugun youtube'de videosuna rastladim; tansiyonum cikti.
10. Uff neyse cok gec oldu, abbas yolcu, artik yarina aglarim.

Sevisgeneigbors..

2008-04-16T18:22:00.000-07:00

Ust katimdaki denyolar sabaha kadar sevisiyor. Diyeceksiniz ki ne var bunda?! Ama ne sevisme! Benim yatak sallaniyor, neredeyse konusmalari duyacagim o kadar yani! 11 gibi basliyor antreman gece 3e kadar araliklarla devam ediyor. Evet usenmedim saat tuttum, eee uyku birakmiyorlar ki. Tabii ben geceleri calistigim icin, hele de odev teslimine bir gun kala, pek bi hissediyorum etkilerini. Dun mesela. Ben her regression cektigimde, yukaridan biri ohh cekiyor. Eh benim butun sonuclarim evlere senlik tabii...

Diyorum ki yarin gece bicak alip kapilarina mi dayansam, sado-mazo komsu olarak? Ya da Ajdar’in “grup olalim grup” sarkisi esliginde mesaj kaygili bir gonderme mi yapsam?--cinsel hayatlari bitermis hahahaa. Psikopatlikta “sky is the limit” bende. Bi care bulacagim da du bakalim.

Bu arada bugun cluster analizi odevini bitirme serefine data lab'de cilginca dans ederken, onumdeki bilgisayarda oturanin ogrencim oldugunu farkettim. Gozlerini kocaman acmis bana dogru bakiyordu--istersen farketme yani! Yarin derste kendisini dansa kaldirmayi dusunuyorum. Baska parlak fikri olan varsa buyursun.